ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
Αριθμός 663/2026
ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
4ο Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές Θεώνη Μπούρη, Πρόεδρο Εφετών, Αγγελική Καγιούλη, Εφέτη, Μαρία Ι. Παπαδοπούλου, Εφέτη-Εισηγήτρια και από τη Γραμματέα Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την ………., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αιτούσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία «…………» και το διακριτικό τίτλο «………..», που εδρεύει στον …….. . επί της οδού ………. και εκπροσωπείται νόμιμα, με ΑΦΜ ………, η οποία εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μιχαήλ Κανδαράκη (ΑΜ/ΔΣΑ …..).
Του καθ’ου η αίτηση: Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, και κατοικοεδρεύει στην Αθήνα επί της οδού ………., με ΑΦΜ ……….., το οποίο εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης από την δικαστική πληρεξούσια Α΄ΝΣΚ Άννα Κωστοπούλου (ΑΜ ……).
Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ασκήθηκαν οι ακόλουθες αιτήσεις: 1] το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου την από 05-12-2023 (αρ.εκθ.καταθ………/2023) αίτησή του περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου που περιγράφεται εκεί (αίτηση) κατά της εταιρίας με την επωνυμία «……………..» και της εδώ αιτούσας, 2] το ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (ΟΠΑΔ) άσκησε την από 05-12-2023 (αρ.εκθ.καταθ………/2023) αίτηση περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ίδιου ως άνω απαλλοτριωθέντος ακινήτου κατά των ίδιων ως άνω καθ’ων η αίτηση, 3] η ως άνω μονοπρόσωπη εταιρία περιορισμένης ευθύνης άσκησε την από 29-01-2024 (αρ.εκθ.καταθ.106/30/2024) αίτηση περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ίδιου ως άνω απαλλοτριωθέντος ακινήτου κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του ως άνω ΝΠΔΔ και 4] η εδώ αιτούσα άσκησε την από 26-02-2024 (αρ.εκθ.καταθ……………/2024) αίτηση περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ίδιου ως άνω απαλλοτριωθέντος ακινήτου κατά του Ελληνικού Δημοσίου-ήδη καθ’ου η αίτηση. Το παρόν Δικαστήριο, αφού συνεκδίκασε τις ανωτέρω αιτήσεις με τη διαδικασία των απαλλοτριώσεων (Ν.2882/2001) εξέδωσε την 107/2025 οριστική απόφασή του, που τις έκανε εν μέρει δεκτές ως βάσιμες κατ’ουσίαν, καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης του ακινήτου που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά και επέβαλε σε βάρος του υπόχρεου προς καταβολή αποζημίωσης ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (ΟΠΑΔ) τα δικαστικά έξοδα και της εδώ αιτούσας-συνιδιοκτήτριας του απαλλοτριωθέντος ακινήτου. Ακολούθως, η αιτούσα με την από 02-09-2026 (αρ.εκθ.καταθ………../09-09-2026) αίτησή της ζητεί τη διόρθωση της ως άνω αποφάσεως. Η αίτηση αυτή προσδιορίσθηκε για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και ενεγράφη στο πινάκιο.
Η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε αντιμωλία των διαδίκων. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως μνημονεύεται ανωτέρω, κατέθεσαν έγγραφες προτάσεις, στις οποίες αναφέρθηκαν και ζήτησαν όσα αναφέρονται σε αυτές.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 315 του Κ.Πολ.Δ. : “Αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη της απόφασης περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφασή του”. Από τη διάταξη αυτή, η οποία, ως εξαιρετική, υπηρετεί, στα πλαίσια της επιταγής για ασφάλεια δικαίου, τον κύριο σκοπό της δίκης, που είναι η δικαιοσύνη, συνάγεται ότι, κατόπιν αίτησης των διαδίκων ή και αυτεπαγγέλτως, είναι δυνατόν να γίνει διόρθωση των σφαλμάτων της απόφασης, που οφείλονται σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το δικαστήριο και εκείνων, που έχουν διατυπωθεί στην απόφαση, έστω και αν, από τη διόρθωση της ανακρίβειας της διατύπωσης, επέρχεται μεταβολή στο διατακτικό, αφού η μεταβολή αυτή, επιτρεπόμενη από το νόμο, δεν ανατρέπει, αλλ’ ορθώς διατυπώνει την αληθή δικαιοδοτική βούληση, δεν αποτελεί δε παραβίαση του δεδικασμένου (ΟλΑΠ 29/2004, ΟλΑΠ 30/2004, Α.Π. 409/2025, Α.Π. 395/2019). Η ανακριβής ή ελλιπής, εξάλλου, διατύπωση η οφειλόμενη σε παραδρομή και ευρισκόμενη σε αναντιστοιχία προς εκείνα που θέλησε το δικαστήριο, πρέπει να προκύπτει είτε από την ίδια την απόφαση, ήτοι από την όλη διάρθρωση της απόφασης και όσα συνέβησαν κατά τη σύνταξή της (ΟλΑΠ 22/2004, Α.Π. 1123/2022, Α.Π. 395/2019) είτε από το συνδυασμό αυτής προς τα πρακτικά του δικαστηρίου ή και τα διαδικαστικά έγγραφα και, ιδίως, προς εκείνα, με τα οποία ζητήθηκε η συγκεκριμένη έννομη προστασία (Α.Π. 266/2019, Α.Π. 1305/2007, Α.Π. 1703/2006). Πρέπει δε η διόρθωση να μη σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης, ούτε να αλλοιώνει την έννοια της απόφασης και να μεταβάλλει ή να ανακαλεί το περιεχόμενό της και, έτσι, να οδηγεί άμεσα ή έμμεσα σε επανεκτίμηση των αποδείξεων ή επανεξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Τούτο σημαίνει ότι, για τη διαπίστωση του σφάλματος του δικαστηρίου, δεν πρέπει να γίνεται επανεξέταση της ουσίας της διαφοράς, αλλά να προκύπτει αυτό από την απλή επισκόπηση της απόφασης, των πρακτικών ή και των δικογράφων των διαδίκων, ώστε να γίνεται, στη συνέχεια, η διόρθωσή της. Κατά συνέπεια αντικείμενο διόρθωσης, δεν αποτελούν διαγνωστικά σφάλματα του δικαστηρίου, που αναφέρονται στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή ουσιαστικής διάταξης, καθώς και στην εκτίμηση των αποδείξεων, τα οποία, εφόσον αποδειχθούν, αίρονται μόνο με την οδό των ένδικων μέσων (ΟλΑΠ 17/2017, Α.Π. 266/2019, Α.Π. 1703/2006, Α.Π. 1672/2001), αλλά μόνον ακούσιες πλημμέλειες, που παρεισέφρησαν κατά τη σύνταξη ή την καθαρογραφή της απόφασης. Διόρθωση, δηλαδή, χωρεί μόνο, όταν προφανώς συνάγεται ότι το δικαστήριο άλλο θέλησε να εκφράσει στην απόφασή του και άλλο εξέφρασε, με την αποδοχή δε της αίτησης διόρθωσης αποκαθίσταται η διάσταση, ώστε να αποδοθεί στο κείμενο της απόφασης το ηθελημένο περιεχόμενό της (Α.Π. 409/2025, Α.Π.1479/2019, Α.Π.633/2017). Αρμόδιο για την εκδίκαση της αίτησης διόρθωσης δικαστήριο είναι το δικαστήριο, που εξέδωσε τη διορθωτέα απόφαση (άρθρο 317 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.), το οποίο μάλιστα παραμένει αρμόδιο, έστω και αν εκκρεμεί αναίρεση κατά της διορθωτέας απόφασης (ΑΠ 576/2026, ΑΠ 1679/2009, Α.Π. 962/2007, Α.Π. 143/2002). Εξάλλου, κατά την παρ.1 του άρθρου 318 ΚΠολΔ όπως αντικ. με την παρ. 2 του άρθρου δεύτερου του άρθρου 1 του Ν.4335/2015, η συζήτηση της αίτησης διόρθωσης της απόφασης στο ακροατήριο γίνεται κατά τη διαδικασία με την οποία εκδόθηκε η απόφαση που διορθώνεται και αφού κληθούν οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι που αναφέρονται στην απόφαση, ενώ σύμφωνα με την παρ.2 του ίδιου άρθρου «Αν κατά τη συζήτηση της αίτησης δεν εμφανίζεται κάποιος διάδικος που κλητεύθηκε νόμιμα, η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι και, αν δεν κλητεύθηκε νόμιμα, η συζήτηση αναβάλλεται και το δικαστήριο διατάζει να κλητευθεί». Η διάταξη αυτή η οποία αποτελεί ειδική εφαρμογή της αρχής της “εκατέρωθεν ακροάσεως” πρόδηλο έχει σκοπό την προστασία των συμφερόντων των διαδίκων (εκτός του αιτούντος), οι οποίοι μετείχαν στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προς διόρθωση απόφαση και στους οποίους πρέπει να δίδεται η ευχέρεια, να διατυπώσουν προσηκόντως και νομοτύπως τις απόψεις του περί του θέματος της διορθώσεως. Στην περίπτωση, όμως, κατά την οποία οι μη κληθέντες και μη παραστάντες διάδικοι της αρχικής δίκης δεν έχουν άμεσο ή έμμεσο έννομο συμφέρον από τη διωκόμενη διόρθωση της απόφασης, η συζήτηση της αίτησης μπορεί να χωρήσει χωρίς την κλήτευσή τους (ΑΠ 425/2025, ΑΠ 751/2015, ΑΠ 1414/2014).
Στην προκειμένη περίπτωση, στην ένδικη αίτηση η αιτούσα εταιρία εκθέτει ότι επί της από 26-02-2024 (αρ.εκθ.καταθ………/2024) αίτησής της που συνεκδικάστηκε με την από 05-12-2023 (αρ.εκθ.καταθ…………./2023) αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου-ήδη καθ’ου η αίτηση, περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου συνιδιοκτησίας της που περιγράφεται εκεί (αιτήσεις), εκδόθηκε η 107/2025 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία αφενός καθορίστηκε η οριστική αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο, αφετέρου, κατ’εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 18 του Ν.2882/2001 επιβλήθηκαν τα δικαστικά έξοδά της σε βάρος του υπόχρεου προς καταβολή της αποζημίωσης ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (ΟΠΑΔ), πλην όμως στο διατακτικό της ως άνω εκδοθείσας αποφάσεως εκ παραδρομής παραλήφθηκε η ρητή αναφορά ότι η εν λόγω δικηγορική αμοιβή οφείλεται προσαυξημένη κατά τον αναλογούντα ΦΠΑ, όπως ρητώς και νομίμως είχε αιτηθεί στην ανωτέρω αίτησή της. Ότι, περαιτέρω, εκ προφανούς παραδρομής η ως άνω απόφαση παρέλειψε να περιλάβει στα δικαστικά έξοδα το κόστος σύνταξης της προσκομισθείσας από Οκτωβρίου 2024 έκθεσης πιστοποιημένου εκτιμητή, ποσού [1.488] ευρώ. Με βάση αυτά τα πραγματικά περιστατικά ζητούσε, όπως παραδεκτά διόρθωσε το αιτητικό της με τις προτάσεις της, α] να διορθωθεί και συμπληρωθεί το διατακτικό της 107/2025 απόφασης αυτού του Δικαστηρίου, ώστε στο σημείο που ορίζεται η δικηγορική αμοιβή, να προστεθεί η φράση «προσαυξημένη κατά τον αναλογούντα ΦΠΑ (24%)» και β] να διορθωθεί και συμπληρωθεί το διατακτικό της ανωτέρω αποφάσεως ως προς το ποσό των δικαστικών εξόδων και δη ως προς το ποσό των [1.488] ευρώ για τη σύνταξη εκτιμητικής έκθεσης. Η ένδικη αίτηση αρμοδίως και παραδεκτώς εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου και πρέπει να δικαστεί κατά την ίδια διαδικασία, που εκδικάσθηκε και η υπό διόρθωση απόφαση, δηλαδή κατά τη διαδικασία του Ν. 2882/2001 και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ουσίαν.
Από όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν μετ’επικλήσεως οι διάδικοι και ειδικότερα από την 107/2025 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, προκύπτουν τα εξής: Ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ασκήθηκαν οι ακόλουθες αιτήσεις: 1] το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου την από 05-12-2023 (αρ.εκθ.καταθ…………../2023) αίτησή του περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου που περιγράφεται εκεί (αίτηση) κατά της εταιρίας με την επωνυμία «……….» και της εδώ αιτούσας, 2] το ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (ΟΠΑΔ) άσκησε την από 05-12-2023 (αρ.εκθ.καταθ…………/2023) αίτηση περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ίδιου ως άνω απαλλοτριωθέντος ακινήτου κατά των ίδιων ως άνω καθ’ων η αίτηση, 3] η ως άνω μονοπρόσωπη εταιρία περιορισμένης ευθύνης άσκησε την από 29-01-2024 (αρ.εκθ.καταθ………../2024) αίτηση περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ίδιου ως άνω απαλλοτριωθέντος ακινήτου κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του ως άνω ΝΠΔΔ και 4] η εδώ αιτούσα άσκησε την από 26-02-2024 (αρ.εκθ.καταθ…………./2024) αίτηση περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ίδιου ως άνω απαλλοτριωθέντος ακινήτου κατά του Ελληνικού Δημοσίου-ήδη καθ’ου η αίτηση. Το παρόν Δικαστήριο, αφού συνεκδίκασε τις ανωτέρω αιτήσεις με τη διαδικασία των απαλλοτριώσεων (Ν.2882/2001) εξέδωσε την 107/2025 οριστική απόφασή του, που τις έκανε εν μέρει δεκτές ως βάσιμες κατ’ουσίαν, καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης του ακινήτου που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά και επέβαλε σε βάρος του υπόχρεου προς καταβολή αποζημίωσης ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (ΟΠΑΔ) τα δικαστικά έξοδα και της εδώ αιτούσας-συνιδιοκτήτριας του απαλλοτριωθέντος ακινήτου, στο δε διατακτικό της επί λέξει αναφέρει ότι: «Επιβάλλει σε βάρος του υπόχρεου προς καταβολή της αποζημίωσης ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (ΟΠΑΔ), τα δικαστικά έξοδα των αιτούντων, τα οποία καθορίζει ενιαία:….2) για την αιτούσα εταιρία με την επωνυμία «……………..» στο ποσό των εξακοσίων [600] ευρώ, ως αμοιβή μετ’εξόδων του πληρεξουσίου της δικηγόρου, για την παράστασή του ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου και αυτού του Δικαστηρίου, και σε ποσοστό 1,5% επί της καθορισθείσας αποζημίωσης, ως αμοιβή της για τη σύνταξη της αίτησης και των προτάσεών της επί των αντίθετων αιτήσεων». Από το αιτιολογικό, όμως, της αποφάσεως αυτής προκύπτει ότι το Δικαστήριο τούτο δεν έκανε καμία αναφορά τόσο για τον αναλογούντα ΦΠΑ (για τον οποίο πράγματι είχε υποβληθεί αίτημα στην ως άνω αίτηση της εδώ αιτούσας) όσο και για το ποσό των [1.488] ευρώ για τη σύνταξη εκτιμητικής έκθεσης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου (για το οποίο δεν είχε υποβληθεί αίτημα) και ως εκ τούτου δεν περιέλαβε και διάταξη στο διατακτικό της αποφάσεώς του. Επομένως, προκύπτει ότι στην υπό διόρθωση απόφασης δεν έχει εμφιλοχωρήσει κανένα πρόδηλο σφάλμα είτε υπό τη μορφή αριθμητικού λάθους, είτε υπό την μορφή αντίφασης μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού, είτε υπό την μορφή της ελλιπούς διατύπωσης του διατακτικού της είτε υπό την μορφή της ασυμφωνίας μεταξύ αυτών που ήθελε το δικάσαν Δικαστήριο και εκείνων που διατυπώθηκαν στην απόφαση και συνακόλουθα το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να ερευνήσει την ουσία της υπόθεσης και να υπολογίσει κατά διαφορετικό τρόπο την αμοιβή του πληρεξούσιου δικηγόρου της αιτούσας και εν γένει των δικαστικών εξόδων της τελευταίας. Η παράλειψη της υπό διόρθωση απόφασης του Δικαστηρίου τούτου να υπολογίσει στα δικαστικά έξοδα τον αναλογούντα ΦΠΑ και το ποσό που καταβλήθηκε για τη σύνταξη εκτιμητικής έκθεσης στο πλαίσιο της δίκης προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης, εφόσον καμία αναφορά δεν γίνεται στο σκεπτικό της αποφάσεως, δεν αποτελούν σφάλμα που οφείλεται σε παραδρομή, δηλαδή σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το Δικαστήριο και εκείνων που αποτυπώθηκαν στην απόφαση, η διόρθωση δε δεν μπορεί να σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης, ούτε να αλλοιώνει την έννοια της απόφασης και να μεταβάλλει ή να ανακαλεί το περιεχόμενό της και έτσι να οδηγεί άμεσα ή έμμεσα σε επανεκτίμηση των αποδείξεων ή επανεξέταση της ουσίας της υπόθεσης, αφού αντικείμενο της διόρθωσης δεν αποτελούν διαγνωστικά σφάλματα, ακόμα και αληθή, του δικαστηρίου που αναφέρονται στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή ουσιαστικής διάταξης, καθώς και στην εκτίμηση των αποδείξεων, τα οποία, εφόσον αποδειχθούν, αίρονται μόνο με την οδό των ένδικων μέσων. Ας σημειωθεί ότι η αιτούσα δεν κλήτευσε νομότυπα και εμπρόθεσμα για να παραστούν στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, οπότε και συζητήθηκε η υπόθεση, τους λοιπούς διαδίκους που αναφέρονται στην υπό διόρθωση απόφαση, ήτοι δεν κλήτευσε το ΝΠΔΔ με την επωνυμία «Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων» (ΟΠΑΔ), σε βάρος του οποίου επιβλήθηκαν τα δικαστικά έξοδά της, όπως επιτάσσει η διάταξη του άρθρου 318 παρ.2 του ΚΠολΔ, πλην όμως το παρόν Δικαστήριο για λόγους οικονομίας της δίκης, δεν θα αναβάλλει τη συζήτηση προκειμένου να κλητευθεί το ανωτέρω ΝΠΔΔ, καθώς δεν βλάπτεται από την απόρριψη της ένδικης αίτησης διόρθωσης και δεν θίγεται τυχόν άμεσο ή έμμεσο έννομο συμφέρον του να αντικρούσει την τελευταία και συνεπώς δεν παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, ενώ ως προς την απολειπόμενη διάδικο που αναφέρεται στην 107/2025 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου (εταιρία με την επωνυμία «…………….»), η οποία επίσης δεν κλητεύθηκε να παραστεί κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στην ανωτέρω δικάσιμο, επίσης δεν προκύπτει άμεσο ή έμμεσο έννομο συμφέρον της από τη διωκόμενη διόρθωση της 107/2025 απόφασης αυτού του Δικαστηρίου και συνακόλουθα από την απόρριψη της αίτησης διόρθωσης της εν λόγω απόφασης και συνεπώς δεν απαιτείται η κλήτευσή της, σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα στην πιο πάνω νομική σκέψη. Συνεπώς, με την απουσία των μη κληθέντων και μη παραστάντων διαδίκων, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση ως αβάσιμη κατ’ουσίαν. Επίσης, πρέπει να καταδικασθεί η αιτούσα, ως ηττώμενη διάδικος, στα δικαστικά έξοδα του καθ’ου η αίτηση Ελληνικού Δημοσίου, που έχει καταθέσει προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.), τα οποία, όμως, θα επιβληθούν μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1, 3 του ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 του Εισ.Ν. του Κ.Πολ.Δ., όπως αυτό ισχύει μετά τη με αριθ. 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β` 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ` εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό (ΑΠ 574/2026, ΑΠ 447/2022, ΑΠ 872/2020).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δικάζει την από 02-09-2026 (αρ.εκθ.καταθ………../09-09-2026) αίτηση με την απουσία των μη κληθέντων και μη παραστάντων διαδίκων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.
Απορρίπτει την αίτηση.
Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα του καθ’ου η αίτηση σε βάρος της αιτούσας τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων [200] ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε, στον Πειραιά στις 15 Οκτωβρίου 2026 και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στον Πειραιά και στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, παρουσία και της γραμματέως στις 20 Οκτωβρίου 2026.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ