ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αριθμός απόφασης 722/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
2ο Τμήμα
Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ευδοξία Πιστιόλα, Εφέτη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διοίκησης του Εφετείου Πειραιώς, και από τη Γραμματέα Ε.Δ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στον Πειραιά, στις ………, για να δικάσει την υπόθεση:
ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ: ……………, ο οποίος παραστάθηκε, στο ακροατήριο, μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ηλία Ιωάννου.
ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ: 1) ……., 2) ………, 3) Κοινοπραξίας με την επωνυμία «……………», με Α.Φ.Μ. …….., που εδρεύει στα ………. Αττικής, οδός …….., και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι παραστάθηκαν, στο ακροατήριο, δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Βασιλείου Φαλαγκαράκη.
Ο εκκαλών άσκησε, σε βάρος των εφεσιβλήτων, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 24-1-2023 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ………/2023 αγωγή, επί της οποίας εξεδόθη, ερήμην του, η υπ’ αριθμ. 2134/2025 απόφαση, με την οποία η αγωγή απορρίφθηκε. Ήδη, ο ενάγων – εκκαλών προσβάλει την απόφαση αυτή, με την από 13-6-2025 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………./2025, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……./2025, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, έφεση, η οποία προσδιορίσθηκε, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.
Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν εμπρόθεσμα τις προτάσεις τους και παραστάθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, ως ανωτέρω αναφέρεται.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 528 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 44 παρ. 2 του Ν. 3994/2011 «Αν ασκηθεί έφεση από τον διάδικο που δικάσθηκε ερήμην, η εκκαλούμενη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους προσθετούς λόγους, ανεξάρτητα από τη διαδικασία που τηρήθηκε. Ο εκκαλών δικαιούται να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως». Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, αν ασκηθεί έφεση κατά ερήμην απόφασης, η οποία λειτουργεί ως υποκατάστατο της καταργηθείσας αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας, εξαφανίζεται η εκκαλούμενη απόφαση μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, χωρίς έρευνα των λόγων της (ΑΠ 724/21, ΑΠ 635/20, ΑΠ 1478/19, ΑΠ 476/17, ΑΠ 11/16 ΝΟΜΟΣ) και ο εκκαλών δικαιούται να προβάλει με τα δικόγραφα της έφεσης και των πρόσθετων λόγων της, καθώς και με τις προτάσεις του όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προβάλει και πρωτοδίκως, χωρίς να υπόκειται στους περιορισμούς του άρθρου 527 ΚΠολΔ (ΑΠ 381/23, ΑΠ 65/22, ΑΠ 1461/21, ΑΠ 538/19, ΑΠ 1075/13 ΝΟΜΟΣ). Του παρέχεται δηλαδή η ευκαιρία, δεδομένου ότι δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, αλλά δικάστηκε ερήμην, εντός των ορίων του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, να ακουστεί και να προβάλει στο εφετείο όσους ισχυρισμούς μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως, επανορθώνοντας με την έφεση τις συνέπειες που η απουσία του ενδεχομένως επέφερε (ΑΠ 381/23, ΑΠ 131/22, ΑΠ 229/20, ΑΠ 230/20, ΑΠ 985/15 ΝΟΜΟΣ). Επομένως, για την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, εφόσον αυτή εκδόθηκε ερήμην του διαδίκου, δεν απαιτείται να ευδοκιμήσει προηγουμένως κάποιος λόγος της έφεσης, αλλά αρκεί η «τυπική» παραδοχή της, κατά το άρθρο 532 ΚΠολΔ, δηλαδή η εμπρόθεσμη και παραδεκτή άσκησή της (ΑΠ 285/23, ΑΠ 368/21, ΑΠ 1055/21, ΑΠ 579/18, ΑΠ 546/14 ΝΟΜΟΣ), καθόσον αυτή έχει τα αποτελέσματα της καταργηθείσας αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας (ΑΠ 816/20, ΑΠ 1478/19, ΑΠ 476/17, ΑΠ 2150/14, ΑΠ 907/14 ΝΟΜΟΣ). Σε αντίθεση με την έφεση κατά αντιμωλία αποφάσεων, στην πραγματικότητα, κατά κανόνα, δεν προσάπτεται κάποιο «σφάλμα» στην ερήμην εκκαλουμένη απόφαση, αφού αυτή εκδόθηκε, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί του ερημοδικασθέντος διαδίκου, ώστε, με την κρίση σχετικά με το νομότυπο της άσκησης της έφεσης, να εξαφανίζεται αυτόθροα η πρωτόδικη απόφαση, όχι διότι η τελευταία είναι «εσφαλμένη», αλλά διότι εκδόθηκε ερήμην του εκκαλούντος και συνακόλουθα να μην απαιτείται η διάγνωση της βασιμότητας κάποιου λόγου έφεσης, αφού η τελευταία, όπως προαναφέρθηκε, λειτουργεί ως αναιτιολόγητη ανακοπή ερημοδικίας. Επίσης, η διαφορετική διατύπωση του άρθρου 528 ΚΠολΔ, σε αντιπαραβολή με το άρθρο 535 ΚΠολΔ, το οποίο προϋποθέτει τη βασιμότητα κάποιου λόγου έφεσης, για να εξαφανιστεί η απόφαση, καταδεικνύει τη σαφή διαφοροποίηση των δύο περιπτώσεων (ΑΠ 546/14 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1015/05 ΕλλΔικ 2005. 1101). Ειδικότερα, εάν ο εκκαλών ήταν ο ενάγων που ερημοδικάστηκε, αν αυτός με την έφεσή του πλήττει την απόφαση στο σύνολό της, επικαλούμενος βασιμότητα της αγωγής του και προβάλλοντας εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, ως προς την απόρριψή της, ή, στο πλαίσιο της τακτικής διαδικασίας, αμφισβητεί το τεκμήριο της παραίτησης από την αγωγή ή ζητεί την ανατροπή του τεκμηρίου της παραίτησης από την αγωγή, που είχε συναχθεί από την ερημοδικία του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 271 και 272 ΚΠολΔ, τότε η εκκαλούμενη απόφαση εξαφανίζεται στο σύνολό της ως προς όλες τις διατάξεις της (ΑΠ 2150/14, ΕΠειρ 33/21, ΜονΕΠειρ 10/17, ΕΠειρ 123/16 ΝΟΜΟΣ, ΕΘεσ 1376/03 ΕλλΔικ 2004. 557, ΕΘεσ 2081/03 Αρμ 2004. 114). Μετά την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, αναδικάζεται η υπόθεση από το εφετείο, το οποίο μετατρέπεται ουσιαστικά σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο (ΑΠ 285/23, ΑΠ 579/18 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 495/17 Αρμ 2017. 1515, ΤρΕΑ 1288/25 ΝΟΜΟΣ). Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση από 5-6-2025 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………/2025, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. ……../2025, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 1866/2025 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε, κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην του ενάγοντος και απέρριψε, ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, την αγωγή του, έχει ασκηθεί σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις και είναι εμπρόθεσμη, εφόσον δεν προκύπτει από τα έγγραφα που προσκομίζονται, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται ότι έχει χωρήσει επίδοση της εκκαλουμένης και δεν έχει παρέλθει διετία από τη δημοσίευση της τελευταίας, στις 13-5-2025, έως την άσκηση της ως άνω εφέσεως, στις 13-6-2025 (άρθρα 495 παρ. 1 και 2, 513 παρ. 1β΄, 518 παρ. 2 ΚΠολΔ), ενώ για το παραδεκτό αυτής έχει κατατεθεί και το σχετικό, προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 παράβολο (βλ. το υπ’ αριθμ. ……………/2025 e – παράβολo). Επομένως, εφόσον η εκκαλουμένη απόφαση εκδόθηκε ερήμην του εκκαλούντος – ενάγοντος και, με τον πρώτο λόγο έφεσης αυτού, που συνίσταται σε βασιμότητα της αγωγής, πλήττεται η απόφαση, στο σύνολό της, και ζητείται, κατ’ εκτίμηση, δια της ανατροπής του, σε βάρος του, τεκμηρίου της παραίτησης από την αγωγή, που είχε συναχθεί από την ερημοδικία του, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 272 παρ. 1 ΚΠολΔ, η εξαφάνισή της, προκειμένου να γίνει δεκτή αυτή, πρέπει η έφεση, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες νομικές σκέψεις, να γίνει τυπικά και κατ’ ουσίαν δεκτή και να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, συνολικά, ως προς όλες τις διατάξεις της (μεταξύ των οποίων και η αναφερόμενη στη δικαστική δαπάνη, ώστε ο δεύτερος λόγος εφέσεως, με τον οποίο ο εκκαλών μέμφεται την εκκαλουμένη, εξαιτίας του υπερβολικού ύψους της δαπάνης που επιδικάσθηκε με αυτήν, να τυγχάνει απορριπτέος, ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος), ανεξαρτήτως της κατ’ ουσίαν βασιμότητας ή μη του ανωτέρω λόγου. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 εδ. προτελ. ΚΠολΔ, η επιστροφή του ως άνω παράβολου εφέσεως στον εκκαλούντα, που το κατέθεσε, καθ’ ότι, εφόσον η έφεση έγινε δεκτή και εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη απόφαση, θεωρείται, ως προς την τύχη του κατατεθέντος παράβολου, ότι νίκησε και, έτσι, δικαιούται της επιστροφής του, ανεξαρτήτως αν η τελική κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, επί της ουσίας της υπόθεσης, θα είναι ή όχι ευνοϊκότερη για αυτόν (ΑΠ 532/16, ΕΘεσ 1827/22, ΕΠατρ 138/22, ΜονΕΠειρ 130/22, ΜονΕΑ 4496/21 ΝΟΜΟΣ), και, αφού κρατηθεί η υπόθεση, από το παρόν Δικαστήριο, να ερευνηθεί η υπό κρίση αγωγή, ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητά της (άρθρα 528, 533 παρ. 1 και 535 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Ο εκκαλών άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, την από 24-1-2023 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …………/2023 αγωγή, με την οποία εκτίθετο ότι ο ενάγων τυγχάνει εξ αδιαιρέτου, κατ’ ισομοιρία, νομέας και συγκύριος με τον εξάδελφό του ………….., δύο οικοπέδων εμβαδού 242 και 152 τ.μ., αντίστοιχα, μετά των πεπαλαιωμένων, υφισταμένων τότε κτισμάτων, εντός αυτών, κειμένων στην …………….. Αττικής, επί των οδών ………….., το πρώτο, και …………., πρώην ……., το δεύτερο αυτών, τη νομή των οποίων απέκτησαν με τον αναφερόμενο στην αγωγή τρόπο. Ότι, με τις δύο πρώτες των εναγομένων, που είναι μέλη της τρίτης εναγομένης, κοινοπραξίας, οι ανωτέρω συγκύριοι συμφώνησαν, στις 8-2-2007, την ανοικοδόμηση των οικοπέδων αυτών, με το σύστημα της αντιπαροχής, και, δυνάμει των υπ’ αριθμ. …./8-2-2027 και ../8-2-2007 προσυμφώνων και εργολαβικών συμβολαίων της Συμβολαιογράφου Αμαρουσίου …………….., η τρίτη εναγομένη κοινοπραξία ανέλαβε την κατασκευή πολυώροφης οικοδομής, με το σύστημα της αντιπαροχής σε καθένα από τα ανωτέρω οικόπεδα, λαμβάνοντας εργολαβικό αντάλλαγμα, ενώ συμφωνήθηκε πως θα περιέρχονταν στον ενάγοντα και στον εξάδελφό του, συγκύριο των οικοπέδων, ως αντιπαροχή, οι οριζόντιες ιδιοκτησίες που αναφέρονται στην αγωγή, και δη, στον ενάγοντα: α) η Υ-1 αποθήκη του υπογείου, εμβαδού 4,35 τ.μ., η Υ-9 αποθήκη του υπογείου, εμβαδού 3,69 τ.μ., το Ι-1 διαμέρισμα του ισογείου, εμβαδού 34,72 τ.μ., με αποκλειστική χρήση της Ρ-9 θέσης στάθμευσης του ακαλύπτου χώρου, εμβαδού 10 τ.μ., το Γ-2 διαμέρισμα του τρίτου ορόφου, εμβαδού 50,37 τ.μ., πλέον νομιμοποιημένων ημιυπαίθριων και τη Ρ-8 θέση στάθμευσης αυτοκινήτου του ισογείου, εμβαδού 10 τ.μ., της πρώτης ως άνω επί των οδών …………. οικοδομής, και β) η υπ’ αριθμ. 6 αποθήκη του υπογείου, εμβαδού 9,50 τ.μ., το υπ’ αριθμ. Β διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, εμβαδού 55,60 τ.μ., πλέον ημιυπαίθριων και με αποκλειστική χρήση της υπ’ αριθμ. 1 θέσης στάθμευσης της πυλωτής, της δεύτερης οικοδομής, επί της οδού …., πρώην …. Ότι η αποπεράτωση της οικοδομής και η παράδοση των οριζοντίων ιδιοκτησιών, πλήρως αποπερατωμένων συμφωνήθηκε εντός είκοσι τεσσάρων (24) μηνών από τη λήψη κάθε οικοδομικής άδειας, ήτοι στις 2-7-2011, για την πρώτη ως άνω οικοδομή, για την οποία η άδεια εκδόθηκε, στις 2-7-2009, και ότι, εκ παραδρομής, από τυπογραφικό λάθος, ανεγράφη στο πρώτο ως άνω προσύμφωνο, ως ημερομηνία παράδοσης είκοσι τέσσερις (24) μήνες από τη λήξη (αντί για τη λήψη) της εν λόγω οικοδομικής άδειας, και στις 2-1-2011, για τη δεύτερη ως άνω οικοδομή, για την οποία, η άδεια εκδόθηκε, στις 2-1-2009. Ότι, στις 12-6-2009, οι ως άνω οικοδομές υπήχθησαν στις διατάξεις του Ν. 3741/1929, δια των αντιστοίχων υπ’ αριθμ. …../2009 και …../2009 συμβολαιογραφικών πράξεων συστάσεως οριζόντιων ιδιοκτησιών και κανονισμού της ως άνω Συμβολαιογράφου. Ότι, αν και ο ενάγων από κοινού με τον συγύριο εξάδελφό του, ως οικοπεδούχοι, παρέδωσαν, κατά τα συμφωνηθέντα, στις 8-2-2007, στην εναγομένη κοινοπραξία, τη χρήση και κατοχή των ανωτέρω οικοπέδων, η τρίτη εναγομένη εξέδωσε τις ένδικες οικοδομικές άδειες δύο και πλέον χρόνια από την παράδοση των οικοπέδων. Ότι, ενώ έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δεκατεσσάρων ετών, από την έκδοση των οικοδομικών αδειών, οι οικοδομές δεν έχουν αποπερατωθεί πλήρως, παραμένουν γιαπιά, δεν έχουν ανελκυστήρες, δεν έχουν αποπερατωθεί οι κοινόχρηστοι χώροι και δεν έχουν συνδέσεις με ηλεκτρικό ρεύμα και ύδρευση. Ότι, ήδη, ο ενάγων και ο έτερος ως άνω οικοπεδούχος, με την από 7-1-2016 εξώδικη δήλωσή τους, που κοινοποιήθηκε στις εναγόμενες, στις 11-1-2016, κήρυξαν την εργολήπτρια κοινοπραξία έκπτωτη. Ότι οι εναγόμενες παρακρατούν τα εν λόγω ακίνητα και εμποδίζουν την πρόσβαση στον ενάγοντα, αποβάλλοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τον τελευταίο από την νομή τους, η οποία έχει αναγνωρισθεί, με την αμετάκλητη, υπ’ αριθμ. 1906/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Ότι, παρά την κοινοποίηση της ως άνω αμετάκλητης απόφασης, καθώς και σχετικών εξωδίκων του ενάγοντος, στις εναγόμενες, οι ίδιες, αυθαίρετα, δεν του παραδίδουν τη νομή των ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών, μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα ο ενάγων να έχει διαφυγόντα κέρδη, από τη μη εκμετάλλευση τους. Ότι, σύμφωνα με το άρθρο 14 αμφοτέρων των ως άνω προσυμφώνων – εργολαβικών, η εργολήπτρια, τρίτη εναγομένη, υποχρεούτο να αποπερατώσει και να έχει παραδώσει τις ιδιοκτησίες των οικοπεδούχων, ως προς όλα, έτοιμες για χρήση – οίκηση, σε είκοσι τέσσερις (24) μήνες, και να έχει αποπερατώσει όλους τους κοινόχρηστους χώρους, πράγματα, παραρτήματα και εγκαταστάσεις της οικοδομής, εντός δύο επιπλέον μηνών από τη λήψη της άδειας οικοδομής. Ότι, στο άρθρο 15 των ανωτέρω προσυμφώνων – εργολαβικών, προβλεπόταν η υποχρέωση καταβολής ποινικής ρήτρας από την εργολήπτρια – τρίτη εναγομένη, για κάθε ημέρα καθυστέρησης παράδοσης των οριζοντίων ιδιοκτησιών των οικοπεδούχων, πέραν της ανωτέρω προθεσμίας των είκοσι τεσσάρων (24) μηνών, ανεξάρτητα από κάθε άλλη από το νόμο και τα προσύμφωνα – εργολαβικά, προβλεπόμενη αποζημίωση, για τη ζημία που τυχόν θα υφίσταντο οι οικοπεδούχοι, προσδιοριζομένου ακριβώς του ποσού, για κάθε οριζόντια ιδιοκτησία και για κάθε ημέρα καθυστέρησης. Ότι, περαιτέρω, στο ανωτέρω άρθρο προβλεπόταν ότι, σε περίπτωση που η καθυστέρηση παράδοσης, σε καθεμία από τις ως άνω περιπτώσεις, υπερέβαινε τους έξι (6) μήνες, οι ποινικές ρήτρες θα διπλασιάζονταν, καθώς και ότι, σε περίπτωση είσπραξης των ανωτέρω ποινικών ρητρών, τα συμβολαιογραφικά προσύμφωνα – εργολαβικά θα κυρύσσοντο τίτλοι εκτελεστοί και εκκαθαρισμένοι και θα εκτελούνταν μετά την πάροδο μηνός από την εκπνοή της ανωτέρω 24μηνης προθεσμίας. Ότι, αν η καθυστέρηση υπερέβαινε το διάστημα των έξι (6) μηνών, οι οικοπεδούχοι εδικαιούντο να συνεχίσουν να εισπράττουν τις ποινικές ρήτρες ή να κηρύξουν έκπτωτη την εργολήπτρια, με μονομερή δήλωση, κοινοποιούμενη εγγράφως, προς την εργολήπτρια, και να συνεχίσουν οι ίδιοι την εκτέλεση του έργου, με άλλο εργολάβο ή με δικό τους εργοτάξιο, με βάση την ίδια οικοδομική άδεια, τα σχέδια και τις μελέτες, που η εργολήπτρια ήταν υποχρεωμένη να τους παραδώσει αμέσως, άλλως υποχρεούτο να καταβάλει, συμμέτρως, σε κάθε οικοπεδούχο, λόγω ποινικής ρήτρας, το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ, πέρα από την υποχρέωση αποκατάστασης κάθε άλλης ζημίας. Ότι, παρά το ότι η εργολήπτρια, τρίτη εναγομένη, κηρύχθηκε έκπτωση, στις 11-1-2016, και δεν αμφισβήτησε δικαστικά την έκπτωσή της, δεν παραδίδει της οικοδομές και, έτσι, οφείλει στον ενάγοντα το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ, για κάθε οικοδομή, ήτοι συνολικά το ποσό των εξήντα χιλιάδων (60.000) ευρώ, νομιμοτόκως από 12-1-2016. Ότι, μετά την κήρυξη έκπτωτης της εργολήπτριας, τρίτης εναγομένης, όπως εκπροσωπείται από τις δύο πρώτες εναγόμενες, αυτή, ως κάτοχος και αντιπρόσωπος του ενάγοντος νομέα, μετά τη λήξη της ως άνω έννομης σχέσης που δικαιολογούσε την κατοχή, δεν έχει νόμιμο δικαίωμα κατοχής, και, εφόσον παρακρατεί παράνομα και δεν αποδίδει σε αυτόν τις οικοδομές, στις οποίες του έχει αποκλείσει την πρόσβαση, προσβάλλει τη νομή του. Ότι η ως άνω παράνομη και υπαίτια αποβολή και μη παράδοση στον ενάγοντα των ανωτέρω οικοδομών, προκειμένου ο ίδιος, μαζί με τον έτερο οικοπεδούχο, προβεί στην πλήρη αποπεράτωσή τους, με άλλους εργολάβους, δοθέντος ότι η εργολήπτρια έχει κηρυχθεί έκπτωτη και αδυνατεί να τις αποπερατώσει, συνιστά αδικοπραξία. Ότι, λόγω της ανωτέρω μη παράδοσης των δύο οικοδομών, ο ενάγων ζημιώνεται, με διαφυγόντα κέρδη, από τη μη εκμετάλλευση των οριζόντιων ιδιοκτησιών που θα περιέρχοντο σε αυτόν, κατά τα ανωτέρω, καθώς θα τις εκμίσθωνε, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, ως νεόκτιστες, με τακτοποιημένους τους κοινόχρηστους χώρους και με αποκλειστικές θέσεις στάθμευσης, εισπράττοντας, με βεβαιότητα, ως μίσθωμα, για το χρονικό διάστημα από 12-1-2016 έως 12-1-2023: Α) αναφορικά με την επί των οδών ………………. οικοδομή: α) για την Υ-1 αποθήκη, το ποσό των 50 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά το ποσό των 4.200 (50 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, β) για την Υ-9 αποθήκη, το ποσό των 50 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά το ποσό των 4.200 (50 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, γ) για το Ι-1 διαμέρισμα, με αποκλειστική χρήση της Ρ-9 θέσης στάθμευσης, το ποσό των 250 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά το ποσό των 21.000 (250 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, δ) για το Γ-2 διαμέρισμα, το ποσό των 350 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά το ποσό των 29.400 (350 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, ε) για τη Ρ-8 θέση στάθμευσης, το ποσό των 80 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά το ποσό των 6.720 (80 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, και συνολικά το ποσό των 65.520 (4.200 + 4.200 + 21.000 + 29.400 + 6.720) ευρώ και Β) αναφορικά με την επί της οδού ……….. (πρώην …….) οικοδομή: α) για την υπ’ αριθμ. 6 αποθήκη του υπογείου, το ποσό των 50 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά το ποσό των 4.200 (50 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ και β) για το υπ’ αριθμ. Β διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, με αποκλειστική χρήση της υπ’ αριθμ. 1 θέσης στάθμευσης της πυλωτής, το ποσό των 350 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά το ποσό των 29.400 (350 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, και συνολικά το ποσό των 33.600 (4.200 + 29.400) ευρώ, ήτοι, συνολικά, για την ως άνω αιτία και αμφότερες τις οικοδομές, το ποσό των 99.120 (65.520 + 33.600) ευρώ. Ότι, κατά τα ανωτέρω, η ζημία του ενάγοντος ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 159.120 ευρώ, ως άθροισμα του ποσού των 60.000 ευρώ, που αφορά στην οφειλόμενη, με βάση την ενδοσυμβατική ευθύνη της εναγομένης – εργολήπτριας, ποινική ρήτρα των 30.000 ευρώ, για εκάστη οικοδομή, λόγω της καθυστέρησης στην παράδοσή τους, για διάστημα άνω των έξι (6) μηνών, κατ’ άρθρο 15 των ανωτέρω προσυμφώνων, και του ποσού των 99.120 ευρώ, που αφορά στα ανωτέρω διαφυγόντα κέρδη του ενάγοντος, ένεκα της προαναφερόμενης αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της. Ότι, για την αποκατάσταση της ανωτέρω ζημίας του ενάγοντος, ευθύνονται εις ολόκληρον, με την τρίτη εναγομένη, εργολήπτρια κοινοπραξία και οι λοιπές, πρώτη και δεύτερη των εναγομένων, ως μέλη της. Ότι, για την εκδίκαση της ως άνω αγωγής, το δικαστήριο, στο οποίο αυτή απευθύνεται, τυγχάνει τοπικά αρμόδιο, λόγω σχετικής συμφωνηθείσας παρέκτασης, για τα δικαστήρια του Πειραιώς, σύμφωνα με τα άρθρο 19 των ως άνω υπ’ αριθμ. …./2007 και …………/2007 προσυμφώνων και εργολαβικών της Συμβολαιογράφου Αμαρουσίου ………, αλλά και λόγω της αδικοπραξίας και της τοποθεσίας των ακινήτων. Με βάση το ιστορικό αυτό, ζητείτο, κατόπιν παραδεκτής τροπής του καταψηφιστικού αιτήματος σε εν μέρει αναγνωριστικό, κατά το ήμισυ, για έκαστο κονδύλιο, να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να καταβάλουν στον ενάγοντα, εις ολόκληρον εκάστη, το ποσό των 79.560 ευρώ, και να αναγνωρισθεί ότι οι ίδιες υποχρεούνται να καταβάλουν στον τελευταίο, εις ολόκληρον εκάστη, το ποσό των 79.560 ευρώ, με το νόμιμο τόκο αφότου κάθε ποσό κατέστη απαιτητό, και δη, από τις 12-1-2016, για το ποσό των 60.000 ευρώ, άλλως και όλως επικουρικώς από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση, και να καταδικασθούν οι εναγόμενες στη δικαστική του δαπάνη. Με το ως άνω περιεχόμενο και αιτήματα, η αγωγή αρμοδίως εισήχθη, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, τόσο καθ’ ύλην (άρθρο 14 ΚΠολΔ), όσο και κατά τόπο, κατ’ άρθρο 43 ΚΠολΔ, ήτοι, κατά παρέκταση, σύμφωνα με το άρθρο 19 των υπ’ αριθμ. …./2007 και ……./2007 προσυμφώνων – εργολαβικών, που όριζε ότι αρμόδια για κάθε διαφορά που θα προέκυπτε από τις σχετικές συμβάσεις, θα ήταν τα δικαστήρια Πειραιώς, αναφορικά με το αίτημα επιδικάσεως ποινικής ρήτρας, απορριπτομένου, του ισχυρισμού των εναγομένων ότι η ανωτέρω ρήτρα παρέκτασης δεν έχει, εν προκειμένω, εφαρμογή, αφού, μετά την επικαλούμενη στην αγωγή κήρυξη έκπτωτης της τρίτης αυτών, εργολήπτριας, από τον ενάγοντα, οι σχετικές εργολαβικές συμφωνίες έχουν, λόγω υπαναχώρησης, λυθεί, ως αβάσιμου, καθώς οι διαφορές που προκύπτουν, μετά την έκπτωση, εξακολουθούν να είναι διαφορές από τη σύμβαση, αφού η συγκεκριμένη ρήτρα γίνεται με σκοπό να ρυθμίσει ακριβώς τις διαφορές που θα προκύψουν από τη σύμβαση, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των διαφορών που γεννώνται από την ανώμαλη εξέλιξή της, ενώ, αναφορικά με το αίτημα των διαφυγόντων κερδών, συντρεχόντως και κατά τη διάταξη του άρθρου 35 ΚΠολΔ. Περαιτέρω, όσον αφορά το αίτημα επιδίκασης του συνολικού ποσού των 99.120 ευρώ, ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της αποθετικής ζημίας του ενάγοντος, εξαιτίας της στέρησης της χρήσης των ανωτέρω οριζοντίων ιδιοκτησιών, και δη, του διαφυγόντος κέρδους του, συνεπεία της μη εκμετάλλευσής τους, δια της εκμισθώσεως αυτών, εξαιτίας της υπερημερίας της εργολήπτριας τρίτης εναγομένης, αναφορικά με την παράδοσή τους, αλλά και της αποβολής του ενάγοντος από τη νομή τους, από την τελευταία, μετά την κήρυξη αυτής εκπτώτου, η αγωγή τυγχάνει πλήρως ορισμένη, δοθέντος ότι προσδιορίζεται σε αυτήν το ύψος του αιτούμενου διαφυγόντος κέρδους, για κάθε επιμέρους οριζόντια ιδιοκτησία, και δη τα ποσά που αντιστοιχούν στο μίσθωμα, για εκάστη αυτών, ανά μήνα, χρονικό διάστημα και στο σύνολό τους, σύμφωνα και τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην αγωγή συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τους και τις επικρατούσες συνθήκες (βλ. και ΑΠ 532/24 ΝΟΜΟΣ, ΜονΕΠειρ 255/2023 Ιστοσελίδα Εφετείου Πειραιώς), χωρίς να απαιτείται, επιπλέον, παρά τα αντίθετα επικαλούμενα από τους εναγομένους, για το ορισμένο αυτής, και η αναφορά συγκεκριμένων ληφθέντων προπαρασκευαστικών μέτρων, από τον ενάγοντα, καθώς, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα τελευταία δεν θα μπορούσαν να έχουν ληφθεί, δοθείσης της, επί μακρόν, μη παραδόσεως των ως άνω οικοδομών στον ενάγοντα, από την εργολήπτρια κοινοπραξία. Αόριστα, όμως, και συνακόλουθα, απορριπτέα τυγχάνουν: α) το κύριο αγωγικό αίτημα περί επιδικάσεως στον ενάγοντα, ως ποινική ρήτρα, του ποσού των 30.000 ευρώ, για κάθε ως άνω οικοδομή, και συνολικά, του ποσού των 60.000 ευρώ, κατ’ εφαρμογήν του υπ’ αριθμ. 15 όρου των ως άνω προσυμφώνων, καθώς, υπό τα εκτιθέμενα στην αγωγή, από τα σχετικά διαλαμβανόμενα στον ανωτέρω όρο, σύμφωνα με τον οποίο «Εάν όμως η καθυστέρηση υπερβεί το διάστημα των έξι (6) μηνών οι οικοπεδούχοι δικαιούνται να συνεχίσουν να εισπράττουν τις ποινικές ρήτρες ή να κηρύξουν έκπτωτη την εργολήπτρια με μονομερή δήλωση τους κοινοποιούμενη εγγράφως προς την εργολήπτρια και να συνεχίσουν οι ίδιοι την εκτέλεση του έργου με άλλο εργολάβο ή με δικό τους εργοτάξιο με βάση την ίδια οικοδομική άδεια τα σχέδια και τις μελέτες που η εργολήπτρια είναι υποχρεωμένη να τους παραδώσει αμέσως άλλως υποχρεούται να καταβάλει συμμέτρως εις έκαστο των οικοπεδούχων λόγω ποινικής ρήτρας το ποσό των 30.000,00 ευρώ πέραν από την υποχρέωση για αποκατάσταση κάθε άλλης ζημίας», προκύπτει ότι η ποινική αυτή ρήτρα θα οφείλετο, εφόσον η εργολήπτρια, μετά την κήρυξη αυτής εκπτώτου, δεν παρέδιδε αμέσως στους οικοπεδούχους την οικοδομική άδεια, τα σχέδια και τις μελέτες, προκειμένου αυτοί να συνεχίσουν την εκτέλεση του έργου με άλλο εργολάβο ή με δικό τους εργοτάξιο, περίπτωση την οποία, όμως, δεν επικαλείται ο ενάγων στην αγωγή του, περιοριζόμενος, για την στήριξη της σχετικής αξίωσής του, στην αναφορά της καθυστερημένης, άνω των έξι (6) μηνών, παράδοσης των οικοδομών και στην κήρυξη έκπτωτης της εργολήπτριας, για τον ως άνω λόγο, και β) το παρεπόμενο αγωγικό αίτημα περί ενάρξεως της τοκοδοσίας του αναφερομένου στα διαφυγόντα κέρδη ποσού, αφότου κάθε επιμέρους ποσό τούτου κατέστη απαιτητό, καθώς ουδόλως προσδιορίζεται στην αγωγή συγκεκριμένος χρόνος. Περαιτέρω, η αγωγή, ως προς το αίτημα αυτής που αφορά στα διαφυγόντα του ενάγοντος κέρδη, κατά το μέρος που η σχετική αξίωσή του στηρίζεται, υπό τα διαλαμβανόμενα στην αγωγή, στην παράβαση της συμβατικής υποχρέωσης της εναγομένης εργολήπτριας να του παραδώσει τις οικοδομές στον συμφωνηθέντα χρόνο, τυγχάνει μη νόμιμη, δοθέντος ότι, λόγω της ως άνω συμβατικής υπαναχώρησης του ενάγοντος, με την κήρυξη της τρίτης εναγομένης – εργολήπτριας εκπτώτου, ο ίδιος, εφόσον δεν επικαλείται ότι υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη στα ανωτέρω εργολαβικά, δεν δικαιούται πλήρους αποζημιώσεως, όπως η αιτουμένη, αλλά εύλογης, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 387 παρ. 1 ΑΚ. Κατά τα λοιπά, ήτοι κατά το μέρος που η ανωτέρω αξίωση στηρίζεται στις διατάξεις των αδικοπραξιών, η αγωγή τυγχάνει νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 987 σε συνδ. με 914 AK (καθώς η, κατά τα ανωτέρω επικαλούμενα στην αγωγή, προσβολή της νομής αποτελεί, από μόνη της, παράνομη πράξη που προστατεύεται απευθείας από τον νόμο, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε σύμβαση έργου), 345, 346 ΑΚ, 70, 176 ΚΠολΔ, και 293 Ν. 4072/2012. Επομένως, κατά το μέρος που κρίθηκε ορισμένη και νόμιμη, η αγωγή, για το παραδεκτό της συζητήσεως της οποίας, προσκομίζεται το σχετικό από 1-3-2023 πρακτικό περάτωσης υποχρεωτικής αρχικής συνεδρίας διαμεσολάβησης του άρθρου 7 παρ. 4 του ν. 4640/2019, ενώ έχει καταβληθεί και το αναλογούν, για το καταψηφιστικό αίτημα αυτής δικαστικό ένσημο (βλ. το υπ’ αριθμ. ….. e – παράβολο), πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Από την εκτίμηση της ενόρκου καταθέσεως της μάρτυρος αποδείξεως …………., ενώπιον του ακροατηρίου του παρόντος Δικαστηρίου, που εμπεριέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεώς του, των υπ’ αριθμ. …/28-4-2023 και ……./28-4-2023 ενόρκων βεβαιώσεων των ………… και ………., αντίστοιχα, ενώπιον του Συμβολαιογράφου Πειραιώς ………., που ελήφθησαν, με επιμέλεια του ενάγοντος, κατόπιν προηγούμενης νομότυπης και εμπρόθεσμης κλητεύσεως των εναγομένων (βλ. τις υπ’ αριθμ. …/23-2-2023 και …../23-2-2023 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών ………..), της από 17-10-2025 και με αριθμ. πρωτ. ΔΣΠ-ΕΒ-………-2025 ενόρκου βεβαιώσεως του ………, ενώπιον του Δικηγόρου Πειραιώς ………, που ελήφθη, με επιμέλεια του ενάγοντος, κατόπιν προηγούμενης νομότυπης και εμπρόθεσμης κλητεύσεως των εναγομένων (σύμφωνα με τις υπ’ αριθμ. …./24-6-2025 και ……/24-6-2025 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών ……..), και όλων των μετ’ επικλήσεως, νομίμως προσκομιζομένων από τους διαδίκους εγγράφων (η μνεία κατωτέρω ορισμένων εξ αυτών είναι απλώς ενδεικτική, καθώς κανένα δεν παραλείφθηκε να εκτιμηθεί), πλην του προσκομιζομένου από τον εκκαλούντα, από 5-12-2025 εγγράφου της Δ/νσης Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, το οποίο δεν θα ληφθεί υπόψιν, από το Δικαστήριο, δοθέντος ότι προσκομίσθηκε, απαραδέκτως, μετά την προθεσμία της προσθήκης – αντίκρουσης, καθώς και από τα αυτεπαγγέλτως λαμβανόμενα υπόψιν διδάγματα της κοινής πείρας (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο ενάγων και ο εξάδελφος αυτού ………… τυγχάνουν συγκύριοι και συννομείς, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, έκαστος, δύο οικοπέδων, εμβαδού 242 τ.μ. και 152 τ.μ., κειμένων στο …… Αττικής (οικισμός …..), επί των οδών ………., το πρώτο, και ………., πρώην ………, το δεύτερο. Δυνάμει των υπ’ αριθμ. …./8-2-2007 και …../8-2-2007 προσυμφώνων και εργολαβικών συμβολαίων της Συμβολαιογράφου Αμαρουσίου ……….., η τρίτη εναγομένη κοινοπραξία, μέλη της οποίας είναι η πρώτη και δεύτερη των εναγομένων, ανέλαβε την κατασκευή πολυώροφης οικοδομής, με το σύστημα της αντιπαροχής επί εκάστου των ως άνω οικοπέδων, έναντι εργολαβικού ανταλλάγματος, ορισθέντος κατά τα ειδικότερα στα ανωτέρω εργολαβικά διαλαμβανόμενα, με τα οποία, επίσης, συμφωνήθηκε ότι θα περιέρχονταν στους οικοπεδούχους, ως αντιπαροχή, οι αναφερόμενες σε αυτά οριζόντιες ιδιοκτησίες. Ακολούθως, μεταξύ των οικοπεδούχων και της εργολήπτριας τρίτης εναγομένης, υπεγράφησαν οι, νομίμως μεταγεγραμμένες, υπ’ αριθμ. …/12-6-2009 σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας της Συμβολαιογράφου Αμαρουσίου . …….., για την οικοδομή της επί των οδών …………, και υπ’ αριθμ. …………/12-6-2009 σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας και κανονισμού πολυκατοικίας της ως άνω Συμβολαιογράφου, για την οικοδομή επί της οδού …….., πρώην ……….., δυνάμει των οποίων περιήλθαν στους ως άνω οικοπεδούχους, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, λόγω αντιπαροχής, οι οριζόντιες ιδιοκτησίες που ορίζονταν στις εν λόγω συμβολαιογραφικές πράξεις, ενώ τις λοιπές οριζόντιες ιδιοκτησίες υποχρεούντο αυτοί, κατά τους όρους των ανωτέρω εργολαβικών, να μεταβιβάσουν στην εργολήπτρια κοινοπραξία ή σε τρίτο αγοραστή, που θα υπεδεικνύετο από την τελευταία. Συγκεκριμένα: Α) αναφορικά με την πρώτη οικοδομή, επί των οδών …………….., περιήλθαν στον ενάγοντα: α) η υπ’ αριθμ. 1 αποθήκη του υπογείου, επιφανείας 4,35 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 2/1000 εξ αδιαιρέτου, β) η υπ’ αριθμ. 9 αποθήκη του υπογείου, επιφανείας 3,62 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 2/1000 εξ αδιαιρέτου, γ) η υπό στοιχεία Ρ-8 θέση στάθμευσης αυτοκινήτου του ισογείου, επιφανείας 10 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 3/1000 εξ αδιαιρέτου, δ) το υπό στοιχεία Ι-1 διαμέρισμα του ισογείου ορόφου, επιφανείας 34,72 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 68/1000 εξ αδιαιρέτου, μετά της αποκλειστικής χρήσης της υπό στοιχεία Ρ-9 θέσης στάθμευσης του ακάλυπτου χώρου του οικοπέδου, επιφανείας 10 τ.μ., και ε) το υπό στοιχεία Γ-2 διαμέρισμα του τρίτου ορόφου, επιφανείας 50,37 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 95/1000 εξ αδιαιρέτου, και Β) αναφορικά με την οικοδομή επί της οδού επί της οδού ……, περιήλθαν σε αυτόν: α) η υπ’ αριθμ. 6 αποθήκη του υπογείου, επιφανείας 9,50 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 2/1000 εξ αδιαιρέτου, και β) το υπό στοιχεία «Β΄ ΟΡΟΦΟΣ» διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, επιφανείας 55,60 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 257,50/1000 εξ αδιαιρέτου, μετά της αποκλειστικής χρήσης της υπ’ αριθμ. 1 ανοικτής θέσης στάθμευσης αυτοκινήτου της πυλωτής. Δυνάμει δε του υπ’ αριθμ. …./8-2-2007 προσυμφώνου – εργολαβικού, η εναγομένη εργολήπτρια κοινοπραξία υποχρεούτο να έχει παραδώσει τις ιδιοκτησίες της αντιπαροχής των οικοπεδούχων, ως προς όλα έτοιμες για χρήση και οίκηση (με το κλειδί στο χέρι) και να έχει αποπερατώσει όλους τους κοινόκτητους χώρους, πράγματα παραρτήματα και εγκαταστάσεις της οικοδομής μέσα σε είκοσι τέσσερις (24) μήνες από τη λήψη της οικοδομικής αδείας, ενώ, δυνάμει του υπ’ αριθμ. …../8-2-2007 προσυμφώνου – εργολαβικού, η ίδια υποχρεούτο να αποπερατώσει και να παραδώσει τις ιδιοκτησίες της αντιπαροχής των οικοπεδούχων, ως προς όλα έτοιμες για χρήση και οίκηση (με το κλειδί στο χέρι) μέσα σε είκοσι τέσσερις (24) μήνες και να αποπερατώσει όλους τους κοινόκτητους χώρους, πράγματα, παραρτήματα και εγκαταστάσεις της οικοδομής μέσα σε επιπλέον δύο (2) μήνες από τη λήψη της οικοδομικής αδείας. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να επισημανθεί ότι στα ανωτέρω προσύμφωνα – εργολαβικά, από παραδρομή της ως άνω Συμβολαιογράφου και σύμφωνα με τα σχέδια που της είχε χορηγήσει η εργολήπτρια, ανεγράφη στο άρθρο 14, ως χρόνος αποπεράτωσης της οικοδομής οι είκοσι τέσσερις (24) μήνες από τη λήξη, αντί του ορθού από τη λήψη – έκδοση της οικοδομικής αδείας. Η εκδοχή ότι σημείο ενάρξεως των συμφωνιών αποπερατώσεως ορίσθηκε η χρονολογία λήξεως των οικοδομικών αδειών προσκρούει στην κρατούσα συναλλακτική πρακτική στον οικείο κατασκευαστικό τομέα, στην κοινή πείρα, αλλά και σε κάθε επιχειρηματική λογική. Πράγματι η «λήξη» των οικοδομικών αδειών, λόγω της σχετικά μακρόχρονης (τετραετούς συνήθως) διάρκειας ισχύος τους, της δυνατότητας παρατάσεώς τους και των πιθανών αναθεωρήσεων αυτών, οι οποίες ενδέχεται να επιφέρουν την επ’ αόριστον ισχύ τους, είτε την ανανέωση τους, για χρονικό διάστημα ίδιο προς εκείνο της αρχικής ισχύος τους, δεν είναι σημείο ικανό να προσδιορίσει, κατά τρόπο ασφαλή, οποιαδήποτε προθεσμία. Συμφωνία με τέτοιο περιεχόμενο, όσον αφορά την ένταξη και υπολογισμό των προθεσμιών αποπερατώσεως θα ήταν επιβλαβής για αμφότερα τα μέρη, και δη, για τον κατασκευαστή, ο οποίος θα αργούσε να αποσβέσει τις δαπάνες του και να αποκομίσει κέρδη από την πώληση των διαμερισμάτων, κυρίως όμως για τον οικοπεδούχο, ο οποίος θα εξετίθετο στον κίνδυνο να καθυστερήσει πολύ η παράδοση προς τον ίδιο ετοίμων («με το κλειδί στο χέρι») των διαμερισμάτων που του αναλογούσαν, ώστε να μπορεί, εν συνεχεία, να τα αξιοποιήσει. Επιπρόσθετα, είναι παράλογο να συνομολογείται η παράδοση οριζοντίων ιδιοκτησιών μετά από τη λήξη της σχετικής οικοδομικής άδειας, καθώς τούτο θα συνεπαγόταν την, επί διετία, διενέργεια οικοδομικών εργασιών, άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής, ήτοι τη συντέλεση παραβάσεων της πολεοδομικής νομοθεσίας, κατ’ εξακολούθηση, η οποία επισύρει διοικητικές και ποινικές κυρώσεις. Με σκοπό, μάλιστα, την αποτύπωση της ως άνω πραγματικής συμφωνίας των συμβαλλομένων μερών, η εν λόγω, συντάξασα τα ανωτέρω προσύμφωνα – εργολαβικά Συμβολαιογράφος Αμαρουσίου …………….. προέβη, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των εναγομένων, παρατύπως, σε διόρθωση της αναγραφόμενης σε αυτά λέξης «λήξης» στο ορθό «λήψης», με την αντικατάσταση, με μελάνι, επί των πρωτοτύπων των ανωτέρω εργολαβικών, στη λέξη λήξη του γράμματος «ξ» με το γράμμα «ψ». Σημειωτέον δε ότι, όταν οι εναγόμενες, σε χρόνο που ήδη οι σχέσεις των ως άνω συμβαλλομένων μερών είχαν διαρραγεί, αντιλήφθηκαν το γεγονός της ανωτέρω αλλοίωσης, προέβησαν στην υποβολή μήνυσης, κατά του έτερου οικοπεδούχου, ……., και κατά παντός υπευθύνου, επ’ αφορμής της οποίας ασκήθηκε ποινική δίωξη, σε βάρος του τελευταίου και της ως άνω Συμβολαιογράφου, για το αδίκημα της κατ’ εξακολούθηση πλαστογραφίας μετά χρήσεως, από την οποία ο υπαίτιος σκόπευε να προσπορίσει, με βλάβη τρίτου, στον εαυτό του, περιουσιακό όφελος, το οποίο υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ, αναφορικά με τον πρώτο, και για το αδίκημα της κατ’ εξακολούθηση, νόθευσης από υπάλληλο, τελεσθείσας από υπαίτιο που είχε σκοπό να προσπορίσει σε άλλον αθέμιτο όφελος και να βλάψει παράνομα άλλον, εκ της οποίας το συνολικό όφελος και η συνολική βλάβη υπερβαίνουν το ποσό των 120.000 ευρώ, αναφορικά με την δεύτερη αυτών. Η ως άνω υπόθεση εκδικάσθηκε από το Ε΄ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, το οποίο, με την υπ’ αριθμ. 2689/16-6-2025 αμετάκλητη, ήδη, απόφασή του (βλ. το από 10-10-2025 και με αριθμ. πρωτ. ……./2025 σχετικό πιστοποιητικό του Εφετείου Αθηνών περί μη ασκήσεως, κατ’ αυτής, ενδίκων μέσων, σε συνδ. με την από 17-9-2025 διάταξη της Αντιεισαγγελέως Αρείου Πάγου περί της θέσεως της αιτήσεως των δεύτερης και τρίτης των εναγομένων, για άσκηση αναίρεσης, κατά της ανωτέρω αποφάσεως, στο αρχείο), γενομένων δεκτών ότι ο ως άνω κατηγορούμενος ουδόλως προέβη στη μεταβολή των επιδίκων εγγράφων, αλλά στην πράξη αυτή είχε προβεί η συγκατηγορούμενη αυτού Συμβολαιογράφος, η οποία, όμως, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στην απόφαση «…με το να ενεργήσει επιπόλαια, επεμβαίνοντας και διορθώνοντας τα εν λόγω συμβόλαια, σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο της ολοκληρώσεως της καταρτίσεώς τους με τη θέση της υπογραφής των μερών, τα οποία μπορούσαν έτσι να έχουν λάβει γνώση του αρχικού περιεχομένου τους και να στηρίξουν σε αυτό δικαιώματα και συμφέροντα αντί να μεριμνήσει και να συστήσει την κίνηση νομίμου διαδικασίας εκδόσεως δικαστικής αποφάσεως για την ερμηνεία των ως άνω συμβάσεων και την ανεύρεση της αληθούς βουλήσεως των μερών, ως όφειλε, επλήρωσε την ειδική υπόσταση του αδικήματος τούτου, έστω και αν η πρόθεσή της να αποκαταστήσει την πραγματικότητα, σε σχέση με το περιεχόμενο των συμφωνηθέντων στο κρίσιμο τούτο θέμα. Ωστόσο ο δόλος της 2ης κατηγορουμένης δεν φέρει τον υπερχειλή χαρακτήρα της κακουργηματική μορφή της παρ. 3 του αρ. 242 ΠΚ, αφού η επίδικη ενέργειά της δεν απέβλεψε παρά μόνο στην αποκατάσταση της (ανακριβώς αποτυπωθείσης στο κείμενο των συμβολαίων ένεκα παραδρομής) πραγματικότητας, όσον αφορά το επακριβές περιεχόμενο της συμφωνίας των μερών σε σχέση με το σημείο ενάρξεως των προθεσμιών αποπερατώσεως των οικοδομικών εργασιών, οπότε, με δεδομένο ότι η μεν αληθής συμφωνία των μερών όριζε ως χρόνο ενάρξεως των προθεσμιών αποπερατώσεως την έκδοση των οικοδομικών αδειών, η δε εργολήπτρια κοινοπραξία καθυστέρησε όντως την ολοκλήρωση των εργασιών εντός των προειρημένων αληθών προθεσμιών, δεν θα μπορούσε να αξιολογηθεί ούτε το οικονομικό όφελος που θα απεκόμιζε ο 1ος κατηγορούμενος από τη χρήση (αξιοποίηση) του εγγράφου υπό τη νέα του μορφή ως αθέμιτο, ούτε η αντίστοιχη οικονομική βλάβη των εγκαλουσών ως παράνομη», κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο …………. και έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη, σε βάρος της ως άνω Συμβολαιογράφου, λόγω παραγραφής, κατ’ επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας, για το αδίκημα της νόθεσης από υπάλληλο κατ’ εξακολούθηση. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι για τη μεν πρώτη οικοδομή, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. ……./2009 οικοδομική άδεια της Πολεοδομίας Κερατσινίου, στις 2-7-2009, ενώ, για τη δεύτερη, η υπ’ αριθμ. ……./2009 οικοδομική άδεια της ως άνω Πολεοδομίας, στις 12-1-2009. Ως εκ τούτου, με βάση τα ανωτέρω συμφωνηθέντα, οι ως άνω οικοδομές θα έπρεπε να έχουν παραδοθεί αποπερατωμένες, από την εργολήπτρια, τρίτη εναγομένη, έως 2-7-2011, η πρώτη, και 12-3-2011, η δεύτερη. Παρά ταύτα, η τελευταία ουδόλως ανταποκρίθηκε στην ανωτέρω συμβατική της υποχρέωση, με αποτέλεσμα οι ως άνω οικοπεδούχοι, ασκώντας σχετικό δικαίωμά τους, βάσει του άρθρου 15 των ως άνω προσυμφώνων – εργολαβικών, να της κοινοποιήσουν, στις 11-1-2016 (βλ. την υπ’ αριθμ. …………/11-1-2016 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιώς, με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς ………), την από 7-1-2016 εξώδικη δήλωση με επιφύλαξη δικαιωμάτων, με την οποία, επικαλούμενοι την ανωτέρω υπερημερία της, κήρυτταν αυτήν έκπτωτη, καλώντας την, ταυτόχρονα, να εγκαταλείψει τα έργα και να τους παραδώσει τα σχετικά έγγραφα, όπως άδειες, σχέδια κλπ., καθώς και τα εργαλεία και μηχανήματα, τα υλικά και τα κλειδιά των δύο οικοδομών, προκειμένου να αποπερατώσουν τις ανωτέρω οικοδομές, μόνοι τους, ή με άλλον εργολήπτη. Ειδικότερα, σύμφωνα με τα σχετικά διαλαμβανόμενα στο άρθρο 15 των ανωτέρω εργολαβικών, εάν η καθυστέρηση στην παράδοση των οριζοντίων ιδιοκτησιών των οικοπεδούχων υπερέβαινε το διάστημα των έξι (6) μηνών, οι οικοπεδούχοι δικαιούντο να συνεχίσουν να εισπράττουν τις οριζόμενες στο ανωτέρω άρθρο ποινικές ρήτρες ή να κηρύξουν έκπτωση την εργολήπτρια, δια μονομερούς δηλώσεώς τους, κοινοποιούμενης εγγράφως προς την εργολήπτρια και να συνεχίσουν την εκτέλεση του έργου με άλλο εργολάβο ή με δικό τους εργοτάξιο, με βάση την ίδια οικοδομική άδεια και τα σχέδια και τις μελέτες, τα οποία θα περιέρχοντο σε αυτούς αυτοδικαίως. Στην περίπτωση δε της έκπτωσης, μεταξύ άλλων: α) η εργολήπτρια υποχρεούτο να εγκαταλείψει αμέσως το έργο, χωρίς να δικαιούται να αναλάβει σχετικά έγγραφα, εργαλεία, μηχανήματα, υλικά και λοιπά, ούτε και να εισπράξει οποιοδήποτε αντάλλαγμα για τη χρησιμοποίησή τους, εξαναγκαζόμενη σε αποχώρηση και δια ασφαλιστικών μέτρων, ενώ οι οικοπεδούχοι απαλλάσσοντο από την υποχρέωσή τους προς μεταβίβαση είτε στην εργολήπτρια, είτε σε τρίτους, καθ’ υπόδειξή της, ποσοστών εξ αδιαιρέτου των οικοπέδων, β) τα μέχρι την έκπτωση υπογραφέντα προσύμφωνα ή οριστικά συμβόλαια μεταβιβάσεως οριζοντίων ιδιοκτησιών παρέμεναν ισχυρά και υποχρέωναν τους οικοπεδούχους, εφόσον και οι ίδιοι είχαν συμβληθεί σε αυτά, γ) οι οικοπεδούχοι, για την εξεύρεση των αναγκαίων πόρων προς συνέχιση των εργασιών αποπεράτωσης της οικοδομής, είτε από τους ίδιους, είτε από τον εργολήπτη της εκλογής τους δικαιούντο να εισπράξουν οι ίδιοι το τίμημα των μεταβιβάσεων προς τρίτους τόσων οριζοντίων ιδιοκτησιών όσων ήταν αναγκαίες από αυτές που δεν είχαν μέχρι το χρόνο της έκπτωσης μεταβιβαστεί στην εργολήπτρια ή σε τρίτους, με υπόδειξή της, αντί ευλόγου και αγοραίου τιμήματος, ώστε, κατά σειρά, από το προϊόν των πωλήσεων: ι) να καλύψουν τα έξοδα αποπερατώσεως των οριζοντίων ιδιοκτησιών που περιέρχοντο στους οικοπεδούχους, των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων και των οριζόντιων ιδιοκτησιών που είχαν μεταβιβαστεί, πριν από την έκπτωση της εργολήπτριας, σε τρίτους, με οριστικά συμβόλαια, ιι) να εισπράξουν τις υπέρ αυτών καταπεσούσες ποινικές ρήτρες και αποζημιώσεις και ιιι) να καλύψουν τα έξοδα αποπεράτωσης των οριζοντίων ιδιοκτησιών, τις οποίες είχαν υποσχεθεί να μεταβιβάσουν σε τρίτους, με προσύμφωνα στα οποία και οι ίδιοι οικοπεδούχοι είχαν συμβληθεί, ενώ, κάθε τυχόν απομένον υπόλοιπο χρημάτων, μετά την αφαίρεση των ανωτέρω δαπανών, υποχρεούντο οι οικοπεδούχοι να επιστρέψουν στην εργολήπτρια, καθώς επίσης υποχρεούντο να μεταβιβάσουν σε αυτήν ή σε τρίτους που αυτή θα επιδείκνυε, τα τυχόν απομείναντα αδιάθετα ποσοστά του οικοπέδου και τις οριζόντιες ιδιοκτησίας που αντιστοιχούσαν σε αυτά, η δε ανώτερο αξίωση αποζημίωσης των οικοπέδων, μη καλυπτόμενη τυχόν από τις ανωτέρω εκποιήσεις θα υφίστατο, κατά το υπόλοιπο, κατά της εργολήπτριας. Οι εναγόμενες, καίτοι δεν αμφισβήτησαν δικαστικά το κύρος της γενομένης ως άνω συμβατικής υπαναχώρησης, με συμφωνημένη αυτής ισχύ, όπως συνάγεται από το προπαρατεθέν περιεχόμενο του άρθρου 15 των σχετικών προσυμφώνων – εργολαβικών, για το μέλλον, και ενόσω, σύμφωνα με το άρθρο αυτό, η εργολήπτρια υποχρεούτο να εγκαταλείψει το έργο, οι ίδιες αρνούνται να αποχωρήσουν από τις ως άνω οικοδομές, ενώ δεν επιτρέπουν και την πρόσβαση σε αυτές των οικοπεδούχων. Με τον τρόπο αυτό, η τρίτη εναγομένη, δια των λοιπών εναγομένων, νομίμων εκπροσώπων της, έχει αποβάλλει υπαίτια και παράνομα τον ενάγοντα από τη νομή των ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών του, δοθέντος ότι, η ίδια, ως κάτοχος και αντιπρόσωπος των νομέων – οικοπεδούχων, μετά τη λήξη της έννομης σχέσης που δικαιολογούσε την κατοχή, δια της κηρύξεως αυτής εκπτώτου, ουδέν, πλέον, νόμιμο δικαίωμα κατοχής διατηρεί, ως προς τις ανωτέρω ιδιοκτησίες. Στην αυτή, άλλωστε, κρίση, ήχθη και το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, με την υπ’ αριθμ. 1906/2018 απόφαση του, η οποία έκανε δεκτή αγωγή νομής του ενάγοντος και του ………….., κατά των εναγομένων, και έχει καταστεί, ήδη, αμετάκλητη, κατόπιν της απορρίψεως, ασκηθείσας κατ’ αυτής εφέσεως, με την υπ’ αριθμ. 219/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, και απορρίψεως ασκηθείσας αναιρέσεως, κατά της τελευταίας, με την υπ’ αριθμ. 1189/2021 απόφαση του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου. Οι εναγόμενες ισχυρίζονται ότι η έκπτωση της εργολήπτριας κοινοπραξίας, τρίτης αυτών, δεν έχει επέλθει, για το λόγο ότι ουδόλως έχουν καταστεί υπερήμεροι, ως προς την παράδοση των ανωτέρω ιδιοκτησιών, στον ενάγοντα, καθώς δεν έχει παρέλθει διετία από τη λήξη των σχετικών οικοδομικών αδειών, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα αντίστοιχα εργολαβικά. Προς επιστήριξη, μάλιστα, του σχετικού ισχυρισμού τους, επικαλούνται δεδικασμένο, αναφορικά με το ως άνω ζήτημα, απορρέον από την τελεσίδικη, δοθείσης της μη ασκήσεως κατ’ αυτής, ενδίκων μέσων, υπ’ αριθμ. 2878/2017 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκε προγενέστερη αγωγή του ενάγοντος, εναντίον τους, με αίτημα, μεταξύ άλλων «Να αναγνωρισθεί από το Δικαστήριό Σας ότι εκ παραδρομής και από τυπογραφικό λάθος ανεγράφη στα ανωτέρω υπ’ αριθμ. …./2007 και ……/2007 προσύμφωνα και εργολαβικά της Συμβολαιογράφου Αμαρουσίου ……….. το λανθασμένο «λήξη» αντί του ορθού «λήψη» και συγκεκριμένα στο υπ’ αριθμ. ……../2007 προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και εργολαβικό συμβολαίου στο φύλλο 33 στο άρθρο 14 «ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ» στο τέλος της δεύτερης παραγράφου ότι ανεγράφη το λανθασμένο «λήξη» της οικοδομικής αδείας αντί του ορθού και σύμφωνα με την πραγματική βούληση των μερών «λήψη» της οικοδομικής αδείας, καθώς και στο υπ’ αριθμ. ……/2007 προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και εργολαβικό συμβολαίου στο φύλλο 28 στο άρθρο 14 «ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ» στο τέλος της δεύτερης παραγράφου ότι ανεγράφη το λανθασμένο «λήξη» της οικοδομικής αδείας αντί του ορθού και σύμφωνα με την πραγματική βούληση των μερών «λήψη» της οικοδομικής αδείας». Ο ως άνω ισχυρισμός τυγχάνει απορριπτέος, ως ουσία αβάσιμος, διότι, όπως ήδη προαναφέρθηκε, η συμφωνία αυτών με τους ως άνω οικοπεδούχους, ήταν η παράδοση αποπερατωμένων των ως άνω οριζόντιων ιδιοκτησιών, εντός είκοσι τεσσάρων (24) μηνών και η αποπεράτωση όλων των κοινοκτήτων χώρων εκάστης οικοδομής εντός δύο (2) επιπλέον μηνών από τη λήψη και όχι τη λήξη της αντίστοιχης οικοδομικής αδείας, όπως, εκ παραδρομής, ανεγράφη. Τα αυτά, άλλωστε, έγιναν δεκτά, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, και με την προαναφερόμενη υπ’ αριθμ. 2689/16-6- 2025 απόφαση του Ε΄ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, καθώς και με το υπ’ αριθμ. 850/2021 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, -ήδη αμετάκλητο, μετά την απόρριψη της, κατ’ αυτού, ασκηθείσας αναιρέσεως, με το υπ’ αριθμ. 1586/2022 βούλευμα του Αρείου Πάγου-, το οποίο απεφάνθη να μη γίνει κατηγορία, μεταξύ άλλων κατηγορουμένων, και κατά του ………… και του ενάγοντος, για τα αδικήματα της απάτης στο δικαστήριο, από την οποία προκλήθηκε σε ξένη περιουσία ιδιαίτερα μεγάλη ζημία, με επιδιωχθέν όφελος και αντίστοιχη περιουσιακή ζημία που υπερβαίνουν το ποσό των 120.000 ευρώ, και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδή κατάθεση, κατά συρροή, για τον πρώτο, και της άμεσης συνέργειας στην ανωτέρω πράξη της απάτης και της ψευδούς κατάθεσης, για τον ενάγοντα, με την οικεία παραδοχή ότι όσα, σχετικά με το χρόνο παράδοσης των ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών, διελαμβάνοντο στην, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, από 9-1-2017 και με αριθμ. εκθ. καταθ. δικ. …./2017, κατά των εναγομένων, αγωγή αποβολής τους από τη νομή, καθώς και όσα αντίστοιχα ανέφερε ο ενάγων, στην προσκομιζόμενη, προς υποστήριξη των ισχυρισμών αυτών, υπ’ αριθμ. …./12-4-2017 ένορκη βεβαίωσή του, ενώπιον της Συμβολαιογράφου Πειραιώς …………., ήταν αληθή. Εξάλλου, στη δεύτερη οικοδομή, ένα από τα διαμερίσματα του εργολαβικού ανταλλάγματος της εργολήπτριας – τρίτης εναγομένης, και δη, το διαμέρισμα Δ του τετάρτου ορόφου αυτής, επιφανείας 55,60 τ.μ., πλέον ημιυπαίθριου χώρου, 13,17 τ.μ., μετά της αποκλειστικής αυτού χρήσης της υπ’ αριθμ. 6 ανοικτής θέσης στάθμευσης αυτοκινήτου της πυλωτής, που πωλήθηκε, από την ως άνω εναγομένη κοινοπραξία, στον …….., δυνάμει του, νομίμως μεταγεγραμμένου, υπ’ αριθμ. ………./12-11-2010 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Πειραιώς …….., είχε συμφωνηθεί, σύμφωνα με τα σχετικά αναφερόμενα σε αυτό, να παραδοθεί, μέχρι 31-1-2011, και οι κοινόκτητοι και οι κοινόχρηστοι χώροι της οικοδομής, μέχρι 28-2-2011, συμφωνία που συνηγορεί υπέρ του γεγονότος ότι τα μέρη, δυνάμει των προαναφερθέντων προσυμφώνων, συμφώνησαν η προθεσμία των δύο ετών να εκκινεί από τη λήψη της σχετικής οικοδομικής αδείας, ήτοι, σε χρόνο εγγύ με τις ανωτέρω προθεσμίες. Τέλος, αναφορικά με το ως άνω επικαλούμενο από τις εναγόμενες δεδικασμένο, εκ της υπ’ αριθμ. 2878/2017 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν αποδείχθηκε η τελεσιδικία της ως άνω αποφάσεως. Και τούτο διότι, τελεσίδικη είναι η απόφαση που περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Κατά δε το άρθρο 503 παρ.1 του ΚΠολΔ, η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας είναι δεκαπέντε ημέρες, αν ο διάδικος που δικάσθηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης. Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση καθίσταται τελεσίδικη, μόνο αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε γιατί παρήλθε η δεκαπενθήμερη προς άσκηση αυτής προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης στον ερημοδικασθέντα, είτε γιατί ο δικαιούμενος, προς άσκηση αυτής, διάδικος, που δικάσθηκε ερήμην, παραιτήθηκε, νομίμως, από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή από το δικαίωμα, προς άσκησή του (ΟλΑΠ 17/13, ΑΠ 493/25, ΑΠ 435/23, ΑΠ 1374/21, ΑΠ 528/20). Η απόδειξη της τελεσιδικίας γίνεται με την προσκομιδή της σχετικής έκθεσης επίδοσης ή με την επί του επιδοθέντος αντιγράφου αυτής σχετική επισημείωση του δικαστικού επιμελητή, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου που την εξέδωσε, ότι δεν ασκήθηκε το ένδικο μέσο της ανακοπής ερημοδικίας (ΟλΑΠ 17/13, ΟλΑΠ 9/96, ΑΠ 493/25, ΑΠ 435/23 Ιστοσελίδα ΑΠ). Στην προκειμένη περίπτωση, ουδόλως αποδείχθηκε από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, ούτε και κάποιος από τους διαδίκους επικαλείται ότι η ως άνω απόφαση επιδόθηκε στον ερημοδικαθέντα ενάγοντα, ούτε ότι αυτός παραιτήθηκε, νομίμως, από το τυχόν ασκηθέν από αυτόν ένδικο μέσο της ανακοπής ερημοδικίας ή από το δικαίωμα προς άσκηση αυτού. Συνεπώς, σύμφωνα και με τα προπαρατιθέμενα, εφόσον στην ανακοπή ερημοδικίας δεν προβλέπεται καταχρηστική προθεσμία, δηλαδή προθεσμία που να αρχίζει από τη δημοσίευση της ερήμην αποφάσεως, με αποτέλεσμα, μια ερήμην απόφαση που δεν επιδόθηκε, να μπορεί, με την πάροδο διετίας (καταχρηστική προθεσμία) από τη δημοσίευσή της, να μην υπόκειται σε έφεση, αλλά να μην καθίσταται εντεύθεν και τελεσίδικη, καθόσον η προθεσμία για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας δεν έχει ακόμη αφετηριασθεί (Μαργαρίτης, Ερμηνεία Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, Εκδόσεις ΠΝ Σάκκουλα, 2018, ΕρμΚπολΔ 503 σ. 775 και Νίκας ΕγχΠολΔικ 2016 σελ. 760 και 770, ΑΠ 1534/05 Δ 2006. 251), ουδόλως αποδεικνύεται ότι η εν λόγω απόφαση έχει καταστεί τελεσίδικη, ώστε να δύναται να παραχθεί δεδικασμένο, εξ αυτής, παρά τα αντίθετα επικαλούμενα από τις εναγόμενες. Περαιτέρω, οι τελευταίες ισχυρίζονται ότι δεν υφίσταται υπερημερία τους, ως προς την παράδοση αποπερατωμένων των ανωτέρω οριζόντιων ιδιοκτησιών, στον ενάγοντα, καθώς, ειδικότερα: α) ο ενάγων και ο έτερος οικοπεδούχος, ………., ουδέποτε κατέβαλαν στην εργολήπτρια κοινοπραξία τη δαπάνη σύνδεσης των ως άνω οικοδομών με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας, ως όφειλαν, κατ’ άρθρο 17 των ανωτέρω εργολαβικών, παρά τις σχετικές προκλήσεις τους, τόσο προφορικά, όσο και με την από 10-1-2015 εξώδικη δήλωσή τους, με αποτέλεσμα η εναγομένη εργολήπτρια να έχει δικαίωμα να αρνηθεί, χωρίς να καθίσταται υπερήμερη, την παράδοση των οριζοντίων ιδιοκτησιών στους οικοπεδούχους, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο αυτό, και β) ότι ο ενάγων και ο ως άνω οικοπεδούχος, εξάδελφος αυτού, κατά παράβαση των οριζομένων στο άρθρο 23 των ως άνω εργολαβικών, δεν κατέβαλαν στην εναγομένη εργολήπτρια, τον Φ.Π.Α. που θα προέκυπτε, κατά την παράδοση των οριζοντίων ιδιοκτησιών της αντιπαροχής, παρά τις σχετικές προφορικές εκκλήσεις της, αλλά και την από 10-2-2015 εξώδικη δήλωση – πρόσκλησή της, ούτε και μεταβίβασαν σε αυτήν τα εξ αδιαιρέτου ποσοστά συγκυριότητας επί των ως άνω οικοπέδων, που προβλέπονταν στο ως άνω άρθρο, με βάση και την πρόοδο των εργασιών που η ίδια είχε εκτελέσει, γεγονός που παρείχε στην τελευταία το δικαίωμα, σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο, να αρνηθεί την παράδοση των ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών. Οι εν λόγοι ισχυρισμοί των εναγομένων τυγχάνουν απορριπτέοι, ως ουσία αβάσιμοι. Και τούτο διότι, αναφορικά με την υποχρέωση του ενάγοντος για την καταβολή της δαπάνης σύνδεσης των οικοδομών και το δικαίωμα της εργολήπτριας περί μη παραδόσεως των ως άνω ιδιοκτησιών, σε περίπτωση αρνήσεώς του, το άρθρο 17 των προαναφερομένων προσυμφώνων – εργολαβικών όριζε τα εξής: «Η εργολήπτρια είναι υποχρεωμένη να μεριμνήσει έγκαιρα για τις παροχές ηλεκτρικού ρεύματος και ύδατος και για τις συνδέσεις με δίκτυα ΟΑΠ, ΟΤΕ και φυσικού αερίου, εκτελώντας όλες τις αναγκαίες εγκαταστάσεις και εργασίες στην πολυκατοικία και προβαίνοντας σε όλες τις ενέργειες και καταβολές στις αντίστοιχες εταιρείες, τρεις (3) μήνες πριν από την προθεσμία παράδοσης, αφού προηγουμένως λάβουν από τους οικοπεδούχους την αναλογία τους στις δαπάνες για τις αιτίες αυτές. Η εργολήπτρια έχει δικαίωμα να αρνηθεί, χωρίς να καθίσταται υπερήμερη, την παράδοση των ιδιοκτησιών των οικοπεδούχων, αν οι οικοπεδούχοι καθυστερήσουν την πληρωμή των παροχών και των πρόσθετων εργασιών, τις οποίες οφείλουν στην εργολήπτρια, εκτός εάν αυτές συμψηφίζονται από άλλες αξιώσεις των οικοπεδούχων. Η τυχόν βραδύτητα σύνδεσης των παροχών αυτών από τις εταιρείες, δεν βαρύνει την εργολήπτρια, εφόσον αυτή έχει προβεί εγκαίρως στις ανάλογες κατασκευές και εγκαταστάσεις και κατέβαλε εμπρόθεσμα, ήτοι προ τριών (3) μηνών, κατά τα ανωτέρω, τα ανάλογα ποσά στις εταιρείες. Οι οικοπεδούχοι υποχρεούνται στην ολοσχερή καταβολή των ποσών για τις αιτίες αυτές, μέσα σε τρείς (3) μήνες πριν από την οριζόμενη παράδοση των οριζοντίων ιδιοκτησιών». Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αποδείχθηκε ότι η εναγομένη εργολήπτρια, δια των ανωτέρω εκπροσώπων της, όχλησε τον ενάγοντα προς καταβολή των ποσών που του αναλογούσαν, για την ως άνω δαπάνη, δοθέντος και του ότι ουδέν σχετικό έγγραφο προσκομίζεται από τις εναγόμενες, από το οποίο και θα προσδιορίζετο συγκεκριμένα το ύψος της βαρύνουσας αυτόν δαπάνης, για κάθε σύνδεση, η δε επικαλούμενη από αυτές από 10-1-2015 εξώδικη δήλωση απευθύνετο από την εναγομένη κοινοπραξία μόνο στον έτερο οικοπεδούχο, ……….., τον οποίο ενημέρωνε ότι ολοκληρώνονταν οι οικοδομικές εργασίες στις ιδιοκτησίες του στη μία οικοδομή, επί της οδού ……….., και τον καλούσε να τις παραλάβει, υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι θα εξοφλούσε τις, προς αυτήν, υποχρεώσεις του, μεταξύ των οποίων και ποσό 600,98 ευρώ, για την ΕΥΔΑΠ, για κάθε διαμέρισμα, και επιπλέον ποσό 300,49 ευρώ, για τη συμμετοχή του στη δαπάνη του κοινόχρηστου μετρητή, ποσό 332,56 ευρώ, για τη ΔΕΗ, για κάθε διαμέρισμα, και επιπλέον ποσό 166,28 ευρώ, για τη συμμετοχή του στη δαπάνη του κοινόχρηστου μετρητή, ενώ συμπληρωματικά θα απαιτούντο και καταβολές, εκ μέρους του, για τη σύνδεση της οικοδομής με την αποχέτευση, καθώς και για τις άλλες κοινόχρηστες εγκαταστάσεις της οικοδομής, κατά τα διαλαμβανόμενα στη συγγραφή υποχρεώσεων. Σε κάθε δε περίπτωση, ο ως άνω ισχυρισμός των εναγομένων προβάλλεται όλως προσχηματικά, δοθείσης και της μη δυνατότητας σύνδεσης των εν λόγω οικοδομών με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας, σύμφωνα και με το υπ’ αριθμ. πρωτ. ………/29-11-2017 έγγραφο του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Δ/νσης Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, διότι οι ως άνω οικοδομές δεν ήταν αποπερατωμένες. Ακολούθως, αναφορικά με την άρνηση της εναγομένης εργολήπτριας να παραδώσει τις οριζόντιες ιδιοκτησίες της αντιπαροχής στον ενάγοντα, κατ’ ενάσκηση σχετικού δικαιώματος της, προβλεπομένου από το άρθρο 23 των ως άνω προσυμφώνων – εργολαβικών, σύμφωνα με τα επικαλούμενα από αυτήν, ένεκα της μη καταβολής, εκ μέρους του ενάγοντος, του αναλογούντος Φ.Π.Α. και της μη μεταβιβάσεως από τον τελευταίο των συμφωνηθέντων εξ αδιαιρέτου ποσοστών συγκυριότητάς της, λεκτέα είναι τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 11 των ανωτέρω εργολαβικών που ρύθμιζε τη μεταβίβαση των ποσοστών του οικοπέδου: «Οι οικοπεδούχοι έχουν την υποχρέωση να προσέρχονται με πρόσκληση της εργολήπτριας ενώπιον συμβολαιογράφου, ο οποίος θα ορίζεται από την εργολήπτρια, για την υπογραφή του συμβολαίου μεταβίβασης (οριστικού ή προσυμφώνου) των ποσοστό εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου, όπως ορίζεται σε σχετικό άρθρο του παρόντος, προς την εργολήπτρια η προς τους τρίτους που θα υποδειχθούν από αυτήν, εφόσον η εργολήπτρια έχει εκτελέσει εμπρόθεσμα τις αντίστοιχες υποχρεώσεις της για τη μεταβίβαση των χιλιοστών. Σε περίπτωση που δεν προσέλθουν οι οικοπεδούχοι ή προσέλθουν αλλά αρνηθούν να υπογράψουν το σχετικό μεταβιβαστικό συμβόλαιο, παρά τη συνδρομή των παρακάτω προϋποθέσεων, η εργολήπτρια, αφού προηγουμένως και προ δέκα (10) εργασίμων ημερών θα έχει κοινοποιήσει σχετική εξώδικη πρόσκληση με αναφορά του σταδίου εργασιών, που θα προκύπτει από τη βεβαίωση του επιβλέποντος το έργο μηχανικού της, το οποίο έχει ολοκληρώσει η εργολήπτρια, θα δικαιούται να υπογράψει, ενώπιον του συμβολαιογράφου που ορίζεται με την πρόσκληση, πράξη μη εμφάνισης των οικοπεδούχων ή των νομίμων εκπροσώπων τους. Επιπλέον στη συμβολαιογραφική πράξη θα προσαρτάται βεβαίωση μηχανικού, από την οποία θα προκύπτει η εκτέλεση των εργασιών του σχετικού σταδίου και η συνδρομή των όρων του άρθρου 23 του παρόντος ώστε να προκύπτει ότι νομίμως ζητάει τη μεταβίβαση η εργολήπτρια, άλλως, εάν πρόκειται για προμεταβίβαση θα αναφέρεται ότι κατατίθεται η ανάλογη εγγύηση κατά τα αναφερόμενα στο οικείο άρθρο καθώς και υπεύθυνη δήλωση της εργολήπτριας για τα μέχρι την ημέρα εκείνη μεταβιβασθέντα από την εργολήπτρια ποσοστά. Σε κάθε περαιτέρω σύνταξη πράξης μεταβίβασης θα πρέπει να μνημονεύεται στο συμβόλαιο η παραπάνω πρόσκληση και μη εμφάνιση ή άρνηση των οικοπεδούχων και η παραπάνω πράξη μη εμφάνισή τους και θα προσαρτώνται η βεβαίωση του μηχανικού και η υπεύθυνη δήλωση της εργολήπτριας.». Περαιτέρω, στο άρθρο 23 του υπ’ αριθμ. ……./2007 προσυμφώνου – εργολαβικού, ορίζονταν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Α) Τα στάδια των εργασιών για τη μεταβίβαση των τετρακοσίων ογδόντα ενός χιλιοστών (660/1000) εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου του οικοπέδου από τους οικοπεδούχους προς την εργολήπτρια ή προς τους τρίτους που θα υποδειχθούν από αυτήν είναι τα ακόλουθα: α) με την αποπεράτωση του εξ οπλισμένου σκυροδέματος σκελετού του κτιρίου τα εκατόν εξήντα πέντε χιλιοστά (165/1000) εξ αδιαιρέτου, β) με την αποπεράτωση των οπτοπλινθοδομών τα εκατόν εξήντα πέντε χιλιοστά (165/1000) εξ αδιαιρέτου, γ) με την αποπεράτωση των δαπέδων του κτιρίου τα εκατόν εξήντα πέντε χιλιοστά (165/1000) εξ αδιαιρέτου, δ) με την αποπεράτωση του κτιρίου και την εξόφληση των εισφορών και κρατήσεων στο Ι.Κ.Α. και τα λοιπά ασφαλιστικά ταμεία, τα υπόλοιπα εκατόν εξήντα πέντε χιλιοστά (165/1000) εξ αδιαιρέτου. Σε κάθε στάδιο η μεταβίβαση των ποσοστών θα γίνεται με την επίδειξη των εξοφλητικών αποδείξεων Δημοσίου, ΙΚΑ και ασφαλιστικών ταμείων για το στάδιο των εργασιών στο οποίο βρίσκεται.», στο ίδιο δε άρθρο του υπ’ αριθμ. ……/2007 προσυμφώνου – εργολαβικού, τα εξής: «Α) Τα στάδια των εργασιών για τη μεταβίβαση των τετρακοσίων ογδόντα ενός χιλιοστών (481/1000) εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου του οικοπέδου από τους οικοπεδούχους προς την εργολήπτρια ή προς τους τρίτους που θα υποδειχθούν από αυτήν είναι τα ακόλουθα: α) με την αποπεράτωση του εξοπλισμένου σκυροδέματος σκελετού του κτιρίου τα εκατόν είκοσι ένα χιλιοστά (121/1000) εξ αδιαιρέτου, β) με την αποπεράτωση των οπτοπλινθοδομών τα εκατόν είκοσι χιλιοστά (120/1000) εξ αδιαιρέτου, γ) με την αποπεράτωση των δαπέδων του κτιρίου τα εκατόν είκοσι χιλιοστά (120/1000) εξ αδιαιρέτου, δ) με την αποπεράτωση του κτιρίου και την εξόφληση των εισφορών και κρατήσεων στο Ι.Κ.Α. και τα λοιπά ασφαλιστικά ταμεία, τα υπόλοιπα εκατόν είκοσι χιλιοστά (120/1000) εξ αδιαιρέτου. Σε κάθε στάδιο η μεταβίβαση των ποσοστών θα γίνεται με την επίδειξη των εξοφλητικών αποδείξεων Δημοσίου, ΙΚΑ και ασφαλιστικών ταμείων για το στάδιο των εργασιών στο οποίο βρίσκεται.», ενώ στο αυτό εν λόγω άρθρο και των δύο ως άνω εργολαβικών και ότι «Β) Η εργολήπτρια δύναται να απαιτεί από τους οικοπεδούχους την προμεταβίβαση ποσοστών εξ αδιαιρέτου του οικοπέδου προς τρίτους, οι οποίοι θα υποδειχθούν από αυτήν, ακόμη και πριν από την εκτέλεση των εργασιών, μετά τις οποίες, σύμφωνα με τα παραπάνω θα γεννιόταν κανονικά η υποχρέωση των οικοπεδούχων για την μεταβίβασή τους και μόνο για το επόμενο στάδιο αυτού κατά το οποίο θα ζητείται η προμεταβίβαση». Περαιτέρω, στο προαναφερόμενο άρθρο 23 αμφοτέρων των ως άνω προσυμφώνων – εργολαβικών αναφέρονταν, και τα εξής: «Επειδή σύμφωνα με το νόμο 3427/27-12-2005 εφαρμόζεται πλέον από 1-1-2006 νέο καθεστώς φορολόγησης, σύμφωνα με το οποίο επιβάλλεται Φ.Π.Α. στις παραδόσεις νεόδμητων ακινήτων, των οποίων η άδεια έχει εκδοθεί μετά την 1-1-2006, συμφωνείται μεταξύ των συμβαλλομένων, όπως αυτοί παρίστανται και εκπροσωπούνται ότι ο Φ.Π.Α, ο οποίος θα προκύψει κατά την παράδοση των οριζοντίων ιδιοκτησιών της αντιπαροχής στους οικοπεδούχους, θα καταβληθεί από αυτούς στην εργολήπτρια εταιρεία. Το ποσό αυτό του φόρου υποχρεούνται οι οικοπεδούχοι να καταβάλουν σε μετρητά στην εργολήπτρια εταιρεία, ταυτόχρονα με την παράδοση σ’ αυτούς αποπερατωμένων των αντιπαρεχομένων ιδιοκτησιών τους, άλλως η εργολήπτρια δικαιούται να αρνηθεί την παράδοση σ’ αυτούς των ιδιοκτησιών μέχρι να καταβληθεί ο Φ.Π.Α, χωρίς η άρνηση της παράδοσης των ιδιοκτησιών της αντιπαροχής να καθιστά υπερήμερη την εργολήπτρια. Σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής του ποσού του φόρου, το οποίο θα προκύψει κατά την παράδοση των αντιπαρεχομένων ιδιοκτησιών, δικαιούται η εργολήπτρια να το εισπράξει με τους τόκους υπερημερίας με κάθε νόμιμο μέσο δια της δικαστικής οδού, αλλά και με εκτέλεση του παρόντος, το οποίο κηρύσσεται από τώρα από τους συμβαλλόμενους τίτλος εκτελεστός, βέβαιος και εκκαθαρισμένος, παραιτουμένων των οικοπεδούχων από κάθε ανακοπή ή έντασή τους, κατά της, σύμφωνα με τα παραπάνω, εκτέλεσης του παρόντος». Από όλα τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα στις προαναφερόμενες διατάξεις των ως άνω εργολαβικών, συνάγεται, σαφώς, αφενός, ότι ουδόλως είχε συμφωνηθεί, μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, ότι, επί μη μεταβιβάσεως των ως άνω προβλεπομένων ποσοστών εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας των οικοπέδων στην ως άνω εναγομένη, από τον ενάγοντα, η τελευταία μπορούσε να αρνηθεί την παράδοση σε αυτόν των οριζόντιων ιδιοκτησιών του, χωρίς να καθίσταται, για το λόγο αυτό, υπερήμερη, ως ισχυρίζονται οι εναγόμενες, -οι οποίες, άλλωστε, ουδόλως αποδείχθηκε ότι, με συνεχείς οχλήσεις τους, από το έτος 2010, ζητούσαν από τον ενάγοντα να μεταβιβάσει στην εναγομένη κοινοπραξία τα προαναφερόμενα ποσοστά, δοθέντος ότι ουδέν έγγραφο ή άλλο αποδεικτικό μέσο προσκομίζεται, προς απόδειξη του ανωτέρω ισχυρισμού τους-, και αφετέρου, ότι ο Φ.Π.Α. θα καταβάλλετο στην εργολήπτρια εναγομένη, όχι σε προγενέστερο χρόνο, αλλά ταυτόχρονα με την παράδοση αποπερατωμένων των αντιπαρεχομένων ιδιοκτησιών, άλλως η τελευταία μπορούσε να αρνηθεί την παράδοσή τους, περίπτωση, η οποία, όμως, ουδόλως συντρέχει, εν προκειμένω, δοθέντος ότι, από κανένα αποδεικτικό μέσο, δεν αποδείχθηκε ότι η εναγομένη κάλεσε τον ενάγοντα, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, πολλώ δε μάλλον, κατά τη διαδικασία του άρθρου 11 των ως άνω εργολαβικών, προκειμένου να του παραδώσει τις ως άνω ιδιοκτησίες αποπερατωμένες, ώστε ο ίδιος να υποχρεούται, ταυτόχρονα με την ως άνω παράδοση, να καταβάλει τον ανωτέρω φόρο, η δε ως άνω επικαλούμενη από τις εναγόμενες από 10-2-2-2015 εξώδικη δήλωση – πρόσκληση της εργολήπτριας, τρίτης αυτών, για παραλαβή οριζοντίων ιδιοκτησιών και καταβολή του αναλογούντος σε αυτές Φ.Π.Α., δεν αφορούσε τον ενάγοντα, αλλά αποκλειστικά τον έτερο οικοπεδούχο, ………, στον οποίο και απευθύνετο. Μετά ταύτα, εφόσον η εναγομένη εργολήπτρια δεν είχε παραδώσει το ανωτέρω αναληφθέν από αυτήν έργο, αποπερατωμένο, κατά τον ορισθέντα ως άνω συμβατικό χρόνο, ως, άλλωστε, αποδεικνύεται και από το ως άνω, συνταχθέν κατόπιν αυτοψίας, υπ’ αριθμ. ………./29-11-2017 έγγραφο του Τμήματος Ελέγχου Κατασκευών της Δ/νσης Υπηρεσίας Δόμησης του Δήμου Κερατσινίου – Δραπετσώνας, -σύμφωνα με το οποίο, η οικοδομή της επί της οδού …….., με αρ. αδείας 1/2009 δεν ηδύνατο να συνδεθεί με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας, καθώς δεν είχαν αποπερατωθεί η διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου, καθώς και οι προβλεπόμενες θέσεις στάθμευσης, οι εγκαταστάσεις ύδρευσης, αποχετεύσεις, η εγκατάσταση θέρμανσης, η εγκατάσταση ανυψωτικών συστημάτων και η εγκατάσταση του φυσικού αερίου, ομοίως δε και η οικοδομή, επί της οδού ……………., με αρ. αδείας 124/2009, καθώς δεν είχαν αποπερατωθεί οι οικοδομικές εργασίες, η διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου, καθώς και οι προβλεπόμενες θέσεις στάθμευσης, οι εγκαταστάσεις ύδρευσης, αποχετεύσεις, η εγκατάσταση θέρμανσης, η εγκατάσταση ανυψωτικών συστημάτων και η εγκατάσταση του φυσικού αερίου -, ο ενάγων, παρά τα περί του αντιθέτου ως άνω αναφερόμενα από τις εναγόμενες, νομίμως υπαναχώρησε, δια της προαναφερομένης από 7-1-2016 εξωδίκου δηλώσεως, από τη σύμβαση και κήρυξε την ως άνω εναγομένη, εργολήπτρια κοινοπραξία έκπτωτη. Κατόπιν δε της ανωτέρω έκπτωσης, οι εναγόμενες, παρότι γνώριζαν ότι όφειλαν, ένεκα της, συνακόλουθης της έκπτωσης αυτής, παύσης της σχέσης που δικαιολογούσε την, από μέρους τους, κατοχή των ανωτέρω οριζόντιων ιδιοκτησιών και των κοινοκτήτων χώρων των οικοδομών, να αποδώσουν αυτήν στον ενάγοντα, αρνούνται, ως προεκτέθηκε, να πράξουν τούτο, με αποτέλεσμα να αντιποιούνται τη νομή τους, αποβάλλοντας τον ενάγοντα, παράνομα, από τα ως άνω ακίνητα. Εξαιτίας της ως άνω υπαίτιας και παράνομης συμπεριφοράς των εναγομένων, ο ενάγων υπέστη ζημία, ισόποση με το προσδοκώμενο με πιθανότητα, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, κέρδος που θα απεκόμιζε, σε περίπτωση παράδοσης των ανωτέρω οριζόντιων ιδιοκτησιών κατά τον συμφωνηθέντα χρόνο, από την εκμετάλλευση αυτών, δια της εκμισθώσεώς τους, βάσει της μηνιαίας μισθωτικής αξίας τους, η οποία, λαμβανομένων υπόψη του νεόδμητου αυτών, της επιφανείας τους και των λοιπών χαρακτηριστικών τους, καθώς της θέσης τους, ανήρχετο, όπως αποδεικνύεται από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, αλλά και τα αυτεπαγγέλτως λαμβανόμενα υπόψιν διδάγματα κοινής πείρας και τα συναλλακτικά ήθη που επικρατούν για τη μίσθωση των ακινήτων, για το αιτούμενο χρονικό διάστημα από 12-1-2016 έως 12-1-2023: α) ως προς την, επί των οδών ………. οικοδομή, για την Υ-1 αποθήκη, στο ποσό των 50 ευρώ, για την Υ-9 αποθήκη, στο ποσό των 50 ευρώ, για το Ι-1 διαμέρισμα, με αποκλειστική χρήση της Ρ-9 θέσης στάθμευσης, στο ποσό των 250 ευρώ, για το Γ-2 διαμέρισμα, στο ποσό των 350 ευρώ, για τη Ρ-8 θέση στάθμευσης, στο ποσό των 80 ευρώ, και β) ως προς την επί της οδού …………….(πρώην …….) οικοδομή, για την υπ’ αριθμ. 6 αποθήκη του υπογείου, στο ποσό των 50 ευρώ και, για το υπ’ αριθμ. Β διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, με αποκλειστική χρήση της υπ’ αριθμ. 1 θέσης στάθμευσης της πυλωτής, στο ποσό των 350 ευρώ. Ως εκ τούτου, ο ενάγων, ζημιώθηκε, εκ της ως άνω αιτίας: Α) αναφορικά με την επί των οδών …………. οικοδομή: α) για την Υ-1 αποθήκη, κατά το ποσό των 50 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά κατά το ποσό των 4.200 (50 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, β) για την Υ-9 αποθήκη, κατά το ποσό των 50 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά κατά το ποσό των 4.200 (50 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, γ) για το Ι-1 διαμέρισμα, με αποκλειστική χρήση της Ρ-9 θέσης στάθμευσης, κατά το ποσό των 250 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά κατά το ποσό των 21.000 (250 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, δ) για το Γ-2 διαμέρισμα, κατά το ποσό των 350 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά κατά το ποσό των 29.400 (350 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, ε) για τη Ρ-8 θέση στάθμευσης, κατά το ποσό των 80 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά κατά το ποσό των 6.720 (80 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, ήτοι, κατά το συνολικό ποσό των 65.520 (4.200 + 4.200 + 21.000 + 29.400 + 6.720) ευρώ και Β) αναφορικά με την επί της οδού ………. (πρώην …..) οικοδομή: α) για την υπ’ αριθμ. 6 αποθήκη του υπογείου, κατά το ποσό των 50 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά κατά το ποσό των 4.200 (50 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ και β) για το υπ’ αριθμ. Β διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, με αποκλειστική χρήση της υπ’ αριθμ. 1 θέσης στάθμευσης της πυλωτής, κατά το ποσό των 350 ευρώ, μηνιαίως, και συνολικά κατά το ποσό των 29.400 (350 ευρώ/μήνα Χ 84 μήνες) ευρώ, ήτοι, κατά το συνολικό ποσό των 33.600 (4.200 + 29.400) ευρώ, και, συνολικά, για αμφότερες τις οικοδομές, κατά το ποσό των 99.120 (65.520 + 33.600) ευρώ. Τη ζημία αυτή του ενάγοντος υποχρεούνται να αποκαταστήσουν η εργολήπτρια τρίτη εναγομένη κοινοπραξία, καθώς και οι λοιπές των εναγομένων, ευθυνόμενες εις ολόκληρον, υπό την ιδιότητα των μελών της. Περαιτέρω, οι εναγόμενες και ήδη εφεσίβλητες, με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις τους, επαναφέρουν πρωτοδίκως προβληθέντα ισχυρισμό τους περί καταχρηστικής ασκήσεως της ανωτέρω αξιώσεως του ενάγοντος, επικαλούμενες, ειδικότερα ότι η σχετική αγωγική αξίωση ασκείται καταχρηστικά, για το λόγο ότι η ολοκλήρωση των οικοδομών δεν έχει καταστεί, μέχρι και σήμερα, δυνατή, λόγω της άρνησης σύμπραξης του ενάγοντος και του έτερου οικοπεδούχου, ……….., οι οποίοι, με δόλιο σχέδιο και με αλλοίωση των εργολαβικών συμφωνιών, προσπαθούν να λάβουν υπέρογκα χρηματικά ποσά, ως ποινικές ρήτρες και στο συστηματικό αυτό σχέδιο εντάσσεται και η ένδικη αγωγή, η οποία ασκείται, μετά από επτά και πλέον έτη από την αναφερόμενη από τον ενάγοντα υπαναχώρηση, το 2016, και ενώ ήδη βρίσκονταν σε συζητήσεις για τη συμβιβαστική επίλυση των μεταξύ τους διαφορών, ώστε να τους έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ουδέποτε θα ζητούσε ο ενάγων αποζημίωση ή κατάπτωση της σχετικής ποινικής ρήτρας, αιτήματα που γεννούν έντονη αίσθηση αδικίας, δοθέντος ότι οι ίδιες έχουν επενδύσει στην ανέγερση των δύο ως άνω οικοδομών ποσό άνω των δύο εκατομμυρίων (2.000.000) ευρώ, μέρος του οποίου και αναγκάστηκαν να δανειστούν, καθόσον ο ενάγων και ο εξάδελφός του, …………., αρνούνται τη μεταβίβαση ποσοστών εξ αδιαιρέτου, όπως είχαν υποχρέωση, ώστε να τροφοδοτηθεί η χρηματοδότηση της ανέγερσης των ως άνω οικοδομών. Ο ως άνω ισχυρισμός τυγχάνει απορριπτέος, ως ουσία αβάσιμος, καθώς δεν αποδείχθηκε δόλια συμπεριφορά του ενάγοντος (που ενδιαφέρει, εν προκειμένω), σε βάρος των εναγομένων, στα πλαίσια της οποίας ασκήθηκε και η ένδικη αγωγή, δοθέντος και του ότι, με βάση όσα προπαρατέθηκαν, ουδέποτε ζητήθηκε, από τον ίδιο, η μεταβίβαση των εξ αδιαιρέτου ποσοστών συγκυριότητάς του επί των οικοπέδων, που αντιστοιχούσαν, στο εργολαβικό αντάλλαγμα της εναγομένης εργολήπτριας, επιπροσθέτως δε, ουδόλως αποδείχθηκε ότι ο τελευταίος ευρίσκετο σε διαπραγματεύσεις με τις εναγόμενες, προς ανεύρεση συμβιβαστικής, μεταξύ τους, λύσης, ώστε μόνη η μακροχρόνια αδράνεια αυτού, ως προς την άσκηση του ανωτέρω δικαιώματός του, και αν ακόμη είχε δημιουργήσει την εύλογη πεποίθηση στις υπόχρεες εναγόμενες ότι δεν υπάρχει σχετικό δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται αυτό να ασκηθεί, να μην αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική τη μεταγενέστερη άσκησή του, εφόσον δεν συντρέχουν και ειδικές συνθήκες και περιστάσεις, που να συνδέονται με προηγούμενη συμπεριφορά του δικαιούχου ενάγοντος, ο οποίος, μεταβάλλοντας τη στάση του, να επιχειρεί εκ των υστέρων ανατροπή της κατάστασης που έχει ήδη διαμορφωθεί και παγιωθεί, με αποτέλεσμα να επέρχονται δυσμενείς συνέπειες, για τα συμφέροντα των υποχρέων εναγομένων, με αποτέλεσμα η άσκηση του δικαιώματος να καθίσταται μη ανεκτή, κατά την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, απαγορευμένη και καταχρηστική (ΟλΑΠ 16/2016, ΟλΑΠ 8/01, AΠ 1280/19, ΑΠ 860/18, AΠ 207/14, ΑΠ 37/13 ΝΟΜΟΣ), ενώ μόνο και το γεγονός ότι η άσκηση του δικαιώματος, στη συγκεκριμένη περίπτωση, επιφέρει βλάβη, έστω και μεγάλη, στις εναγόμενες, δεν μπορεί να αποτελέσει κατάχρηση δικαιώματος, κατ’ άρθρο 281 ΑΚ, εφόσον δεν συνδυάζεται, κατά τα ανωτέρω αποδειχθέντα, και με άλλες περιστάσεις (ΑΠ 1352/11, AΠ 1472/04, ΕΘεσ 473/17 ΜΟΜΟΣ). Περαιτέρω, οι εφεσίβλητες εναγόμενες, παραδεκτώς, το πρώτον, κατ’ άρθρο 527 παρ. 1 ΚΠολΔ, προβάλουν ισχυρισμό περί παραγραφής. Ειδικότερα, διατείνονται ότι η εν λόγω αξίωση του ενάγοντος έχει παραγραφεί, διότι το δικαίωμα προστασίας της νομής του ενάγοντος παραγράφηκε, στις 12-2-2017, κατ’ άρθρο 992 ΑΚ, ήτοι μετά πάροδο έτους από την αποβολή, ώστε, έκτοτε, να μην ιδρύεται αξίωση για αδικοπραξία προσβολής της νομής του, άλλως, διότι η αξίωση του ενάγοντος έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 ΑΚ, αρξαμένη από 12-2-2017, -ήτοι την πάροδο έτους από την αποβολή, που συντελέσθηκε την επομένη της κήρυξης εκπτώτου της εναγομένης κοινοπραξίας, στις 12-2-2016-, και συμπληρωθείσα στις 11-2-2022. Ο ως άνω ισχυρισμός τυγχάνει απορριπτέος, και δη, ως μη νόμιμος, κατά το μέρος του που εδράζεται στο άρθρο 992 ΑΚ, καθώς η ενιαύσια παραγραφή της διάταξης του άρθρου 992 ΑΚ ισχύει μόνο για τις αγωγές νομής και όχι για τις τυχόν συρρέουσες αξιώσεις, όπως η αξίωση από αδικοπραξία, η οποία υπόκειται στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 937 ΑΚ (Απόστολου Γεωργιάδη Εγχειρίδιο Εμπραγμάτου Δικαίου, εκδ. 2012 παρ. 23 αρ. 51, 52 σελ. 203), ενώ κατά το μέρος του που εδράζεται στο άρθρο 937 ΑΚ, αόριστος, δοθέντος ότι δεν αναφέρεται ο χρόνος επίδοσης της αγωγής, προκειμένου να διαπιστωθεί, αν, με αφετηρία το χρονικό σημείο έναρξής της και μέχρι της επίδοσης της αγωγής, από την οποία διακόπτεται η παραγραφή, συμπληρώθηκε ο χρόνος αυτής (ΑΠ 1453/22, ΑΠ 448/15, ΑΠ 7/15, ΑΠ 761/14 Ιστοσελίδα ΑΠ). Κατ’ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, και αφού απορριφθεί το αίτημα των εναγομένων για αυτοψία επί των ως άνω οικοδομών, καθώς η διενέργειά της δεν κρίνεται αναγκαία από το Δικαστήριο, η υπό κρίση αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή, και ως ουσία βάσιμη, και να αναγνωρισθεί ότι οι εναγόμενες, υποχρεούνται, να καταβάλουν στον ενάγοντα, εις ολόκληρον εκάστη, το ποσό των σαράντα εννέα χιλιάδων πεντακοσίων εξήντα (49.560) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, και να υποχρεωθούν αυτές να καταβάλουν στον ενάγοντα, εις ολόκληρον εκάστη, το ποσό των σαράντα εννέα χιλιάδων πεντακοσίων εξήντα (49.560) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση, τέλος δε, να καταδικασθούν οι εναγόμενες σε μέρος της δικαστικής δαπάνης του ενάγοντος, λόγω της μερικής ήττας τους (άρθρα 179, 183 ΚΠολΔ), για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, σύμφωνα με όσα ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό της παρούσας.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
-ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.-
-ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.-
-ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του υπ’ αριθμ. ……………/2025 e – παραβόλου εφέσεως στον εκκαλούντα.-
-ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, υπ’ αριθμ. 2134/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.-
-ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την αγωγή.-
-ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.-
-ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι οι εναγόμενες υποχρεούνται, να καταβάλουν στον ενάγοντα, εις ολόκληρον εκάστη, το ποσό των σαράντα εννέα χιλιάδων πεντακοσίων εξήντα (49.560) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση.
-ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τις εναγόμενες να καταβάλουν στον ενάγοντα, εις ολόκληρον εκάστη, το ποσό των σαράντα εννέα χιλιάδων πεντακοσίων εξήντα (49.560) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση.- ΚΑΙ
-ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τις εναγόμενες σε μέρος της δικαστικής δαπάνης του ενάγοντος, για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, το ύψος της οποίας ορίζει στο ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ .-
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, χωρίς να παρευρίσκονται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους, στις 9.11.2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ