ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός απόφασης 709/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
4ο τμήμα
Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή Πανωραία Γιαννοπούλου, Εφέτη, που ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς και τη Γραμματέα Σ.Φ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την …………. για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Της εκκαλούσας: ………., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Τζοανο (ΔΣ Κορίνθου ………..), βάσει δηλώσεως (άρθρο 242 § 2 ΚΠολΔ) και προκατέθεσε προτάσεις.
Της εφεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………..» και τον διακριτικό τίτλο «………..», όπως μετονομάστηκε από την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «…………..» και τον διακριτικό τίτλο «……….» κατόπιν τροποποίησης του καταστατικού της (με κωδ. αριθ. καταχώρησης στο Γ.Ε.ΜΗ. ……./10.06.2020), η οποία εδρεύει στο …. Αττικής (………….), με ΑΦΜ ……. και αρ. Γ.Ε.ΜΗ. …….., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, αδειοδοτηθείσα από την Τράπεζα της Ελλάδος σύμφωνα με το Ν. 4354/2015 δυνάμει της υπ’ αριθμ. 507/1/09.07.2024 απόφασης της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων (ΦΕΚ Β’ 4257/Β/19.07.2024), ως μη δικαιούχος και μη υπόχρεος διάδικος και ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρίας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «………..», με έδρα στο ………….., με αριθμό μητρώου …….., όπως εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία κατέστη ειδική διάδοχος του υπό ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «……………)», το οποίο εδρεύει στην Αθήνα (………….), με ΑΦΜ ………, τέθηκε σε ειδική εκκαθάριση δυνάμει της ΕΠΑΘ ΤτΕ 46/1/27.07.2012 (ΦΕΚ Β’ 2208/27.07.2012) και εκπροσωπείται νόμιμα δυνάμει της ΕΠΑΘ ΤτΕ 182/1/04.04.2016 (ΦΕΚ Β’ 925/2016) από τον ειδικό εκκαθαριστή ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «………..» και το διακριτικό τίτλο «………..» με ΑΦΜ ………, που εδρεύει στο …… Αττικής (…….), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Θεσσαλονίκη Χριστοδουλίδη (ΔΣΑ ……….).
Η ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα άσκησε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς την από 12.11.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/2025 ανακοπή της και ζήτησε να γίνει δεκτή. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την υπ’ αριθμ. 4708/2026 οριστική απόφασή του, δικάζοντας την ανακοπή αντιμωλία των διαδίκων, την απέρριψε και καταδίκασε την ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της καθ’ ης και ήδη εφεσίβλητης. Η ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα προσβάλλει την απόφαση αυτή με την από 24.04.2026 έφεσή της, την οποία κατέθεσε αυθημερόν στη Γραμματεία του Εφετείου Πειραιώς με ΓΑΚ/ΕΑΚ ………../2026. Στο ίδιο δικόγραφο η εκκαλούσα σώρευσε αίτηση αναστολής της επισπευδόμενης αναγκαστικής εκτέλεσης με αίτημα χορήγησης σημειώματος-προσωρινής διαταγής, μετά την συζήτηση του οποίου ορίστηκε δικάσιμος από τον Εφέτη Πρόεδρο Υπηρεσίας του Εφετείου Πειραιώς η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο με αριθμό ……
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και κατά την εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται ανωτέρω και η πληρεξούσια δικηγόρος της εφεσίβλητης αναφέρθηκε στις έγγραφες προτάσεις της.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
1. Η από 24.04.2026 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ ………../2026 έφεση της ανακόπτουσας και ήδη εκκαλούσας κατά της υπ’ αριθμ. 4708/2026 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων με την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα και συγκεκριμένα πριν από την παρέλευση ενός (1) έτους από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης, αφού από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε άλλωστε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρα 495 §§ 1 και 2, 511, 513 § 1β, 516 § 1, 517, 518 § 2 του ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 43 του Ν. 5221/2025 και ισχύει από 01.01.2026), ενώ έχει κατατεθεί το νόμιμο παράβολο (βλ. το υπ’ αριθμ. ………. e-παράβολο σε συνδυασμό με την από 29.04.2026 ηλεκτρονική απόδειξη πληρωμής της Credia Bank) σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 § 3Α περ. β του ΚΠολΔ. Πρέπει, επομένως, η έφεση, στο δικόγραφο της οποίας παραδεκτά σωρεύεται αίτηση αναστολής της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης κατ’ άρθρο 938 § 2 ΚΠολΔ, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, κατά την ίδια ως άνω διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρα 522, 524 § 1 και 533 § 1 ΚΠολΔ).
2.Η ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα με την από 12.11.2025 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./2025 ανακοπή της ζήτησε την ακύρωση της υπ’ αριθμ. ………./30.09.2025 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, …………… και της από 16.09.2025 επιταγής προς πληρωμή που συντάχθηκε κάτω από το αντίγραφο του πρώτου εκτελεστού απογράφου της υπ’ αριθμ. ………./2021 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, βάσει της οποίας επισπεύδεται σε βάρος της αναγκαστική εκτέλεση. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών με την εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 4708/2026 οριστική απόφαση απέρριψε την ανακοπή και καταδίκασε την ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της καθ’ ης και ήδη εφεσίβλητης. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η ανακόπτουσα-ήδη εκκαλούσα και ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, ώστε να γίνει δεκτή η από 12.11.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./2025) ανακοπή της. Σημειώνεται ότι το σωρευόμενο στο ίδιο δικόγραφο της έφεσης αίτημα χορήγησης προσωρινής διαταγής για την αναστολή του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού των ακινήτων της ανακόπτουσας-εκκαλούσας, ο οποίος επισπευδόταν με την προσβαλλόμενη κατασχετήρια έκθεση κατά το χρόνο κατάθεσης του δικογράφου της έφεσής της και είχε οριστεί για την 06.05.2026, απορρίφθηκε στις 12.05.2026 από τον Προέδρο Υπηρεσίας του Εφετείου Πειραιά, η δε ημερομηνία του πλειστηριασμού έχει παρέλθει, ώστε η σωρευόμενη αίτηση αναστολής της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης κατ’ άρθρο 938 § 2 ΚΠολΔ στερείται πλέον αντικειμένου.
3.Από τον συνδυασμό των διατάξεων των N. 4354/2015 και 3156/2003 προκύπτει, ότι η μεταβίβαση απαιτήσεων κατά τους ορισμούς τους γίνεται με έγγραφο τύπο και συντελείται με την καταχώριση της σύμβασης πώλησης στο δημόσιο βιβλίο του άρθρου 3 του Ν. 2844/2000, από την οποία (καταχώριση) αποκτώνται τα δικαιώματα του αναδόχου έναντι του τρίτου οφειλέτη και πριν την αναγγελία της εκχώρησης στον τελευταίο, αφού, ως τέτοιο, ισχύει πλασματικά εκ του νόμου η καταχώριση της σύμβασης στο βιβλίο αυτό κατά τους ορισμούς του άρθρου 10 § 10 του Ν. 3156/2003, εφόσον πρόκειται για τιτλοποίηση απαιτήσεων, η δε διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων ανατίθεται υποχρεωτικά σε εταιρία διαχείρισης απαιτήσεων, που αδειοδοτείται και εποπτεύεται κατά το Ν. 4354/2015 από την Τράπεζα της Ελλάδος. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 925 § 1 ΚΠολΔ, σαφώς προκύπτει ότι ο καθολικός ή ειδικός διάδοχος του δικαιούχου (δανειστή), ο οποίος δεν αναφέρεται στον εκτελεστό τίτλο και δικαιούται κατ’ άρθρο 919 § 1 ΚΠολΔ ή άλλη ειδική διάταξη να αρχίσει ή να συνεχίσει την αναγκαστική εκτέλεση, υποχρεούται, για το έγκυρο της αναγκαστικής εκτέλεσης που ενεργείται από αυτόν, να κοινοποιήσει στον καθ’ ου η εκτέλεση νέα επιταγή, ακόμη και αν έχει κοινοποιηθεί προηγουμένως επιταγή από τον αναφερόμενο στον εκτελεστό τίτλο αρχικό δικαιούχο, καθώς και τα νομιμοποιητικά της διαδοχής του έγγραφα, είτε αυτά είναι δημόσια είτε ιδιωτικά, τόσο για την έναρξη όσο και για τη συνέχιση της αναγκαστικής εκτέλεσης. Απαιτείται δε η επίδοση ολόκληρων των εγγράφων και όχι αποσπασμάτων. Παρά τα ανωτέρω, στην περίπτωση της διαδοχής του δικαιούχου λόγω σύμβασης μεταβίβασης των τιτλοποιούμενων τραπεζικών απαιτήσεων, κατά τους ορισμούς των Ν. 4354/2015 και 3156/2003, με δεδομένη τη συνθετότητα και την έκταση των επιμέρους πράξεων, από τις οποίες απαρτίζεται η μεταβίβαση των απαιτήσεων και εν συνεχεία η ανάθεση της διαχείρισης αυτών, άρα και των αντίστοιχων εγγράφων που την πιστοποιούν, η απαίτηση συγκοινοποίησης στον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη, στο πλαίσιο της ρύθμισης του άρθρου 925 § 1 ΚΠολΔ, ολόκληρων των σχετικών συμβάσεων μεταβίβασης και ανάθεσης της διαχείρισης, εκτός του ότι δεν συμπορεύεται με το πνεύμα της ρύθμισης του ανωτέρω άρθρου 925 § 1 ΚΠολΔ, είναι ιδιαιτέρως πολυτελής, εξόχως δαπανηρή, στείρα τυπολατρική και παρεμβάλλει σοβαρά εμπόδια στην εκτελεστική διαδικασία, παρεμποδίζοντας αδικαιολογήτως την πρόσβαση σε αυτήν των δανειστών. Η αναγκαστική εκτέλεση θέτει μεν, συνήθως, τον τύπο πριν από την ουσία, όχι όμως σε βαθμό που εγγίζει τα όρια της κατάχρησης. Κατ’ ανάγκη λοιπόν, θα πρέπει να επιλεγούν εκείνα μόνο τα έγγραφα, που αποδεικνύουν την συντέλεση της μεταβίβασης και στοιχειοθετούν τη νομιμοποίηση του επισπεύδοντος. Καθώς δε, τα αποτελέσματα της μεταβίβασης επέρχονται αυτοδικαίως εκ του νόμου και χωρίς άλλη διατύπωση και έναντι των τρίτων από την καταχώριση της κάθε σύμβασης στο δημόσιο βιβλίο του άρθρου 3 του Ν. 2844/2000, είναι προφανές ότι και η νομιμοποίηση της εταιρίας που αναλαμβάνει τη διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων, αρχίζει ακριβώς από τότε. Άρα, τα έγγραφα που πιστοποιούν τις ανωτέρω πράξεις και ολοκληρώνουν τη μεταβίβαση και την ανάθεση της διαχείρισης, είναι τα μόνα κρίσιμα και θα πρέπει να συγκοινοποιούνται στον οφειλέτη με την επιταγή. Όλα τα υπόλοιπα, όση σπουδαιότητα και σοβαρότητα αν παρουσιάζουν για τη διαδικασία της μεταβίβασης καθ’ εαυτή, δεν παύουν να αποτελούν στοιχεία, που αφορούν στις εσωτερικές σχέσεις των εταιριών. Τα έγγραφα που νομιμοποιούν, συνεπώς, την εταιρία που ανέλαβε τη διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων, είναι η καταχώριση σε περίληψη που περιέχει τα ουσιώδη στοιχεία των συμβάσεων μεταβίβασης και ανάθεσης της διαχείρισης, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν. 2844/2000, ήτοι η δημοσίευση του εντύπου που καθορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 161/337/2003 (ήδη ΥΑ 207/2020) απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης στο ενεχυροφυλακείο του τόπου της κατοικίας ή της έδρας του μεταβιβάζοντος, με το σχετικό απόσπασμα των μεταβιβαζόμενων απαιτήσεων, απ’ όπου φαίνεται η καταχώριση της μεταβίβασης της απαίτησης του καθ’ ου η εκτέλεση. Η κοινοποίηση των εγγράφων αυτών είναι αρκετή και ανταποκρίνεται πλήρως στη νομοτυπική μορφή των εγγράφων που αξιώνει το άρθρο 925 § 1 ΚΠολΔ (ΜΕφΠειρ 479/2026, 216/2026, 725/2025 δημ. στην ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς, ΜΕφΛαμίας 25/2025 ΝΟΜΟΣ, ΕφΘεσ 177/2022, ΕφΘεσ 160/2022, αδημ., ΕφΠειρ 574/2020 δημ. στην ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς). Τα αυτά πρέπει να γίνουν δεκτά και υπό την ισχύ του Ν. 5072/2023, που τυγχάνει εφαρμογής σε όμοιες εκχωρήσεις απαιτήσεων και σε συμβάσεις ανάθεσης της διαχείρισης, που καταρτίζονται από 01.01.2024 και εντεύθεν, ενόψει του ταυτόσημου περιεχομένου των άρθρων 14 και 21 του Ν. 5072/2023 και της ταυτότητας του νομικού λόγου και της τελεολογίας του όλου συστήματος καθώς και του άρθρου 115 του Ν. 5072/2023, με το οποίο ρυθμίζονται οι τιτλοποιημένες στο παρελθόν απαιτήσεις και η νομιμοποιητική εξουσία του διαχειριστή τους (ΜΕφΠειρ 479/2026 δημ. στην ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς).
4. Με τον πρώτο λόγο της έφεσης η εκκαλούσα επαναφέρει τον δεύτερο λόγο της ανακοπής της, με τον οποίο έβαλλε κατά της ενεργητικής νομιμοποίησης της καθ’ ης η ανακοπή στη διενέργεια των προσβαλλόμενων πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της, για το λόγο ότι α) δεν κοινοποίησε στην ίδια τα οριζόμενα κατ’ άρθρο 925 § 1 ΚΠολΔ νομιμοποιητικά έγγραφα και συγκεκριμένα ολόκληρες τις συμβάσεις πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων και τις συμβάσεις διαχείρισης των τιτλοποιημένων επιχειρηματικών απαιτήσεων, ήτοι το πλήρες κείμενο με τους όρους της κάθε σύμβασης, αλλά κοινοποίησε μόνο τις καταχωρίσεις των πράξεων στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών σε αποσπάσματα, των τελευταίων μη αρκούντων προς απόδειξη της ενεργητικής νομιμοποίησής της και β) οι προσβαλλόμενες πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της είναι άκυρες κατ’ άρθρο 925 ΚΠολΔ, διότι από τα συγκοινοποιηθέντα με την ένδικη επιταγή έγγραφα αφενός δεν προκύπτει η ανάθεση της διαχείρισης της επίδικης σύμβασης στη διαχειρίστρια εταιρία-καθ’ ης η ανακοπή-εφεσίβλητη, αφετέρου δεν ταυτοποιείται η επίδικη απαίτηση στο ως άνω κοινοποιηθέν απόσπασμα από το Ενεχυροφυλακείο Αθηνών. Ο λόγος αυτός κατά το πρώτο σκέλος του είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος, διότι σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην υπό 3 νομική σκέψη της παρούσας, η συγκοινοποίηση με την επιταγή προς εκτέλεση αντιγράφων των καταχωρισθέντων και δημοσιευθέντων στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών αποσπασμάτων των συμβάσεων πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων και των συμβάσεων διαχείρισης των τιτλοποιημένων επιχειρηματικών απαιτήσεων επαρκεί για την τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 925 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι, ως προς την υποχρέωση συγκοινοποίησης των νομιμοποιητικών εγγράφων και στην περίπτωση της ειδικής διαδοχής και της σύμβασης ανάθεσης διαχείρισης, με δεδομένη τη συνθετότητα και την ποικιλία των επιμέρους πράξεων από τις οποίες απαρτίζεται αυτή, άρα και των αντιστοίχων εγγράφων που την πιστοποιούν, η απαίτηση συγκοινοποίησης στον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη, στο πλαίσιο της ρύθμισης του άρθρου 925 § 1 ΚΠολΔ, όλων των εγγράφων που απαιτεί ο νόμος για τη συντέλεση της ειδικής αυτής διαδοχής και της ανάθεσης διαχείρισης, εκτός του ότι δεν συμπορεύεται με το πνεύμα της ρύθμισης, είναι και ιδιαιτέρως πολυτελής, εξόχως δαπανηρή, αλλά και παρεμβάλλει σοβαρά εμπόδια, παρεμποδίζοντας την πρόσβαση των δανειστών αδικαιολογήτως στην εκτελεστική διαδικασία. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ομοίως, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 925 § 1 ΚΠολΔ και ο πρώτος λόγος έφεσης κατά το ανωτέρω σκέλος του πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Περαιτέρω, κατά το δεύτερο σκέλος του ο πρώτος λόγος έφεσης είναι νόμιμος, στηριζόμενος στη διάταξη του άρθρου 925 ΚΠολΔ και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική βασιμότητά του. Από την επανεκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, για να ληφθούν υπόψη προς άμεση απόδειξη και για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, χωρίς όμως η ρητή αναφορά ορισμένων εκ των ανωτέρω εγγράφων να προσδίδει σ’ αυτά αυξημένη αποδεικτική δύναμη σε σχέση με τα λοιπά επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, για τα οποία δεν γίνεται ειδική για το καθένα μνεία, που είναι όμως ισοδύναμα και όλα ανεξαιρέτως συνεκτιμώνται για την ουσιαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς (ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004. 723), σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη του το Δικαστήριο (άρθρο 336 § 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει της υπ’ αριθμ. 07/01-2008 σύμβασης δανείου για προσωπικές ανάγκες, που καταρτίστηκε μεταξύ της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «………….» και της ανακόπτουσας-εκκαλούσας, χορηγήθηκε σε αυτήν δάνειο. Η τελευταία δεν τήρησε τους όρους της σύμβασης, καθώς καθυστέρησε την καταβολή των οφειλόμενων δόσεων και στις 06.12.2018 η ως άνω τραπεζική εταιρία προέβη στην καταγγελία της σύμβασης και στο κλείσιμο του τηρηθέντος λογαριασμού, κάλεσε δε την οφειλέτιδα να καταβάλει το ποσό των 78.752,85 ευρώ με την από 04.12.2018 εξώδικη δήλωση-καταγγελία-πρόσκληση, που επιδόθηκε σ’ αυτήν στις 06.12.2018. Ακολούθως, κατόπιν υποβολής σχετικής αίτησης εκ μέρους της ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας «……..» νόμιμα εκπροσωπουμένης από τον ειδικό εκκαθαριστή ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «…………» και το διακριτικό τίτλο «……………», εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. ……./2021 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία υποχρεώθηκε η ανακόπτουσα-εκκαλούσα να καταβάλει το ποσό των 78.752,85 ευρώ, εντόκως από 07.12.2018 μέχρι την πλήρη και ολοσχερή εξόφληση, καθώς και το ποσό των 1.400 ευρώ για δικαστική δαπάνη. Μετά την έκδοση της ανωτέρω διαταγής πληρωμής, η ως άνω τραπεζική εταιρία μεταβίβασε την επίμαχη απαίτησή της στην αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία «……….», διαχειρίστρια των απαιτήσεων της οποίας στην Ελλάδα ορίστηκε η καθ’ ης η ανακοπή-εφεσίβλητη. Ειδικότερα, δυνάμει της από 17.01.2025 σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων, διεπόμενης από το ελληνικό δίκαιο και τα άρθρα 10 και 14 Ν. 3156/2003, που δημοσιεύθηκε νόμιμα σε περίληψη με αρ. πρωτ. …/20.01.2025 στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών στον τόμο … με αριθμό ….., επέχουσα θέση αναγγελίας κατ’ άρθρο 10 § 10 του Ν. 3156/2003, μεταβιβάστηκε από την ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία «…………», νόμιμα εκπροσωπούμενη, στην εδρεύουσα στο ………… εταιρία ειδικού σκοπού με την επωνυμία «…………..», μεταξύ άλλων, και η απαίτηση από την επίμαχη ……../01-2008 σύμβαση δανείου. Ακολούθως, δυνάμει της από 17.01.2025 σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων διεπόμενης από το ελληνικό δίκαιο, που δημοσιεύθηκε νόμιμα σε περίληψη με αρ. πρωτ. …./20.01.2025 στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών στον τόμο … με αριθμό …, η ως άνω εταιρία ειδικού σκοπού ανέθεσε κατ’ άρθρο 10 § 14 Ν. 3156/2003 την είσπραξη και διαχείριση των τιτλοποιούμενων απαιτήσεων στην καθ’ ης-εφεσίβλητη. Ενόψει των ανωτέρω, η εταιρία ειδικού σκοπού με την επωνυμία «……….», ως ειδική διάδοχος της αρχικής δικαιούχου της απαίτησης από την προαναφερθείσα σύμβαση δανείου, υπεισερχόμενη στη θέση της δικαιοπαρόχου της εταιρίας με την επωνυμία «……..», νομιμοποιούταν να επιδιώξει την είσπραξη, δια της καθ’ ης-εφεσίβλητης ως διαχειρίστριας, της εν λόγω απαίτησης και συνεπώς νομίμως η τελευταία, επικαλούμενη την ανωτέρω ιδιότητά της, επέδωσε στις 18.09.2025 στην ανακόπτουσα-εκκαλούσα την από 16.09.2025 επιταγή προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου εξ απογράφου της υπ’ αριθμ. ……../2021 διαταγής πληρωμής, συγκοινοποιώντας όλα τα νομιμοποιητικά της έγγραφα, επιτάσσοντάς την να της καταβάλει (α) για επιδικασθέν κεφάλαιο το ποσό των 78.752,85 ευρώ, εντόκως από 07.12.2018, (β) για επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη το ποσό των 1.400 ευρώ, (γ) για σύνταξη και για επίδοση επιταγών προς πληρωμή το ποσό των 235,60 ευρώ, ήτοι το συνολικό ποσό των 80.388,45 ευρώ. Ακολούθως, με επίσπευση της καθ’ ης-εφεσίβλητης και δυνάμει της υπ’ αριθμ. …/30.09.2025 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας του δικαστικού επιμελητή στην περιφέρεια του Εφετείου Αθηνών, …….., με εκτελεστό τίτλο την ως άνω διαταγή πληρωμής μετά της κάτωθι αυτής ως άνω επιταγής προς πληρωμή, κατασχέθηκε αναγκαστικά το ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου της περιγραφόμενης στο δικόγραφο οριζόντιας ιδιοκτησίας που βρίσκεται στο …. Αττικής και ανήκει κατά πλήρη κυριότητα στην ανακόπτουσα-εκκαλούσα. Ειδικότερα από την υπ’ αριθμ. ……/18.09.2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, ………, αποδεικνύεται ότι με την από 16.09.2025 επιταγή προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου του πρώτου εκτελεστού απογράφου της υπ’ αριθμ. ……/2021 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς συγκοινοποιήθηκαν: 1. Η υπ’ αριθμ. πρωτ. ……/20.01.2025 δημοσίευση συμβάσεων του άρθρου 10 και 14 του Ν. 3156/2003, από την οποία αποδεικνύεται η πώληση και μεταβίβαση επιχειρηματικών απαιτήσεων από το υπό ειδική εκκαθάριση πιστωτικό ίδρυμα με την επωνυμία «…………….» στην αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία «………..», που έχει εγγράφει στις 20.01.2025 στα βιβλία του άρθρου 3 του Ν. 2844/2000 του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών στον τόμο …. με αυξ. αριθμό …… (άρθρο 10 και 14 του Ν. 3156/2003), 2. κεκυρωμένο απόσπασμα εκ του παραρτήματος του συνημμένου στο άνω από 20.01.2025 έντυπο δημοσίευσης παραρτήματος των δημόσιων βιβλίων του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών (Ν. 2844/2000) που καταχωρήθηκε στον τόμο … και αυξ. αριθ. …. και δη τη σελ. ….. αυτού από το οποίο προκύπτει η μεταβίβαση της παραπάνω απαίτησης, 3. η υπ’ αριθμ. πρωτ. …../20.01.2025 δημοσίευση συμβάσεων του άρθρου 10 §§ 14 και 16 του Ν. 3156/03 που ενεγράφη στις 20.01.2025 στο βιβλίο του άρθρου 3 του Ν. 2844/2000 του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών στον τόμο …. με αυξ. αριθμ. ….. (άρθρο 10 § 16 του Ν. 3156/2003), από την οποία προκύπτει ότι η διαχείριση των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων ανατέθηκε στις 20.01.2025 από την αλλοδαπή εταιρία ειδικού σκοπού με την επωνυμία «……., στην καθ’ ης-εφεσίβλητη, 4. το υπ’ αριθμ. ΦΕΚ 880/16.03.2017 από το οποίο προκύπτει η παροχή αδείας για την διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις στην καθ’ ης-εφεσίβλητη εταιρία με την επωνυμία «…………..» και τον διακριτικό τίτλο «………», πρώην με την επωνυμία «……….» και τον διακριτικό τίτλο «……» σύμφωνα με τον Ν. 4354/2015, 5. η υπ’ αριθμ. πρωτ. ……/10.06.2020 ανακοίνωση για καταχώριση στο Γ.Ε.ΜΗ. περί αλλαγής της επωνυμίας της εταιρίας «………….» σε «……………» και τον διακριτικό τίτλο «…………», 6. το υπ’ αριθμ. ΦΕΚ 4257/Β/19.07.2024 (Χορήγηση Άδειας Λειτουργίας διαχειριστή πιστώσεων στην «………..» σύμφωνα με τον Ν. 5072/2023 και την ΠΕΕ 225/1/30.01.2024), 7. η υπ’ αριθμ. 507/1/09.07.2024 απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων (με θέμα την Χορήγηση άδειας λειτουργίας διαχειριστή πιστώσεων στην «………….» σύμφωνα με τον Ν. 5072/2023 και την ΠΕΕ 225/1/30.01.2024), 8. το υπ’ αριθμ. ΦΕΚ 2208/27.07.2012 τ. Β’ στο οποίο καταχωρίσθηκε η υπ’ αριθμ. 46/1/27.07.2012 απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος περί ανάκλησης της άδειας λειτουργίας του πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «…………………» και θέση αυτού σε ειδική εκκαθάριση σύμφωνα με το άρθρο 68 του Ν. 3601/2007, 9. το υπ’ αριθμ. ΦΕΚ 2209/27.07.2012 τ. Β’ στο οποίο καταχωρίσθηκε η υπ’ αριθ. 4/1/27.07.2012 απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος περί μη μεταβίβασης στην Τράπεζα Πειραιώς και στη διατήρηση επιβαρύνσεως της …..….. των εννόμων σχέσεως της «Αγροτικής» έναντι πελατών της από δανειακές ή άλλου είδους πιστοδοτικές συμβάσεις της «Αγροτικής», 10. το υπ’ αριθμ. ΦΕΚ 925/05.04.2016 τ. Β’ στο οποίο καταχωρίσθηκε η υπ’ αριθμ. 1821/1/04.04.2016 απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος περί διορισμού της εταιρίας με την επωνυμία «…………» και τον διακριτικό τίτλο «…………», ειδικό εκκαθαριστή του υπό ειδική εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος με την επωνυμία «…………..», 11. η από 06.04.2021 απόφαση της Γ.Σ. της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «……………» και τον διακριτικό τίτλο «……………..», 12. το από 06.04.2021 πρακτικό του Δ.Σ., 13. η υπ’ αριθμ. πρωτ. …/14.04.2021 ορθή επανάληψη της υπ’ αριθμ. πρωτ. ………./14.04.2021 ανακοίνωσης καταχώρισης στο Γ.Ε.ΜΗ. της από 06.04.2021 απόφασης της Γ.Σ. της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………………..» και τον διακριτικό τίτλο «………..» και του από 06.04.2021 πρακτικού του Δ.Σ., 14. το από 08.04.2022 Πρακτικό του Δ.Σ. της ως άνω ανώνυμης εταιρίας, 15. η υπ’ αριθμ. πρωτ. ……./20.04.2022 ανακοίνωση καταχώρισης στο Γ.Ε.ΜΗ. του από 08.04.2022 Πρακτικού του Δ.Σ. της ως άνω ανώνυμης εταιρίας, 16. η από 06.04.2021 εξουσιοδότηση της διευθύνουσας συμβούλου του ειδικού εκκαθαριστή της υπό εκκαθάριση τράπεζας προς τον …………, 17. το υπ’ αριθμ. ………../16.07.2025 ειδικό πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Αθηνών …….. Επομένως από τα ανωτέρω συγκοινοποιούμενα με την επιταγή έγγραφα σαφώς αποδεικνύεται τόσο η μεταβίβαση των ένδικων απαιτήσεων όσο και η ανάθεση της διαχείρισης αυτών στην καθ’ ης-εφεσίβλητη, δεδομένου ότι, όσον αφορά τις ως άνω συμβάσεις διαχείρισης, δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύονται από παραρτήματα που να καθορίζουν τις συμβάσεις, καθώς η ΥΑ 161377/2003 δεν απαιτεί να περιέχεται χωριστό παράρτημα για τις προς διαχείριση απαιτήσεις, όπως αντίστοιχα η ΥΑ 161388/2003 για τη σύμβαση μεταβίβαση της απαίτησης, ενώ επιπλέον τέτοια ανάθεση γίνεται με μία πράξη για όλες τις μεταβιβασθείσες απαιτήσεις (ΜΕφΠειρ 102/2026 δημ. στην ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς). Κατόπιν αυτών, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκρινε όμοια και απέρριψε τον ανωτέρω λόγο ανακοπής ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και καλώς εκτίμησε τις αποδείξεις και πρέπει ο σχετικός πρώτος λόγος της έφεσης να απορριφθεί στο σύνολό του ως αβάσιμος.
5. Σύμφωνα με την § 8 του άρθρου 10 του Ν. 3156/2003 «Η σύμβαση μεταβίβασης των τιτλοποιούμενων απαιτήσεων καταχωρίζεται σε περίληψη που περιέχει τα ουσιώδη στοιχεία αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν. 2844/2000 και κατισχύει των συμφωνιών μεταξύ μεταβιβάζοντος και τρίτων περί ανεκχωρήτου των μεταξύ τους απαιτήσεων». Κατά την τελευταία αυτή διάταξη, ορίζεται ότι « Η δημοσίευση γίνεται, ύστερα από αίτηση οποιουδήποτε έχει έννομο συμφέρον, με κατάθεση εντύπου που περιέχει περιληπτικά τα στοιχεία του άρθρου 1 και υπογράφεται από τα μέρη και, στην περίπτωση του τρίτου εδαφίου της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 1, από τους συγκυρίους. Το γνήσιο της υπογραφής θεωρείται από τον ενεχυροφύλακα, εκτός αν είναι ήδη θεωρημένο από αστυνομική ή άλλη δημόσια αρχή ή από συμβολαιογράφο. Η κατάθεση γίνεται στο ενεχυροφυλακείο του τόπου της κατοικίας ή της έδρας του ενεχυραστή ή, αν ο ενεχυραστής δεν έχει κατοικία ή έδρα στην ελληνική επικράτεια, στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών. Η μορφή του εντύπου καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης». Κατ’ εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων το περιεχόμενο των σχετικών εντύπων διαμορφώθηκε αρχικά δυνάμει της ΥΑ 161338/2003 «Καθορισμός εντύπου δημοσίευσης συμβάσεων του άρθρου 10 παρ. 8 του Ν. 3156/2003» (ΦΕΚ Β’ 1688/18.11.2003), σύμφωνα με την οποία «Οι προβλεπόμενες από το άρθρο 10 παρ. 8 Ν. 3156/2003 συμβάσεις, συντάσσονται σε έντυπο, το οποίο εκτυπώνεται σε λευκό χαρτί γραφής 100 γραμμαρίων και αποτελείται από ένα φύλλο. Το φύλλο έχει διαστάσεις 42 εκατοστά (πλάτος) επί 29,7 εκατοστά (μήκος) και διαιρείται σε δύο ημίφυλλα. Στην πρώτη σελίδα του εντύπου αναγράφονται: 1) τα στοιχεία των συμβαλλομένων, 2) οι όροι της σύμβασης (το νόμισμα και ποσό του τιμήματος αγοράς, ημερομηνία υπογραφής της σύμβασης πώλησης, εφαρμοστέο δίκαιο και δικαιοδοσία και λοιποί ουσιώδεις όροι). 3) Ο τύπος των μεταβιβαζόμενων επιχειρηματικών απαιτήσεων (γενική περιγραφή της επιχειρηματικής απαίτησης και νόμισμα). Στη δεύτερη σελίδα του εντύπου αναγράφονται: το οφειλόμενο κεφάλαιο ανά επιχειρηματική απαίτηση και ανά σύνολο, τα ονοματεπώνυμα και δ/νσεις των οφειλετών και εγγυητών και οι παρεπόμενες εμπράγματες και ενοχικές απαιτήσεις. Στην ίδια σελίδα τίθενται επίσης η ημερομηνία και οι υπογραφές των συμβαλλομένων και η θεώρηση αυτών. Στην τρίτη σελίδα του εντύπου καταχωρίζονται οι τυχόν μεταβολές των συμβάσεων αυτών. Το αναλυτικό περιεχόμενο κάθε σελίδας με τις οικείες υποσημειώσεις εμφαίνεται στα προσαρτημένα στο παράρτημά της παρούσας απόφασης υποδείγματα». Η ως άνω Υπουργική Απόφαση καταργήθηκε με την ΥΑ 20783/2020 (ΦΕΚ Β’ 4644/09.11.2020) «Καθορισμός εντύπου σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων (παρ. 14 και 16 του άρθρου 10 του Ν. 3156/2003)», η οποία επέφερε μικρές αλλαγές στο αξιούμενο περιεχόμενο του εντύπου, κυρίως, όμως, εισήγαγε την δυνατότητα αντί της προσάρτησης του παραρτήματος με αναγραφή των στοιχείων εξατομίκευσης των τιτλοποιούμενων απαιτήσεων και των παρεπόμενων εμπραγμάτων και ενοχικών εξασφαλίσεων των, να είναι δυνατή η υποβολή της σύμβασης και του παραρτήματος με καταγραφή τους σε αρχείο ηλεκτρονικής μορφής που θα περιέχεται σε ψηφιακό δίσκο (CD) ή άλλο ψηφιακό μέσο. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι κατόπιν νομοθετικής εξουσιοδότησης καθορίζονται μεν τα στοιχεία που πρέπει να περιέχει το έντυπο της περίληψης της καταχωριστέας πράξης, πλην όμως δεν ορίζονται οι συνέπειες που επάγεται η ενδεχόμενη έλλειψη ή ελλιπής παράθεση ορισμένων από αυτά, πάντως δεν απειλείται ρητώς ποινή ακυρότητας. Με βάση τα παραπάνω πρέπει να γίνει δεκτό ότι η έλλειψη αριθμητικής αναφοράς του τιμήματος της πώλησης στην περίληψη και η αντ’ αυτής παραπομπή σε άρθρο της σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης δεν εξομοιούται με εξ ολοκλήρου παράλειψη τήρησης της απαιτούμενης για το κύρος της περίληψης δημοσιότητας και δεν επάγεται ακυρότητα της καταχώρισης. Τούτο διότι λαμβανομένου υπ’ όψη και του σκοπού της δημοσιότητας -που εν προκειμένω πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι η δυνατότητα των τρίτων και ιδίως των οφειλετών να λάβουν γνώση της μεταβίβασης και της ταυτότητας του αποκτώντος και του διαχειριστή- το τίμημα της πώλησης, όση σπουδαιότητα και σοβαρότητα και αν παρουσιάζει για την ίδια τη σύμβαση πώλησης, δεν αποτελεί στοιχείο εξατομίκευσής της, αλλά στοιχείο, που αφορά κατά κύριο λόγο στις εσωτερικές σχέσεις των συμβαλλομένων εταιριών, ενδιαφέρει δε πρωτίστως τις εποπτικές (Διεύθυνση Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος της Τράπεζας της Ελλάδος προς την οποία κοινοποιείται κάθε πρόγραμμα τιτλοποίησης 30 ημέρες πριν την υλοποίησή του, βλ. Κεφάλαιο ΙΙ Τμήμα Ζ αρ. 4 της ΠΔΤΕ 2645/2011) και λοιπές διοικητικές αρχές (φορολογικές κλπ.) για την άσκηση του προσήκοντος ελέγχου. Άλλωστε, από την οικεία νομοθεσία (Ν. 3156/2003) δεν προβλέπονται ουσιαστικοί περιορισμοί ως προς το ύψος του τιμήματος της πώλησης, π.χ. ότι δεν μπορεί να είναι μικρότερο από ένα ορισμένο ποσοστό της ονομαστικής αξίας των τιτλοποιούμενων ή μεταβιβαζόμενων απαιτήσεων. Κατά συνέπεια η παράλειψη αριθμητικής αναφοράς στην καταχωρισθείσα περίληψη του τιμήματος της πώλησης δεν επιδρά στο κύρος της καταχώρισης, αλλά αποτελεί ενδεχομένως λόγο άρνησης καταχώρισης της περίληψης στο οικείο βιβλίο του Ενεχυροφυλακείου εκ μέρους του Ενεχυροφύλακα λόγω ελλιπούς συμπλήρωσης του σχετικού εντύπου (βλ. ΜΠρΑθ 915/2025 αδημ., Χ. Μάρκου Οι κυριότεροι λόγοι ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής και κατά της εκτέλεσης προς ικανοποίηση απαιτήσεων προερχόμενων από τραπεζικές συμβάσεις, δημ. στη ΝΟΜΟΣ).
6. Με τον δεύτερο λόγο της έφεσης η εκκαλούσα επαναφέρει τον πέμπτο λόγο της ανακοπής της αναφορικά με την παράβαση της ΥΑ 161338/2003 του Υπουργού Δικαιοσύνης δεδομένου ότι δεν αναγράφεται στην περίληψη της από 17.01.2025 σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης, η οποία καταχωρίστηκε στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών με αριθμό πρωτοκόλλου …/20.01.2025 στον τόμο … με αύξοντα αριθμό ……, το ποσό του τιμήματος της αγοράς, αλλά αντιθέτως γίνεται παρανόμως παραπομπή σε άλλα έγγραφα, τα οποία δεν έχουν κατατεθεί στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών και δεν συγκοινοποιήθηκαν στην εκκαλούσα κατά την επίδοση σ’ αυτήν της από 16.09.2025 επιταγής προς πληρωμή, με συνέπεια η περίληψη της σύμβασης μεταβίβασης να είναι ατελής, να μην επιφέρει τις συνέπειες της αναγγελίας εκχώρησης και να μην αποδεικνύει την ενεργητική νομιμοποίηση της καθ’ ης-εφεσίβλητης. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος, καθόσον σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην υπό 5 μείζονα σκέψη της παρούσας, σε περίπτωση μεταβίβασης απαίτησης τραπεζικού ιδρύματος λόγω τιτλοποίησης και ανάθεσης της διαχείρισης αυτής κατά τους όρους των Ν. 4354/2015 και 3156/2003 τα έγγραφα που αποδεικνύουν τη γενόμενη μεταβίβαση και πρέπει να επιδίδονται στον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη είναι η καταχώριση σε περίληψη, που περιέχει τα ουσιώδη στοιχεία των συμβάσεων μεταβίβασης και ανάθεσης της διαχείρισης, σύμφωνα με το άρθρ. 3 του Ν. 2844/2000, ήτοι η δημοσίευση του εντύπου που καθορίστηκε με τις ΥΑ 161338/2003 και ήδη 20783/2020 στο Ενεχυροφυλακείο του τόπου της κατοικίας ή της έδρας του μεταβιβάζοντος, μαζί με το σχετικό απόσπασμα των μεταβιβαζόμενων απαιτήσεων, στο οποίο φαίνεται η καταχώριση της μεταβίβασης της απαίτησης του καθ’ ου η εκτέλεση, κοινοποίηση η οποία όπως ρητώς εκτίθεται στην ένδικη ανακοπή έλαβε χώρα. Στο κύρος δε της σύμβασης μεταβίβασης δεν επιδρά το γεγονός ότι στον όρο που αφορά στον προσδιορισμό του τιμήματος γίνεται παραπομπή σε όρο άλλης συνυπογραφείσας σύμβασης και δεν αναφέρεται αυτό αριθμητικά, αφού ουδόλως απαγορεύεται ο κατ’ αυτόν τον τρόπο προσδιορισμός του τιμήματος από κάποιον κανόνα δικαίου. Σε κάθε δε περίπτωση, το τίμημα που καταβλήθηκε για τη μεταβίβαση των τιτλοποιημένων επιχειρηματικών απαιτήσεων και το ύψος αυτού, α) δεν επιδρά στο κύρος της γενόμενης μεταβίβασης (αφού η ανακόπτουσα-εκκαλούσα δεν επικαλείται συγκεκριμένο λόγο ακυρότητας αυτής, όπως για παράδειγμα ότι τυγχάνει εικονική), ούτε επιδρά στην ανάπτυξη των αποτελεσμάτων αυτής, β) από τη στιγμή που η εν λόγω μεταβίβαση καταχωρήθηκε στα δημόσια βιβλία του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών ανέπτυξε τα αποτελέσματά της και επομένως νομίμως η καθ’ ης η ανακοπή-εφεσίβλητη διαχειρίστρια των μεταβιβασθεισών απαιτήσεων επισπεύδει τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, γ) σε κάθε περίπτωση η αναφορά του τιμήματος και το ύψος αυτού δεν άπτεται των εννόμων σχέσεων των διαδίκων, ούτε επηρεάζει με κανένα τρόπο, υπό τα εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά, την έννομη σχέση που πηγάζει από την επίδικη σύμβαση πίστωσης, αφού ούτε η ανακόπτουσα-εκκαλούσα επικαλείται συγκεκριμένη δικονομική βλάβη που επήλθε στην ίδια από τον κατά τον ανωτέρω περιγραφόμενο τρόπο προσδιορισμό του τιμήματος μεταβίβασης των επιχειρηματικών απαιτήσεων (βλ. ΜΠρΑθ 2465/2024 αδημ., ΜΠρΑθ 1290/2023 αδημ.). Κατόπιν αυτών, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκρινε όμοια και απέρριψε τον ανωτέρω λόγο ανακοπής ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και καλώς εκτίμησε τις αποδείξεις και πρέπει ο σχετικός δεύτερος λόγος της έφεσης να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Κατά συνέπεια, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την εκκαλούσα στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 §. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλούσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 106, 176, 183, 191 § 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την σωρευόμενη στο δικόγραφο αίτηση αναστολής.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά την έφεση και απορρίπτει αυτή κατ’ ουσίαν.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ τα δικαστικά έξοδα της εφεσίβλητης σε βάρος της εκκαλούσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τετρακοσίων ευρώ (400 €).
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου της έφεσης, που αναφέρθηκε στην αρχή της παρούσας, στο δημόσιο ταμείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στον Πειραιά, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, την 5η Νοεμβρίου 2026.
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ