Μενού Κλείσιμο

Αριθμός απόφασης 698/2026

ΕΛΛΗΝΙΚΗ   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αριθμός  Απόφασης  698/2026

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Τμήμα 4o

Αποτελούμενο από την Δικαστή Ελένη Πρέντζα, Εφέτη, η οποία ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιά και από την Γραμματέα Σ.Φ.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την …………….. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της εκκαλούσας: ……….. η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου, Άννας – Αθηνάς Λαουτάρη (ΑΜΔΣΑ ……….), με δήλωση (άρθ. 242 αρ. 2 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε το με αρ. ……./03.02.2026 γραμμάτιο προείσπραξης του ως άνω ΔΣ.

Των εφεσίβλητων: 1) …………και 2) …………., εκ των οποίων η μεν πρώτη εμφανίστηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο, Σοφία Παντουβάκη (ΑΜ ΔΣΠ ………), η δε δεύτερη παραστάθηκε δια της ίδιας ως άνω πληρεξούσιας δικηγόρου, (Σοφίας Παντουβάκη), η  οποία κατέθεσε το με αρ. ………./26.01.2026 γραμμάτιο προείσπραξης του ως άνω ΔΣ.

Η εκκαλούσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς σε βάρος των εφεσίβλητων την από 19-01-2023 (ΓΑΚ/ΕΑΚ αντίστοιχα ………./24-01-2023] αγωγή με την νέα τακτική, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 3918/2024 οριστική απόφαση, με παρόντες τους διαδίκους, που απέρριψε την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσέβαλε η ηττηθείσα ενάγουσα, με την από 21.01.2025 έφεση, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο, με αριθμό ……… Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι  των διαδίκων αναφέρθηκαν στις νόμιμα κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτές.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 21.01.2025 έφεση που άσκησε η ηττηθείσα ενάγουσα κατά της με αρ. 3918/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που δίκασε αντιμωλία των διαδίκων κατά την νέα τακτική διαδικασία, η οποία (έφεση) κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, με ΓΑΚ και ΕΑΚ ………./22.01.2025 και για προσδιορισμό δικασίμου στην Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου, με ΓΑΚ και ΕΑΚ …………/22.01.2025 ασκήθηκε νομότυπα, με την κατάθεση του δικογράφου της στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (άρθρα 495§ παρ. 1, 2, 511, 513 παρ. 1β’, 516§ αρ. 1, 517 εδ. α’ ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα [άρθ. 518 αρ. 1 εδ. α΄), την 22.01.2025 [βλ. την ως άνω έκθεση κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ ………/22.01.2025], δηλαδή εντός της προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επομένη της επίδοσης στην εκκαλούσα της εκκαλουμένης απόφασης, η οποία έλαβε χώρα την 23.12.2024, όπως αποδεικνύεται από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τις εφεσίβλητες υπ΄ αριθμ. ………./23.12.2024 έκθεση επίδοσης, του δικαστικού επιμελητή, του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, …………… Για το παραδεκτό δε της έφεσης κατατέθηκε από την εκκαλούσα το νόμιμο παράβολο, ύψους εκατό (100,00) ευρώ, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 υπό Α’ περ. β’ ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 22 του Ν. 5134/2024 και ισχύει για τις εφέσεις που ασκούνται μετά τη 16η Σεπτεμβρίου 2024, δυνάμει του υπ’ αριθμ. …………/22.01.2025 ηλεκτρονικού παραβόλου, σε συνδυασμό με την απόδειξη εξόφλησής του από την τράπεζα Πειραιώς. Πρέπει, επομένως, η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί, περαιτέρω, ως προς το βάσιμο των λόγων της, κατά την ίδια ως άνω τακτική διαδικασία (άρθρα 533 παρ. 1 ΚΠολΔ) και κατά τα κεφάλαια της εκκαλουμένης που μεταβιβάζονται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο (αρθ. 522 ΚΠολΔ).

Η εκκαλούσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς σε βάρος των εφεσίβλητων την από 19-01-2023 (ΓΑΚ/ΕΑΚ αντίστοιχα …………/24-01-2023] αγωγή με την νέα τακτική, με την οποία εξέθετε ότι δυνάμει του υπ’ αρ. …………../22-09-1995 νομίμως μεταγεγραμμένου συμβολαίου σύστασης κάθετων ιδιοκτησιών και διανομής, περιήλθε στην αποκλειστική της κυριότητα, νομή και κατοχή μια αυτοτελής κάθετη ιδιοκτησία (τμήμα Β’) η οποία περιλαμβάνει διώροφη οικοδομή (ισόγειο και πρώτο όροφο), επί οικοπέδου κείμενου στη χώρα της νήσου ………. Ότι οι εναγόμενες, εκ των οποίων η μεν πρώτη ως επικαρπώτρια, η δε δεύτερη ως ψιλή κυρία, τυγχάνουν συνιδιοκτήτριες της όμορης κάθετης ιδιοκτησίας (τμήμα Α’), που περιλαμβάνει το ισόγειο και τον πρώτο όροφο, επί του ίδιου ως άνω οικοπέδου, πλην, όμως, παράνομα, αμφισβητούν την κυριότητά της και την έχουν αποβάλει από τη νομή και κατοχή τμήματος του ακινήτου της, συνολικής επιφάνειας 23,70 τ.μ. (ήτοι 11,85 τ.μ. στο ισόγειο και 11,85 τ.μ. στον πρώτο όροφο), όπως αυτό λεπτομερώς περιγράφεται στην αγωγή, το οποίο και έχουν ενσωματώσει στην δική τους ιδιοκτησία, μέσω αυθαίρετης κατασκευής εσωτερικών μεσότοιχων, αποκλείοντάς την παντελώς από την χρήση τους. Ότι, επιπλέον, στον όροφο τής εν λόγω οικίας και επί της πλευράς ΙΚ3 – ΙΚ4 που ανήκει στην ιδιοκτησία της, οι εναγόμενες παρά το νόμο έχουν δημιουργήσει πόρτα εισόδου και έχουν τοποθετήσει μεταλλική σκάλα, στην πρασιά του τμήματός τους [τμήμα Α], η οποία οδηγεί στην εν λόγω πλευρά ΙΚ3-ΙΚ4 του ορόφου και στηρίζεται [η μεταλλική σκάλα] στην ισόγεια ιδιοκτησία της. Ότι το έτος 2020 η ενάγουσα ενημέρωσε τις εναγόμενες ότι επιθυμούσε να ανακαινίσει την ως άνω ιδιοκτησία της και για αυτό τον λόγο τις κάλεσε να της παραδώσουν την νομή και την κατοχή των ανωτέρω τμημάτων της ιδιοκτησίας της, ωστόσο αυτές αντιπρότειναν να αγοράσουν μέρος των καταπατημένων, ήτοι τα 11,85 τ.μ. του ισογείου και να παραδώσουν νόμιμα τον αντίστοιχο χώρο του ορόφου, χωρίς να αμφισβητήσουν την κυριότητα της ενάγουσας επί των ανωτέρω επίδικων τμημάτων, αντιπρόταση την οποία η ενάγουσα αρνήθηκε. Ότι τον Σεπτέμβριο του έτους 2022 η ενάγουσα αν και ξεκίνησε εργασίες ανακαίνισης της οικίας της, οι εναγόμενες συνέχισαν να αρνούνται να της αποδώσουν τα από αυτές καταπατημένα τμήματα της ιδιοκτησίας της και επαναλαμβάνοντας προς αυτήν την αντιπρόταση εξαγοράς, η ενάγουσα τους απέστειλε την από 11.11.2022 εξώδικη δήλωση και τους κάλεσε να παύσουν την σε βάρος τής ιδιοκτησίας της προσβολή, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Περαιτέρω, η ενάγουσα, σωρεύοντας στο ίδιο αγωγικό δικόγραφο ενοχική αξίωση από αδικοπραξία (άρθρα 914, 297, 298 ΑΚ) εκθέτει ότι εξαιτίας της υπαίτιας, παράνομης και αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγόμενων, οι οποίες αρνήθηκαν να της αποδώσουν οικειοθελώς τα επίδικα τμήματα των 23,70 τ.μ. με αποτέλεσμα να απωλέσει την προθεσμία υπαγωγής της στο επιδοτούμενο πρόγραμμα “Εξοικονομώ – Αυτονομώ”, θα κληθεί μελλοντικά να επιβαρυνθεί με επιπλέον δαπάνες ανακαίνισης και πολεοδομικής αποκατάστασης. Για την αιτία, δε, αυτή ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να της καταβάλουν ως αποζημίωση, για τη θετική της ζημία, το συνολικό ποσό των τριάντα χιλιάδων επτακοσίων ογδόντα τεσσάρων ευρώ (30.784€), το οποίο αναλύεται κατά το αγωγικό δικόγραφο ως ακολούθως: Α) Ποσό δεκαοκτώ χιλιάδων εξακοσίων ευρώ (18.600€), το οποίο αφορά την δαπάνη για την εκ νέου έκδοση της αναγκαίας οικοδομικής άδειας από την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης (ΥΔΟΜ) και τη διεκπεραίωση του φακέλου μέσω της Εφορείας Νεοτέρων Μνημείων, ήτοι ποσό 15.000€ για αμοιβές μηχανικού (σύνταξη τοπογραφικού διαγράμματος, αρχιτεκτονικής και στατικής μελέτης, φορολογικών φακέλων και κόστους επίβλεψης), πλέον Φ.Π.Α. ποσοστού 24% εκάστου, ύψους 3.600€, Β) Ποσό δώδεκα χιλιάδων εκατόν ογδόντα τεσσάρων ευρώ (12.184€), το οποίο αφορά το συνολικό κόστος των απαιτούμενων τεχνικών εργασιών καθαίρεσης και οικοδομικής αποκατάστασης των ορίων, το οποίο αναλύεται σε ποσό 9.100,00 € για καθαρά εργατικά και υλικά (ήτοι 500€ για γκρέμισμα των διαχωριστικών τοίχων, 200€ για υποστύλωση στέγης, 2.000€ για αντικατάσταση βλαμμένων ζευγκτών, 1.500€ για μόνωση και νέα κεραμίδια, 2.150€ για κατασκευή νέου τοίχου από τούβλα και μόνωση, 500€ για κατασκευή παραθύρου, 1.700€ για επιχρίσματα, 550€ για ελαιοχρωματισμούς και 500€  για αποκατάσταση του δαπέδου οροφής ισογείου), πλέον ποσού 2.184€, που αντιστοιχεί στον αναλογούντα Φ.Π.Α., ποσοστού 24%, επί των ανωτέρω εργασιών και ποσού 900€, για την καταβολή 30 ημερομισθίων ασφάλισης (ένσημα ΙΚΑ) για την απασχόληση δύο εργατών επί 15 ημέρες. Επιπλέον, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι από την ανωτέρω παράνομη, υπαίτια και αντισυμβατική συμπεριφορά των εναγόμενων, η οποία συνιστά προσβολή του εμπραγμάτου δικαιώματος της κυριότητάς της αλλά και της προσωπικότητάς της (άρθρα 57, 914, 932 ΑΚ), υπέστη ηθική βλάβη. Ειδικότερα, εκθέτει ότι η αποστέρηση της περιουσίας της και η εμπλοκή της σε πολυδάπανους δικαστικούς αγώνες σε προχωρημένη ηλικία, της προκάλεσαν έντονο άγχος, ψυχική ταλαιπωρία και θλίψη, με εμφανή ψυχοσωματικά συμπτώματα (ημικρανίες, διαταραχές ύπνου), περιορίζοντας παράλληλα την κοινωνική και οικονομική της υπόσταση. Ότι για την αιτία αυτή, ζητεί να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να της καταβάλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, το ποσό των είκοσι χιλιάδων πεντακοσίων ευρώ (20.500€), ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση της ηθικής της βλάβης, με το νόμιμο τόκο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση. Κατόπιν των ανωτέρω και ενόψει της αξίας του αντικειμένου της διαφοράς που ανέρχεται κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, στο ποσό των 22.000€, ζήτησε να γίνει δεκτή η αγωγή της και ως ουσιαστικά βάσιμη και: 1)Να αναγνωριστεί η αποκλειστική κυριότητά της επί του συνόλου της κάθετης ιδιοκτησίας (Τμήμα Β’) και ειδικότερα επί των δύο επίδικων καταπατημένων τμημάτων (11,85 τ.μ. στο ισόγειο και 11,85 τ.μ. στον όροφο), όπως αυτά αναλυτικά περιγράφονται στην αγωγή και αποτυπώνονται γεωμετρικά στο από Δεκεμβρίου του έτους 2022 τοπογραφικό διάγραμμα, του πολιτικού μηχανικού ……, 2)Να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να της αποδώσουν τη νομή και κατοχή των ως άνω δύο τμημάτων και σε περίπτωση άρνησής τους να διαταχθεί η βίαιη αποβολή τους και η εγκατάστασή της σε αυτά, 3) Να απαγορευθεί στις εναγόμενες κάθε μελλοντική διατάραξη της κυριότητας, νομής και κατοχής της επί του ως άνω επίδικου ακινήτου της, με την απειλή χρηματικής ποινής 1.000€ και προσωπικής κράτησης για κάθε παράβαση, 4)Να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να της καταβάλουν το ποσό των 30.784,00€ ως αποζημίωση, με το νόμιμο επιτόκιο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι και την εξόφληση, 5) Να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να της καταβάλουν το ποσό των 20.500,00€ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, με το νόμιμο επιτόκιο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι και την εξόφληση, να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή, κατά την παραπάνω καταψηφιστική της διάταξη και να καταδικαστούν οι εναγόμενες στη δικαστική της δαπάνη.  Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέδωσε την με αρ. 3918/2024 απόφασή του, αντιμωλία των διαδίκων και κρίνοντας ότι: α)Η αγωγή έχει εγγραφεί νομότυπα, κατ’ άρθρο 220 ΚΠολΔ στα βιβλία διεκδικήσεων του αρμόδιου υποθηκοφυλακείου ….., σύμφωνα με το προσκομιζόμενο, με επίκληση από την ενάγουσα με αριθμό ……/20.02.2023 πιστοποιητικό μεταγραφής του υποθηκοφύλακα του εν λόγω υποθηκοφυλακείου, β) Ότι για το αντικείμενο της αγωγής έχει καταβληθεί το απαιτούμενο τέλος δικαστικού ενσήμου, με τις νόμιμες υπέρ τρίτων προσαυξήσεις, όπως αποδεικνύεται από το προσκομιζόμενο με επίκληση από την ενάγουσα με αρ. κωδ. παραβόλου ………… ηλεκτρονικό παράβολο της Γ.Γ.Π.Σ., ποσού 776,08€, σε συνδυασμό με τη συνημμένη απόδειξη της τράπεζας Πειραιώς), γ)Ότι  έχει τηρηθεί η προδικασία, καθόσον προσκομίζεται έντυπο ενημέρωσης της ενάγουσας για την υποχρεωτική επίλυση της διαφοράς με διαμεσολάβηση, σύμφωνα με το άρθ. 3 παρ. 2 ν. 4640/2019, δεδομένου ότι η παρούσα διαφορά υπάγεται σε Υ.Α.Σ., κατ’ άρθ. 6 και 7 ν. 4640/2019, όπως και το από 28.11.2023 πρακτικό (ανεπιτυχούς) διεξαγωγής Υ.Α.Σ., και επομένως παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση, κατά την τακτική διαδικασία, ενώπιόν του, ως καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιου (7, 9, 10, 11 αριθμ. 1, 14 παρ.2, 16 παρ. 2, 29, 31παρ.1 ΚΠολΔ), δ)Ότι, περαιτέρω, η αγωγή είναι ορισμένη, απορρίπτοντας τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς των εναγόμενων και ε)Ότι η αγωγή είναι νόμιμη – πλην του αιτήματος διατάραξης, το οποίο απέρριψε ως μη νόμιμο, με την αιτιολογία ότι τέτοιο αίτημα αρμόζει στην αγωγή για διατάραξη και όχι στην αγωγή αποβολής από την νομή-, ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθ. 57, 59, 247, 297 εδ. α’, 299, 340 επόμ., 481, 914, 932, 974, 984, 987, 999, 1000, 1033, 1094, 1113, 1142, 1192, 1194 ΑΚ, 68, 70, 74 περ. 1α , 176, 189, 190, 218 παρ. 1, 907, 908 παρ. 1 περ. ζ’, 943, 1047 ΚΠολΔ και άρθ. 63 επ. ν. 4194/2013, με βάση τον πίνακα εξόδων που επικαλείται η ενάγουσα, στη συνέχεια απέρριψε την αγωγή ως ουσία αβάσιμη και καταδίκασε την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα των εναγόμενων, ποσού 1.400€. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η εν όλω ηττηθείσα ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με την κρινόμενη έφεσή της και ζητά την εξαφάνισή της, για λόγους που αφορούν σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων.

Από την επανεκτίμηση όλων των εγγράφων, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 339, 395 ΚΠολΔ), από τις με αρ. πρωτ. ΔΣΑ_ΕΒ_…….., ….. και …. από 23.05.2023 ένορκες βεβαιώσεις, των μαρτύρων απόδειξης, ………., …….. και …….., αντίστοιχα, που δόθηκαν νόμιμα ενώπιον της δικηγόρου Αθηνών, ………. [ΑΜΔΣΑ 035741], κατόπιν νομότυπης κλήτευσης των εναγόμενων – εφεσίβλητων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 421-424 ΚΠολΔ (βλ. τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από την ενάγουσα – εκκαλούσα υπ’ αριθ. ….. και ……….., αντίστοιχα, από 17.05.2023, εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, ………., εταίρου της Α.Ε.Ε.Δ.Ε. με την επωνυμία «…….», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός ……….., νόμιμα εκπροσωπούμενης , με ΑΦΜ ……. Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών), από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από τις εναγόμενες – εφεσίβλητες υπ’ αριθ. ……, …….. και ………. από 12.05.2023 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης, …….., ……….. και ………, αντίστοιχα, που δόθηκαν ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών, ……….. και υπ΄ αριθμ. ………/12.05.2023 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος ανταπόδειξης, ………., που δόθηκε ενώπιον του συμβολαιογράφου ….., ………, άπασες κατόπιν νόμιμης και εμπρόθεσμης κλήτευσης της ενάγουσας – εκκαλούσας (βλ. την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τις εναγόμενες – εφεσίβλητες υπ΄ αριθμ. ………/09.05.2023 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών, ……….), μη λαμβανομένης, όμως, υπόψιν της με αρ. ………/15.04.2023 ένορκης κατάθεσης της μάρτυρος ανταπόδειξης, ………, που δόθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου του Ειρηνοδικείου ….. Ευβοίας, με έδρα στο …. Ευβοίας, ………., διότι δεν έλαβε χώρα νομότυπη κλήτευση της ενάγουσας – εκκαλούσας, καθόσον από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τις εναγόμενες – εφεσίβλητες υπ΄ αριθμ. ………../10.05.2023 έκθεση επίδοσης, της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών, …………, με την οποία επιδόθηκε η από 09.05.2023 γνωστοποίηση εξέτασης μαρτύρων αποδεικνύεται ότι κλήθηκε η ενάγουσα στην εξέταση της ως άνω μάρτυρος [………….] την Δευτέρα 05 Μαϊου 2023 περί ώρα 10.00, ενώ η υπ΄αριθμ. ……./15.04.2023 ένορκη κατάθεση έλαβε χώρα τον μήνα Απρίλιο και ειδικότερα την 15.4.2023 και επομένως αυτεπαγγέλτως το παρόν Δικαστήριο δεν θα την λάβει υπόψιν του και, τέλος, από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (ΚΠολΔ 336 παρ.4), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η εκκαλούσα είναι πλήρης και αποκλειστική κυρία, νομέας και κάτοχος ενός ακινήτου και συγκεκριμένα μίας κάθετης ιδιοκτησίας, υπό το στοιχείο Β’, ενός οικοπέδου που βρίσκεται στην οδό …., στην Χώρα …., στο Ο.Τ. …., στον Δήμο ….., Νομός Αττικής, Περιφέρειας Αττικής και Νήσων, στο οποίο έχει ανεγερθεί από το έτος 1846 διώροφη οικοδομή. Προ του έτους 1995, το όλο ακίνητο (οικόπεδο και κτίσμα) τελούσε υπό καθεστώς εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας μεταξύ των μελών της οικογένειας …. και χρησιμοποιείτο ως ενιαίο ακίνητο. Συγκεκριμένα, το βορειοανατολικό τμήμα του κτιρίου (αριστερά όπως κοιτάμε το ακίνητο) κατοικούνταν σχεδόν αποκλειστικά από την νονά της εκκαλούσας και άτεκνη θεία της, …………., ενώ το υπόλοιπο και μεγαλύτερο τμήμα της οικίας κατοικούνταν από την οικογένεια της γιαγιάς της 2ης εφεσίβλητης, ………., ήτοι από την ίδια την εκκαλούσα [κόρη της ……………..] και τον αδελφό της εκκαλούσας [και γιο της ……….], ……….. (δικαιοπάροχο των εφεσίβλητων). Το έτος 1984, δυνάμει της υπ΄ αριθμ. …./1984 οικοδομικής άδειας  της Υπηρεσίας Δόμησης Πειραιά και βάσει των από τον Δεκέμβριο του έτους 1983 σχεδιασθέντων, από τον διπλωματούχο αρχιτέκτονα – μηχανικό, ………..,  σχεδίων της επίδικης οικοδομής, η ……….., χήρα ……., προέβη σε εργασίες  αντικατάστασης κεραμιδιών και τεσσάρων παραθύρων του Α΄ ορόφου καθώς και σε εξωτερικά επιχρίσματα Α΄ ορόφου. Σύμφωνα με τα από Δεκεμβρίου 1983 ως άνω σχέδια της υπ΄ αριθμ. ………/1984 οικοδομικής άδειας  εμφαίνεται στην «ΟΨΙΣ Ν.Α.» [αρ. σχεδίου Α-2], στην «ΚΑΤΟΨΙΣ ΙΣΟΓΕΙΟΥ» [αρ. σχεδίου Α-6] και στην «ΚΑΤΟΨΙΣ Α ΟΡΟΦΟΥ» [αρ. σχεδίου Α-7] η ύπαρξη σκάλας –χωρίς να προσδιορίζεται το υλικό αυτής – στον εξωτερικό χώρο (πρασιά), η οποία στηρίζεται στην ισόγεια τοιχοποιία και καταλήγει στον πρώτο όροφο, στα δε ως άνω σχέδια Α6 και Α7 εμφαίνονται σταθεροί διαχωριστικοί τοίχοι (δρομικές οπτοπλινθοδομές) τόσο στο ισόγειο, όσο και στον πρώτο όροφο [οι οποίοι, όπως θα αναφερθεί κατωτέρω, ενσωμάτωναν από τότε τα μετέπειτα (μετά τη διανομή) επίδικα τμήματα των 23,70 τ.μ. (11,85 τ.μ. στο ισόγειο και 11,85 τ.μ. στον όροφο) στο τμήμα που χρησιμοποιούσαν από το έτος 1995 [μετά τη διανομή και τη σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας] οι εφεσίβλητες. Την 22-09-1995, οι τότε συγκύριοι της διώροφης οικοδομής προέβησαν στη σύνταξη του υπ’ αρ. …………….. συμβολαίου, της συμβολαιογράφου Πειραιά, ………, με το οποίο αφενός συνέστησαν κάθετες ιδιοκτησίες και αφετέρου διένειμαν το ακίνητο, με την εκκαλούσα να λαμβάνει το “Τμήμα Β” και τους δικαιοπάροχους των εφεσίβλητων το “Τμήμα Α”. Πιο συγκεκριμένα, δυνάμει του υπ’ αριθ. ………./22.09.1995 συμβολαίου σύστασης κάθετων ιδιοκτησιών και διανομής, της ως άνω συμβολαιογράφου, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα στο Υποθηκοφυλακείο …, στον τόμο … και με α/α ….., οι σε αυτό αναφερόμενοι ως «συμβαλλόμενοι» – ιδιοκτήτες, ήτοι η ………., ο ………, η ……….., σύζυγος …………. [ενάγουσα – εκκαλούσα], συνέστησαν διαιρεμένες – κάθετες ιδιοκτησίες, επί της πιο πάνω διώροφης οικοδομής, σύμφωνα με το ν. 3741/1929, τα άρθρα 1002 και 1117 ΑΚ και του ν.δ. 1024/1971, με σκοπό να δημιουργηθούν δύο αυτοτελείς και ανεξάρτητες ιδιοκτησίες και κάθε μία από αυτές στο εξής να αποτελεί ανεξάρτητη, κάθετη ιδιοκτησία, διεπόμενη από τις παραπάνω διατάξεις, με συγκεκριμένο ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου κάθε μιας από αυτές. Οι εν λόγω κάθετες ιδιοκτησίες που συστάθηκαν εμφαίνονται με τα στοιχεία Άλφα κεφαλαίο (Α) και Βήτα κεφαλαίο (Β), στο από Ιουνίου 1995 σχεδιάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού, …………. Ειδικότερα, η υπό στοιχείο Α’ κάθετη ιδιοκτησία έχει επιφάνεια 77,38 τ.μ. και ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου 47,04/100, αποτελούμενη από ισόγειο και πρώτο όροφο, επιφάνειας έκαστου 29,795 τ.μ. Η υπό στοιχείο Β’ κάθετη ιδιοκτησία έχει επιφάνεια 87,12 τ.μ. και ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου 52,96/100 και αποτελείται από ισόγειο και πρώτο όροφο, επιφάνειας 80,926 τ.μ. και 29,694 τ.μ., αντίστοιχα. Ταυτόχρονα, οι ως άνω συμβαλλόμενοι με το εν λόγω συμβόλαιο προέβησαν και σε διανομή των ανωτέρω διαιρεμένων, πλέον, κάθετων ιδιοκτησιών, με την εκκαλούσα να λαμβάνει το υπό στοιχείο Β’ τμήμα, των δε λοιπών ως άνω και εκεί αναφερόμενων ως «συμβαλλόμενων» το υπό στοιχείο Α’. Ειδικότερα, στο από Ιουνίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα, του ως άνω τοπογράφου – μηχανικού, …………, το οποίο νόμιμα χαρτοσημασμένο και υπογεγραμμένο προσαρτήθηκε στο προαναφερόμενο υπ’ αριθμ. …../22-09-1995 συμβόλαιο σύστασης κάθετων ιδιοκτησιών και διανομής το πιο πάνω οικόπεδο εμφαίνεται με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία Α B Γ Δ E Ζ Σ Τ Υ Φ Χ Θ Ι Κ Α. Έχει επιφάνεια μέτρα τετραγωνικά εκατόν εξήντα τέσσερα και 50/100 (164,50), είναι κατά παρέκκλιση άρτιο και οικοδομήσιμο, σύμφωνα με υπεύθυνη δήλωση του μηχανικού κατά τον ν. 651/1977 και συνορεύεται ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ επί πλευράς (Χ-Θ-Ι-Κ-Α) μέτρων δεκαπέντε και 77/100 (15,77) εν μέρει με ιδιοκτησία ……… και εν μέρει με ιδιοκτησία αγνώστου, ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ επί πλευράς (Τ-Υ-Φ-Χ) μέτρα δέκα και 34/100 (10,34) με ιδιοκτησία ……….., ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ εν μέρει επί προσώπου (Α-Β) μέτρων δέκα και 02/100 (10,02) με δημοτικό δρόμο και εν μέρει επί προσώπου (Δ-Ε) μέτρων ενός και 07/100 (1,07) με δημοτικό δρόμο και ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ εν μέρει επί τεθλασμένης πλευράς (Τ-Σ-Ζ-Ε) μέτρων επτά και 59/100 (7,59) με δημοτικό δρόμο, δηλαδή πλευρά (Τ-Σ) μέτρων πέντε και 48/100 (5,48), πλευρά (Σ-Ζ) μήκους εβδομήντα πέντε εκατοστών του μέτρου (0,75) και πλευρά (Ζ-Ε) μέτρων ενός και 36/100 (1,36) και εν μέρει επί πλευράς (Δ-Γ-Β) μέτρων οκτώ και 33/100 (8,33) με δημοτικό δρόμο. Οι πιο πάνω δύο (2) κάθετες ιδιοκτησίες εμφαίνονται στο από Ιουνίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου μηχανικού …………, με τα στοιχεία άλφα κεφαλαίο (Α) και βήτα Κεφαλαίο (Β), αντίστοιχα και η περιγραφή τους έχει ως εξής: 1)Το τμήμα οικοπέδου (κάθετη ιδιοκτησία) υπό στοιχείο άλφα (Α) περικλείεται με τα στοιχεία (Α Β Γ Μ Ι K Α), έχει επιφάνεια μέτρα τετραγωνικά εβδομήντα επτά και 38/100 (77,38) και ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου σαράντα επτά εκατοστά και τέσσερα εκατοστά του εκατοστού (47,04/100), συνορεύεται δε ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ επί πλευράς (Ι-Κ-Α) μέτρων επτά και 79/100 (7,79) με ιδιοκτησία αγνώστου, ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ επί πλευράς (Α-Β) μέτρων δέκα και 02/100 (10,02) με δημοτικό δρόμο, ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ επί πλευράς (Β-Γ) μέτρων επτά και 61/100 (7,61) με δημοτικό δρόμο και ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ επί πλευράς (Γ-Μ-Ι) μέτρων δέκα και  12/100 (10,12) με το υπό στοιχείο (Β) τμήμα του αυτού οικοπέδου. Αυτό περιλαμβάνει μια διώροφη οικοδομή που αποτελείται στον ισόγειο όροφο από ένα διαμέρισμα, επιφανείας μέτρων τετραγωνικών είκοσι εννέα και 795/1000 (29,795) και στον πρώτο (Α’) όροφο από ένα διαμέρισμα, επιφανείας μέτρων τετραγωνικών είκοσι εννέα και 795/1000 (29,795), 2) Το τμήμα οικοπέδου (κάθετη ιδιοκτησία) υπό στοιχείο βήτα (Β) περικλείεται με τα στοιχεία Ι Μ Γ Δ Ε Ζ Σ Τ Υ Φ Χ Θ Ι, έχει επιφάνεια μέτρα τετραγωνικά ογδόντα επτά και 12/100 (87,12) και ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου πενήντα δύο εκατοστά και ενενήντα έξι εκατοστά του εκατοστού (52,96/100), συνορεύεται δε ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ εν μέρει επί πλευράς Ι-Μ-Γ, μέτρων δέκα και 12/100 (10,12) με το υπό στοιχείο (Α) τμήμα του αυτού οικοπέδου και εν μέρει επί πλευράς Ε-Δ, μέτρων ενός και 07/100 (1,07) με δημοτικό δρόμο, ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΑ επί πλευράς Χ-Θ-Ι, μέτρων επτά και 98/100 (7,98) εν μέρει με ιδιοκτησία αγνώστου και εν μέρει με ιδιοκτησία ………., ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ επί πλευράς Τ-Υ-Φ-Χ, μέτρων δέκα και 34/100 (10,34) με ιδιοκτησία . …….. και ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ εν μέρει επί τεθλασμένης πλευράς Τ-Σ-Ζ-Ε, μέτρων επτά και 59/100 (7,59) με δημοτικό δρόμο, δηλαδή πλευρά Τ-Σ, μέτρων πέντε και 48/100 (5,48), πλευρά Σ-Ζ, μήκους εβδομήντα πέντε εκατοστών του μέτρου (0,75) και πλευρά Z-E, μέτρων ενός και 36/100 (1,36) και εν μέρει επί πλευράς Δ-Γ, μήκους εβδομήντα δύο εκατοστών του μέτρου (0,72) με δημοτικό δρόμο. Αυτό περιλαμβάνει μια διώροφη οικοδομή που αποτελείται στον ισόγειο όροφο από ένα διαμέρισμα, επιφάνειας μέτρων τετραγωνικών ογδόντα και 926/1000 (80,926) και στον πρώτο (Α’) όροφο από ένα διαμέρισμα, επιφανείας μέτρων τετραγωνικών είκοσι εννέα και 694/1000 (29,694). Με το ίδιο ως άνω συμβόλαιο [υπ’ αρ. …../22-09-1995] οι ιδιοκτήτες προέβησαν, όπως λέχθηκε, σε διανομή των ανωτέρω διαιρεμένων πλέον ιδιοκτησιών και η εκκαλούσα έλαβε στην αποκλειστική της κυριότητα, νομή και κατοχή το υπό στοιχείο (Β) τμήμα του οικοπέδου — κάθετη ιδιοκτησία — μετά της διωρόφου οικίας, οι δε λοιποί, τότε συμβαλλόμενοι και ιδιοκτήτες, ……. και ……….. έλαβαν στην αποκλειστική αυτών κυριότητα, νομή και κατοχή κατ’ ισομοιρία εξ’ αδιαιρέτου το υπό στοιχείο (Α) τμήμα οικοπέδου — κάθετη ιδιοκτησία – μετά της διωρόφου οικίας. Το προπεριγραφόμενο οικόπεδο με την επ’ αυτού οικία είχε περιέλθει στους ανωτέρω συμβαλλόμενους, …………., …….. και την εκκαλούσα, ……., το γένος …….., ως εξής: 1] Στην εκκαλούσα, κατά ποσοστό οκτώ δέκατα έκτα (8/16) εξ αδιαιρέτου, με δωρεά εν ζωή κατά ψιλή κυριότητα από την …………….., δυνάμει του υπ’ αριθ. …../24.10.1986 συμβολαίου, του συμβολαιογράφου ….., ………….., που έχει μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών, του Υποθηκοφυλακείου …., στις 14.11.1986, στον τόμο …. και με α/α …. Η εν λόγω δωρήτρια παρακράτησε εφ’ όρου ζωής της την επικαρπία του άνω ακινήτου, ήδη, δε, απεβίωσε την 04.08.1993 στον Πειραιά. Στην τελευταία είχε περιέλθει από κληρονομία εκ διαθήκης, τής, κατά την 05.03.1957 αποβιωσάσης στον Πειραιά, μητέρας της, …., χήρας ……………, δυνάμει της υπ’ αρ. ………./22.02.1957 δημόσιας διαθήκης της, ενώπιον του συμβολαιογράφου Πειραιά, ………., που δημοσιεύθηκε από το Πρωτοδικείο Πειραιά, με το υπ’ αρ. ……./22.03.1957 πρακτικό του και την οποία κληρονομία αποδέχτηκε με την υπ’ αρ. …../17.12.1959 πράξη του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκου ….., ……., που έχει μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου …, στον τόμο … με αριθμό ….. και κατά ποσοστό τρία δέκατα έκτα (3/16) εξ αδιαιρέτου από κληρονομία εξ αδιαιρέτου τού, κατά την 09.04.1980 αποβιώσαντα στον Πειραιά, πατέρα της, …………, την οποία κληρονομιά αποδέχτηκε με την υπ’ αρ. …………./22.9.1995 δήλωση αποδοχής κληρονομίας, της συμβολαιογράφου Πειραιά, ………., που μεταγράφηκε νόμιμα στις 19.4.1996 στο Υποθηκοφυλακείο ….., στον τόμο …, με α/α ….. και σ΄ εκείνον είχε περιέλθει από κληρονομία εκ διαθήκης τής ως άνω αποβιωσάσης στον Πειραιά, μητέρας του, ………….., δυνάμει της υπ’ αριθ. ……../22.02.1957 δημόσιας διαθήκης της, ενώπιον του συμβολαιογράφου Πειραιά, …………., που δημοσιεύθηκε από το Πρωτοδικείο Πειραιά, με το υπ’ αριθ. ……../22.03.1957 πρακτικό του και την οποία κληρονομιά αποδέχτηκε με την ίδια ως άνω υπ’ αριθ. ………./22.09.1995 πράξη αποδοχής κληρονομίας. Επομένως, η εκκαλούσα ήδη πριν την σύσταση των κάθετων ιδιοκτησιών κατείχε τα 11/16 εξ αδιαιρέτου του όλου ακινήτου και οι δικαιοπάροχοί της ήταν κύριοι αυτού, 2]Στην ………….. κατά ποσοστό δύο δέκατα έκτα (2/16) εξ αδιαιρέτου και στον ………… κατά ποσοστό τρία δέκατα έκτα (3/16) εξ αδιαιρέτου από κληρονομιά, εξ αδιαθέτου, τού, κατά την 09.04.1980 αποβιώσαντα στον Πειραιά, συζύγου της πρώτης και πατέρα του δεύτερου, …………., την οποία κληρονομία αποδέχθηκαν με την προαναφερόμενη υπ’ αριθ. …………/22.09.1995 δήλωση αποδοχής κληρονομίας. Επομένως, πριν από την σύσταση των ως άνω κάθετων ιδιοκτησιών οι ως άνω συμβαλλόμενοι […………αι ……….], ήτοι οι δικαιοπάροχοι των εφεσίβλητων, κατείχαν τα 5/16 εξ αδιαιρέτου του όλου ακινήτου. Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι οι εφεσίβλητες είναι συνιδιοκτήτριες του προπεριγραφόμενου τμήματος οικοπέδου υπό στοιχείο Α’, ως εξής: Η πρώτη εφεσίβλητη, …………. και της Όλγας, πρώην σύζυγος, ……….., είναι εφ’ όρου ζωής επικαρπώτρια κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου, το οποίο απέκτησε με αγορά από τον πρώην σύζυγό της, ………….., δυνάμει του υπ’ αριθ. …../1995 [και όχι ………. που εσφαλμένα αναγράφεται στην αγωγή] συμβολαίου, της συμβολαιογράφου Πειραιά, ………., για το οποίο δεν προσκομίζεται πιστοποιητικό μεταγραφής του, πλην, όμως, δεν αμφισβητείται. Η δεύτερη εφεσίβλητη, ………… [η οποία «….» είναι πρώην σύζυγος ………… – 1η εφεσίβλητη] είναι: α) Πλήρης κυρία, κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου τού ως άνω τμήματος, υπό στοιχείο Α’, δυνάμει δωρεάς εν ζωή από την γιαγιά της, …………., η οποία έλαβε χώρα δυνάμει του υπ’ αριθ. ……./22.09.1995 [και όχι 1955 που εσφαλμένα αναγράφεται στην αγωγή] συμβολαίου, της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου Πειραιά, ………, στο οποίο συμβλήθηκαν για λογαριασμό της [της 2ης εφεσίβλητης], λόγω της τότε ανηλικότητάς της, οι γονείς της [………….  και ….. σύζυγος –τότε- ……….. – 1η εφεσίβλητη] και το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα την 19.04.1996, στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου …, στον τόμο ….. και α/α ….. και β) Ψιλή κυρία στο έτερο ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου, δυνάμει γονικής παροχής [κατ΄ άρθρο 1509 ΑΚ] από την πρώτη εφεσίβλητη, μητέρα της, δυνάμει του υπ’ αριθ. ………./31.12.2009 συμβολαίου, της συμβολαιογράφου Αθηνών, ……, που μεταγράφηκε νόμιμα την 06.04.2010, στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου …., στον τόμο … και α/α ………. Αναφορικά, επομένως, με τον πρώτο λόγο της έφεσης (υποσκέλη Α, Β και Γ), με τον οποίο η εκκαλούσα παραπονείται για προφανή σύγχυση προσώπων και ποσοστών συγκυριότητας στο ιστορικό της εκκαλουμένης (σύγχυση μεταξύ της αρχικής συγκυρίου, ………….. και της δεύτερης εναγόμενης [ήδη δεύτερης εφεσίβλητης], …………, καθώς και για εσφαλμένη ερμηνεία του συμβολαίου δωρεάς του έτους 1986), το Δικαστήριο τούτο κρίνει ότι οι επικαλούμενες ιστορικές ανακρίβειες πράγματι εμφαίνονται, εν μέρει, στο σκεπτικό του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου. Ωστόσο, οι πλημμέλειες αυτές δεν άγουν σε εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης αλλά ο σχετικός λόγος έφεσης πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής, καθόσον, κατ’ άρθρο 534 ΚΠολΔ, το Εφετείο στην περίπτωση αυτή προβαίνει στην αντικατάσταση των εσφαλμένων αυτών αιτιολογιών με τις ως άνω ορθές, χωρίς να επηρεάζεται το διατακτικό της εκκαλουμένης. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι εφεσίβλητες έχουν αποβάλει την εκκαλούσα από την νομή και κατοχή μέρους τού ως άνω τμήματος B, ιδιοκτησίας της και το οποίο εξακολουθούν να νέμονται και να κατέχουν μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, οι εφεσίβλητες έχουν αποβάλει την εκκαλούσα από την νομή τμήματος του ως άνω ακινήτου της [τμήμα Β], που βρίσκεται Βορειοανατολικά της ιδιοκτησίας της και αντιστοιχεί σε 11,85 τ.μ. στο ισόγειο και 11,85 τ.μ. στον πρώτο [Α΄] όροφο, ήτοι σε συνολικά 23,70 τ.μ. Η θέση των επίδικων τμημάτων εμφαίνεται στο από Ιουλίου 2021 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού – μηχανικού, ………., που επικαλείται και προσκομίζει η εκκαλούσα, ως εξής: 1] Στον ΙΣΟΓΕΙΟ ΟΡΟΦΟ το επίδικο – καταπατημένο από τις εφεσίβλητες – τμήμα ιδιοκτησίας της εκκαλούσας εκτείνεται βορειοανατολικά της ιδιοκτησίας της τελευταίας [εκκαλούσας] – τμήμα Β΄ της κάθετης ιδιοκτησίας της, περικλείεται από τα στοιχεία ΑΚ1, ΑΚ2, ΑΚ3, ΑΚ4, ΑΚ1, έχει εμβαδόν 11,85 τ.μ. και οριοθετείται γύρωθεν Βορειοανατολικά σε πλευρά ΑΚ1-ΑΚ4, μήκους μέτρων 5,15 με την ιδιοκτησία των εφεσίβλητων, Νοτιοδυτικά σε πλευρά ΑΚ4-ΑΚ3, μήκους μέτρων 2,38 με την ιδιοκτησία της εκκαλούσας, Νοτιοανατολικά σε πλευρά ΑΚ3-ΑΚ2, μήκους μέτρων 5,15 με την ιδιοκτησία της εκκαλούσας, Βορειοδυτικά σε πλευρά ΑΚ2-ΑΚ1, μήκους μέτρων 2,38 με το όριο του οικοπέδου με δημοτικό δρόμο. Η πλευρά ΑΚ2-ΑΚ3 αποτελεί εσωτερικό τοίχο, ο οποίος αποκλείει την εκκαλούσα από την ιδιοκτησία της και ενσωματώνει το ως άνω τμήμα στην ιδιοκτησία των εφεσίβλητων, 2]Στον ΠΡΩΤΟ ΟΡΟΦΟ το επίδικο – καταπατημένο από τις εφεσίβλητες – τμήμα ιδιοκτησίας της εκκαλούσας – τμήμα Β΄ της κάθετης ιδιοκτησίας της, εκτείνεται βορειοανατολικά της ιδιοκτησίας της τελευταίας [εκκαλούσας], περικλειόμενο από τα στοιχεία ΙΚ1, ΙΚ2, ΙΚ3, ΙΚ4, ΙΚ1, έχει εμβαδόν 11,85 τ.μ., οριοθετείται δε γύρωθεν Βορειοανατολικά σε πλευρά ΙΚ1-ΙΚ4, μήκους μέτρων 5,15 με την ιδιοκτησία των εφεσίβλητων, Νοτιοδυτικά σε πλευρά ΙΚ4-ΙΚ3, μήκους μέτρων 2,38 με την ιδιοκτησία της εκκαλούσας, Νοτιοανατολικά σε πλευρά ΙΚ3-ΙΚ2, μήκους μέτρων 5,15 με την ιδιοκτησία της εκκαλούσας, Βορειοδυτικά σε πλευρά ΙΚ2-ΙΚ1, μήκους μέτρων 2,38 με το όριο του οικοπέδου με δημοτικό δρόμο. Η πλευρά ΙΚ2- ΙΚ3 αποτελεί εσωτερικό τοίχο, ο οποίος αποκλείει την εκκαλούσα από την ιδιοκτησία της. Επί δε της πλευράς ΙΚ3-ΙΚ4 προϋπήρχαν, σύμφωνα και με τα σχέδια που ενσωματώνονται στην προαναφερόμενη με αρ. ……./1984 οικοδομική άδεια, πόρτα εισόδου στον όροφο, καθώς και μεταλλική (όπως δεν αμφισβητείται από τους διαδίκους) σκάλα, στην πρασιά του τμήματος της κάθετης ιδιοκτησίας των εφεσίβλητων, υπό στοιχείο Α, η οποία οδηγεί στην πλευρά ΙΚ3-ΙΚ4 του ορόφου ως άνω και στηρίζεται στην ισόγεια ιδιοκτησία της εκκαλούσας. Περαιτέρω, αν και στο από Ιουνίου 1995 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού ……, που προσαρτήθηκε στο υπ’ αριθ. ………../22.09.1995 συμβόλαιο σύστασης κάθετων ιδιοκτησιών και διανομής, αποτυπώνονταν τα συμφωνηθέντα συμβολαιογραφικά όρια των δύο κάθετων ιδιοκτησιών (ορίζοντας το τμήμα Α’ σε 77,38 τ.μ. και το τμήμα Β’ σε 87,12 τ.μ.), ωστόσο, κατά τον χρόνο υπογραφής και μεταγραφής της διανομής αυτής (Σεπτέμβριος 1995), οι εκεί συμβαλλόμενοι δεν μετέβαλαν την υφιστάμενη πραγματική κατάσταση, όπως αυτή είχε αποτυπωθεί και στην με αρ. …../1984 οικοδομική άδεια  της Υπηρεσίας Δόμησης Πειραιά. Ήτοι, οι επίδικοι εσωτερικοί τοίχοι [μεσότοιχος] του ισογείου και του πρώτου ορόφου και η προϋπάρχουσα μεταλλική σκάλα παρέμειναν αμετάβλητα στην ίδια θέση. Παρά, όμως, την υλική ύπαρξη των ως άνω εσωτερικών μεσότοιχων ήδη προ του έτους 1995, η επίδικη οικία χρησιμοποιούνταν, όπως αναφέρθηκε, από τις δύο συγγενικές οικογένειες ως ένα ενιαίο ακίνητο, στο πλαίσιο των στενών οικογενειακών τους σχέσεων και με καθεστώς αμοιβαίας ανοχής. Εξάλλου, η μετά τη διανομή και την σύσταση των κάθετων ιδιοκτησιών μη υλοποίηση εκ μέρους της εκκαλούσας του μεσότοιχου στο πραγματικό, συμβολαιογραφικό όριο που καθορίστηκε με το υπ’ αρ. ……./22-09-1995 συμβόλαιο διανομής, οφειλόταν αποκλειστικά σε αποδεδειγμένη οικονομική αδυναμία της να καλύψει τις σχετικές δαπάνες, γεγονός που τελούσε σε πλήρη γνώση των εφεσίβλητων, οι οποίες δεν είχαν αμφισβητήσει τα συμβολαιογραφικά αυτά όρια, ούτε εξουσίαζαν τον χώρο με διάνοια κυρίου αλλά με την ανοχή της εκκαλούσας, λόγω της συγγενικής τους σχέσης και της εμπιστοσύνης που απέρρεε από αυτήν. Ούτε και το στοιχείο της διάνοιας κυρίου που απαιτείται για την κτήση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, όπως ισχυρίζονται οι εφεσίβλητες, αποδείχθηκε εκ μέρους τους επί των επίδικων 23,70 τ.μ. Ειδικότερα, λόγω αποδεδειγμένης οικονομικής αδυναμίας της εκκαλούσας να καλύψει το μεγάλο κόστος των εργασιών για το χτίσιμο μόνιμου μεσότοιχου στο πραγματικό συμβολαιογραφικό όριο, το κτίριο συνέχισε εξωτερικά και εσωτερικά να διατηρεί την παλαιά υλική του διαρρύθμιση (μεσότοιχοι και παλαιά έπιπλα, όπως αποτυπώνονται στην άδεια του 1984). Η κατάσταση, όμως, αυτή τελούσε υπό την άτυπη παραχώρηση και αμοιβαία ανοχή των μελών της οικογενείας, καθώς το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τα πραγματικά όρια της διανομής του 1995 ήταν γνωστά και σεβαστά από άπαντες. Η έναρξη δε της υλικής κατοχής και εξουσίασης των επίδικων 23,70 τ.μ. εκ μέρους των εφεσίβλητων, οι οποίες υπεισήλθαν στην κατοχή αυτών δυνάμει των προαναφερθέντων για μεν την πρώτη εφεσίβλητη, υπ’ αρ. …/27-12-1995 συμβολαίου αγοραπωλησίας, για δε την δεύτερη εφεσίβλητη, υπ΄ αριθμ. …./22-09-1995 συμβολαίου δωρεάς εν ζωή (το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα την 19-04-1996), προσδιορίζεται κατά τους ως άνω χρόνους, οπότε και διαδέχθηκαν τους δικαιοπαρόχους τους, πλην, όμως, η κατοχή τους αυτή στερούνταν του στοιχείου της διάνοιας κυρίου. Αποδείχθηκε ότι η εκκαλούσα διατηρούσε τα κλειδιά των χώρων του πρώτου ορόφου και της εξώπορτας τουλάχιστον μέχρι το έτος 2003, η δε οικογένειά της έκανε ακώλυτη χρήση της αυλής και της ισόγειας τουαλέτας μέχρι και τον Δεκέμβριο του έτους 2022, επισκεπτόμενη το ακίνητο εναλλάξ με τις εφεσίβλητες (τον μήνα Ιούλιο η εκκαλούσα, τον μήνα Αύγουστο οι εφεσίβλητες), λόγω της παραχωρήσεως του χώρου άνευ ανταλλάγματος, προκειμένου να διευκολυνθούν οι εφεσίβλητες μετά τις συναισθηματικές δυσκολίες του διαζυγίου μεταξύ της 1ης εφεσίβλητης και του πατέρα της δεύτερης εξ αυτών και αδελφού της εκκαλούσας. Η έλλειψη διάνοιας κυρίου εκ μέρους των εφεσίβλητων επί των επίδικων 23,70 τ.μ. επιβεβαιώθηκε εκ νέου το έτος 2009, όταν με το υπ’ αρ. ……/2009 συμβόλαιο γονικής παροχής (το οποίο μεταγράφηκε την 06-04-2010) περιέγραψαν την ιδιοκτησία τους περιορίζοντάς την αυστηρά στα 77,38 τ.μ. της σύστασης. Επίσης, το έτος 2015, σε σχετική όχληση της κόρης της εκκαλούσας – ενόψει και της τέλεσης του γάμου της – προς την πρώτη εφεσίβλητη – θεία της, να χτίσουν τον μεσότοιχο για να γίνει το ορθό χώρισμα των όμορων κατοικιών, η τελευταία της απάντησε καθησυχαστικά λέγοντας επί λέξει: “μην ανησυχείς κοριτσάκι μου εγώ είμαι εδώ”, ενώ κατά τον ίδιο χρόνο απομάκρυνε αμέσως προσωπικά της αντικείμενα από την αποθήκη της εκκαλούσας, αναγνωρίζοντας έμπρακτα τα δικαιώματα της τελευταίας. Όταν δε το έτος 2019-2020 η εκκαλούσα εξασφάλισε τα αναγκαία κονδύλια μέσω τραπεζικού δανεισμού και του προγράμματος “Εξοικονομώ” και εκκίνησε τις διαδικασίες ανακαίνισης, πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 2020 κοινή αυτοψία παρουσία των διαδίκων και των μηχανικών τους (……….. και ……….), ο δε μηχανικός, ……. τους υπέδειξε εκ νέου τα (συμβολαιογραφικά) όρια της διανομής. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης αυτής αλλά και καθ’ όλο το διάστημα από το 2020 έως το 2022, η πρώτη εφεσίβλητη, ………….., αναγνωρίζοντας την κυριότητα της εκκαλούσας, παρακάλεσε επίμονα την κόρη της τελευταίας και ανιψιά της, ………… να πείσει την μητέρα της [δηλαδή την εκκαλούσα] να της πουλήσει το επίδικο ισόγειο τμήμα των 11,85 τ.μ. για να έχουν χώρο να παίζουν τα εγγόνια της. Αμφότερες οι πλευρές διόρισαν δικηγόρους και επισκέφθηκαν την συμβολαιογράφο, ……….., η οποία τους ενημέρωσε ότι για την εν λόγω μεταβίβαση απαιτούνταν κατάργηση της κάθετης σύστασης. Ακόμη, δε, και τις παραμονές της συζήτησης της προσωρινής διαταγής στο Ειρηνοδικείο …. το έτος 2022, κατόπιν αίτησης των εφεσίβλητων, η πρώτη εξ αυτών καλούσε τηλεφωνικά την κόρη της εκκαλούσας ζητώντας να αφήσουν τους δικηγόρους και να της πουληθεί το ισόγειο αντί 6.000€, αναλαμβάνοντας όλα τα έξοδα, γεγονός για το οποίο απεστάλη και σχετικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη δικηγόρο της εκκαλούσας. Η συμπεριφορά αυτή των εφεσίβλητων συνιστά έμμεση πλην σαφή ομολογία και αναγνώριση της κυριότητας της εκκαλούσας, καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα από την σύσταση και διανομή, το έτος 1995 και μέχρι τον Σεπτέμβριο του έτους 2022, ότε και άρχισαν οι εργασίες ανακαίνισης της οικίας εκ μέρους της εκκαλούσας αποδεικνύοντας ότι οι ίδιες ουδέποτε εξουσίαζαν τον χώρο με διάνοια κυρίου αλλά δυνάμει άτυπης παραχώρησης και ανοχής εκ μέρους της πραγματικής ιδιοκτήτριας [εκκαλούσας]. Το πρώτον, δε, οι εφεσίβλητες αμφισβήτησαν τα συμβολαιογραφικά όρια μετά την κατά τα ανωτέρω άρνηση της εκκαλούσας να τους πωλήσει το ισόγειο επίδικο τμήμα, γεγονός που οδήγησε στην ένδικη διαμάχη και την ρητή έκτοτε αμφισβήτηση εκ μέρους των εφεσίβλητων του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Από τα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά και ενόψει της διάταξης του άρθρου 1045 ΑΚ, κατά την οποία η έκτακτη χρησικτησία απαιτεί σωρευτικά φυσική κατοχή επί μία εικοσαετία με διάνοια κυρίου, αποδεικνύεται ότι η ως άνω συμπεριφορά των εφεσίβλητων, οι οποίες επί δεκαετίες αποδέχονταν τα όρια, απομάκρυναν τα πράγματά τους κατόπιν οχλήσεως και προέβησαν σε επανειλημμένες προτάσεις αγοράς του επίδικου τμήματος του ισογείου, συνιστά σαφή εξώδικη ομολογία ότι γνώριζαν ότι κατέχουν ξένη ιδιοκτησία, γεγονός που καταλύει κάθε τυχόν στοιχείο διάνοιας κυρίου, το οποίο σε κάθε περίπτωση και δεν αποδείχθηκε ότι υπήρξε στο πρόσωπό τους, διότι η κατοχή τους στηριζόταν σε απλή συγγενική ανοχή εκ μέρους της εκκαλούσας, θείας της 2ης εφεσίβλητης. Τα παραπάνω αποδεικνύονται με σαφήνεια και από τις μαρτυρικές καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης, ήτοι των τέκνων της εκκαλούσας και του μηχανικού της, οι οποίες δεν αντικρούστηκαν επαρκώς από τις μαρτυρικές καταθέσεις των μαρτύρων ανταπόδειξης, παιδικών φίλων της δεύτερης εφεσίβλητης, του συζύγου αυτής και οικογενειακού φίλου της πρώτης εφεσίβλητης. Οι τελευταίοι αναλώθηκαν στις ένορκες καταθέσεις τους στο να περιγράφουν την επίδικη οικία και την ύπαρξη των μεσότοιχων και της μεταλλικής σκάλας από το έτος 1990 καθώς και στο γεγονός ότι με έναν τεχνίτη, ονόματι ………… η πρώτη εφεσίβλητη προέβαινε σε διάφορες εργασίες επισκευής της οικίας. Ουδείς, όμως, εξ αυτών των μαρτύρων δεν βεβαίωσε ότι γνώριζε το ιδιοκτησιακό καθεστώς της οικίας και της σύστασης της κάθετης ιδιοκτησίας και διανομής το έτος 1995, ούτε ότι γνώριζε από τις εφεσίβλητες ότι τα επίδικα τμήματα ανήκαν σε αυτές.  Επιπρόσθετα, από την από 24.11.2022 αίτηση [με αρ. κατ. …../25.11.2022], που άσκησαν οι εφεσίβλητες σε βάρος της εκκαλούσας ενώπιον του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου …, με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, με αίτημα έκδοσης προσωρινής διαταγής για την δικάσιμο της 16.12.2022, το οποίο και απορρίφθηκε και ορισμό δικασίμου της αίτησης για την 12.1.2023, η οποία, όπως συνομολογείται, ματαιώθηκε η συζήτησή της, με την οποία [αίτηση] οι εκεί αιτούσες και νυν εφεσίβλητες ζητούσαν να αναγνωριστούν προσωρινά συννομείς και συγκάτοχοι έκαστη εξ αυτών, κατά τα αναφερόμενα ποσοστά του επίδικου τμήματος της ως άνω οικίας και να απαγορευθεί στην εκεί καθ΄ ης και νυν εκκαλούσα οποιαδήποτε πράξη προσβολής ή διατάραξης του δικαιώματός τους με απειλή χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης, οι εφεσίβλητες ιστορούν ότι συζήτησαν καλόπιστα με την δεύτερη εφεσίβλητη το ζήτημα και κατέληξαν σε συμβιβαστική λύση, ήτοι η εκκαλούσα θα διατηρούσε τα 11,50 τ.μ. στον πρώτο όροφο και οι εφεσίβλητες τα αντίστοιχα 11,50 του ισογείου, ομολογούν ότι έγιναν δύο συναντήσεις στο γραφείο της δικηγόρου της εκκαλούσας και μία σε συμβολαιογράφο, όπου υπεδείχθη η λύση της τροποποίησης της σύστασης άλλως της κατάργησης αυτής και της υπογραφής νέας [βλ. σελ. 4 της αίτησης ασφ. μέτρων], πλην, όμως, ότι αίφνης η εκκαλούσα τους επέδωσε την 14.11.2022 την από 11.11.2022 εξώδικη δήλωση – πρόσκληση – διαμαρτυρία της, με την οποία τις καλούσε, μεταξύ άλλων, όπως εντός δέκα ημερών από την επίδοση να παύσουν την προσβολή της ακίνητης περιουσίας της. Από τα παραπάνω αποδεικνύεται αφενός η αξιοπιστία των καταθέσεων των μαρτύρων απόδειξης, όσον αφορά την αλληλουχία των γεγονότων αλλά και την απόφαση της εκκαλούσας να μην συμβιβαστεί πωλώντας μέρος της περουσίας της στις εφεσίβλητες –σημειωτέον ότι η 2η εξ αυτών έχει τέσσερα τέκνα και επιθυμούσε να προβεί στην εξαγορά για να καλύψει τις στεγαστικές ανάγκες τής πολυπληθούς οικογένειάς της, όπως κατέθεσε ο σύζυγός της και επιβεβαίωσε η κόρη της εκκαλούσας στην ως άνω ένορκη κατάθεσή της-. Αποδεικνύεται επίσης και εκ των παραπάνω η γνώση εκ μέρους των εφεσίβλητων ότι τα επίδικα τμήματα ανήκαν κατά πλήρη κυριότητα στην εκκαλούσα, για τον λόγο δε αυτό προσπάθησαν να εξαγοράσουν μέρος αυτών. Αποδεικνύεται, επομένως, ότι οι ίδιες οι εφεσίβλητες ουδέποτε εξουσίαζαν τον χώρο με διάνοια κυρίου αλλά ως απλοί κάτοχοι δυνάμει ανοχής, ο δε χρόνος της 20ετούς παραγραφής (249 ΑΚ) ουδέποτε εκκίνησε υπέρ αυτών. Εξάλλου, όσον αφορά την κατά την διάταξη του άρθρου 1045 ΑΚ κτήση κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία πρέπει να λεχθεί ότι απαιτείται η επί εικοσαετία φυσική εξουσίαση του πράγματος (κατοχή) να ασκείται απαρεγκλίτως με διάνοια κυρίου (animus domini), η οποία εξωτερικεύεται με εμφανείς υλικές πράξεις αποκλεισμού του αληθούς κυρίου. Αντίθετα, η φυσική εξουσίαση που ασκείται κατόπιν σιωπηρής ανοχής, άτυπης παραχώρησης ή λόγω στενών συγγενικών σχέσεων, στερείται του στοιχείου της διάνοιας κυρίου και συνιστά απλή κατοχή, η οποία ουδόλως εκκινεί τον χρόνο της 20ετούς παραγραφής [ΑΠ 1207/2021 ΝΟΜΟΣ]. Περαιτέρω, αναφορικά με το καθεστώς της συνιδιοκτησίας γίνεται δεκτό ότι νοείται κατ’ αρχήν η λειτουργία της έκτακτης χρησικτησίας επί ήδη έγκυρα συνεστημένης και μεταγεγραμμένης χωριστής κάθετης ιδιοκτησίας (Ν.Δ. 1024/1971), υπό την αυστηρή όμως προϋπόθεση ότι ο χρησιδεσπόζων συγκύριος στρέφει τη νομή του κατά του ετεροβαρούς συγκυρίου με σαφή διάνοια κυρίου, η οποία καθίσταται σε αυτόν γνωστή [ΑΠ 1207/2021 ΝΟΜΟΣ]. Ωστόσο, η εκ μέρους του κατέχοντος συγκυρίου μεταγενέστερη πρόταση προς τον κύριο για την αγορά του επιδίκου τμήματος, συνιστά συμπεριφορά έμμεσης αναγνώρισης της κυριότητας του δεύτερου, η οποία καταλύει αναδρομικά και εκ θεμελίων το στοιχείο της διάνοιας κυρίου, αποδεικνύοντας ότι ο κατέχων τελούσε σε πλήρη γνώση του ότι εξουσίαζε ξένη ιδιοκτησία και ουδέποτε θεωρούσε τον εαυτό του αποκλειστικό κύριο αυτής [ΑΠ 413/2012 ΝΟΜΟΣ]. Επομένως, η ένσταση 20ετούς αποσβεστικής παραγραφής (249 ΑΚ) και η ένσταση χρησικτησίας που προέβαλαν οι εφεσίβλητες πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμες. Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που δέχθηκε την ένσταση παραγραφής και απέρριψε την αγωγή έσφαλε περί την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων και πρέπει ο σχετικός λόγος έφεσης να γίνει δεκτός, να εξαφανιστεί στο σύνολό της η εκκαλουμένη απόφαση, να κρατηθεί η αγωγή από το Δικαστήριο αυτό (535 παρ. 1 ΚΠολΔ), η οποία είναι ορισμένη, απορριπτομένης ως ουσιαστικά αβάσιμης της ένστασης αοριστίας που προέβαλαν οι εναγόμενες νομίμως πρωτοδίκως, ισχυριζόμενες ότι η ενάγουσα δεν προσδιορίζει επακριβώς τις υλικές πράξεις νομής που διενήργησε επί των επίδικων τμημάτων, ούτε τον ακριβή χρόνο κατά τον οποίο έλαβε χώρα η αποβολή της. Ειδικότερα, η ένσταση αυτή των εναγομένων τυγχάνει απορριπτέα ως αβάσιμη, καθόσον η ένδικη αγωγή είναι ορισμένη, πληρούσα τις προϋποθέσεις του άρθρου 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, διότι για τη νομική πληρότητα και το ορισμένο της διεκδικητικής αγωγής ακινήτου (1094 ΑΚ), όταν αυτή στηρίζεται σε παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας (όπως εν προκειμένω δυνάμει μεταγεγραμμένου συμβολαίου διανομής), αρκεί η σαφής επίκληση του μεταγεγραμμένου τίτλου κτήσης, η ακριβής περιγραφή του επιδίκου ακινήτου κατά θέση, έκταση και όρια, ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για την ταυτότητά του, καθώς και η μνεία ότι οι εναγόμενες καταλαμβάνουν και κατέχουν αυτό κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής. Εν προκειμένω η ενάγουσα περιγράφει αναλυτικά στο δικόγραφό της τόσο την όλη κάθετη ιδιοκτησία της (Τμήμα Β’), όσο και τα επίδικα τμήματα των 23,70 τ.μ., με βάση σύγχρονες κατόψεις, μετρήσεις και συντεταγμένες, ενώ εξειδικεύει ποσοτικά τα επιμέρους κονδύλια της θετικής ζημίας και τα περιστατικά της ηθικής της βλάβης, οι δε ειδικότερες υλικές πράξεις ή ο ακριβής χρόνος έναρξης της κατάληψης δεν αποτελούν στοιχεία του ορισμένου της αγωγής αλλά αφορούν την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας των ενστάσεων παραγραφής. Περαιτέρω, η αγωγή είναι νομικά βάσιμη, στηριζόμενη, όσον αφορά το κύριο διεκδικητικό αίτημα (αναγνώριση κυριότητας και απόδοση) στα άρθρα 1094, 1095, 1002, 1117 ΑΚ, των άρθρων 1 επ. του Ν. 3741/1929, των άρθρων 1 και 2 του Ν.Δ. 1024/1971 “περί καθέτου ιδιοκτησίας”, καθώς και στο άρθρο 70 ΚΠολΔ, ως προς το αίτημα απαγόρευσης μελλοντικής διατάραξης, στις διατάξεις των άρθρων 1108 ΑΚ και 947 παρ. 1 ΚΠολΔ, καθόσον επί διεκδικητικής αγωγής επιτρέπεται νομίμως η σώρευση αρνητικής βάσης (218 ΚΠολΔ), οσάκις εκτός από την αποβολή υφίστανται και παράλληλες διαταρακτικές παρενοχλήσεις, ως προς τα ενοχικά κονδύλια της θετικής ζημίας (30.784,00 €) και της ηθικής βλάβης (20.500,00 €) στις διατάξεις των άρθρων 914, 297, 298, 932 και 346 ΑΚ (αδικοπραξία και τόκοι επιδικίας) και ως προς το αίτημα επιδίκασης δικαστικής δαπάνης, στις διατάξεις των άρθρων 176, 189 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 63 επ. του Ν. 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων). Περαιτέρω, ομοίως ως ουσιαστικά αβάσιμη πρέπει να απορριφθεί και η ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος εκ μέρους της ενάγουσας, που προέβαλαν οι εναγόμενες, καθόσον η ενάγουσα άσκησε το δικαίωμά της μόλις βρήκε τα χρήματα, μέσω τραπεζικού δανεισμού. Περαιτέρω, αποδεικνύεται ότι όσον αφορά την στατική επάρκεια του κτιρίου και την δυνατότητα υλικής μεταφοράς των ορίων, προσκομίζονται μετ΄ επικλήσεως από τους διαδίκους δύο αντικρουόμενες τεχνικές εκθέσεις. Ειδικότερα, η ενάγουσα επικαλείται την από 05.12.2022 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού, …………, κατά την οποία ο επίδικος εσωτερικός τοίχος αποτελεί απλή δρομική οπτοπλινθοδομή (τούβλα) που ασκεί αποκλειστικά διαχωριστική λειτουργία και η καθαίρεσή του δεν επηρεάζει τη στατικότητα του οικοδομήματος. Αντίθετα, οι εναγόμενες προσκομίζουν την από 12.03.2023 τεχνική έκθεση – αυτοψία του πολιτικού μηχανικού, ………., κατά την οποία η επίδικη παλαιά οικοδομή (έτους 1846) στερείται σύγχρονου φέροντος οργανισμού (σκελετού) από οπλισμένο σκυρόδεμα ή χάλυβα, υφισταμένης πλήρους στατικής εξάρτησης μεταξύ των κάθετων ιδιοκτησιών “Α” και “Β” δια των υφιστάμενων τοίχων, επί των οποίων εδράζεται εν μέρει η οροφή ισογείου και η στέγη της ιδιοκτησίας “Α”, με αποτέλεσμα η τυχόν αυθαίρετη μεταφορά τους να θέτει σε κίνδυνο τη στατική ασφάλεια όλου του κτιρίου. Το Δικαστήριο αξιολογώντας τα ανωτέρω αντίθετα τεχνικά έγγραφα με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής κρίνει ότι οι διαπιστώσεις της έκθεσης του μηχανικού των εναγόμενων, ……….. περί πλήρους στατικής εξάρτησης των δύο κάθετων ιδιοκτησιών είναι επιστημονικά πειστικές, πλην, όμως, δεν δύνανται να καταλύσουν ή να περιορίσουν το εμπράγματο δικαίωμα κυριότητας της ενάγουσας επί των 23,70 τ.μ. Το γεγονός ότι η διώροφη οικία αποτελεί ενιαίο στατικό όλο και ότι οι εσωτερικοί τοίχοι επιτελούν (έστω και εν μέρει) φέρουσα λειτουργία, αποτελεί ζήτημα τεχνικής φύσης, που αφορά αποκλειστικά τον τρόπο εκτέλεσης των οικοδομικών εργασιών αποκατάστασης, οι οποίες πρέπει να γίνουν κατόπιν έκδοσης των κατάλληλων στατικών μελετών και υπό την επίβλεψη των αρμόδιων μηχανικών. Σε καμία περίπτωση, όμως, η στατική αυτή εξάρτηση δεν νομιμοποιεί τις εναγόμενες να κατακρατούν ξένη ιδιοκτησία, ούτε καθιστούν καταχρηστική την άσκηση του αγωγικού δικαιώματος εκ της κυριότητας της ενάγουσας σε βάρος τους και επομένως η αγωγή δεν καθίσταται ουσία αβάσιμη ούτε για τον λόγο αυτόν. Περαιτέρω, πέραν της ως άνω αποδειχθείσας τεχνικής πολυπλοκότητας και αβεβαιότητας ως προς την δομή και τα χαρακτηριστικά των τοίχων (λόγω έλλειψης ανοιγμάτων) κατά την έκθεση του μηχανικού, . ……., και του γεγονότος ότι η πραγματική λειτουργία των τοίχων δεν μπορεί να εκτιμηθεί πριν από την έναρξη των σχετικών εργασιών και άρα η μελλοντική ζημία της ενάγουσας για τις εργασίες καθαίρεσης που αναφέρει στην αγωγή της δεν είναι βέβαιη, ούτε εκκαθαρισμένη, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα σωρευόμενα αγωγικά κονδύλια περί αποζημίωσης της ενάγουσας για θετική της ζημία, συνολικού ποσού 30.784€ (ήτοι 18.600€ ως δαπάνη για την εκ νέου έκδοση οικοδομικής άδειας και 12.184€ για το κόστος των τεχνικών εργασιών καθαίρεσης και ενσήμων ΙΚΑ) πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα, ελλείψει πρόσφορης αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της εν λόγω ζημίας της ενάγουσας και της συμπεριφοράς των εναγόμενων. Ειδικότερα, από το νομίμως προσκομιζόμενο δημόσιο έγγραφο με αρ. πρωτ. …/22,…../23/20.04.2023 του Τμήματος Δόμησης της Δ/νσης Υπηρεσίας Δόμησης & Γ.Σ.Π. του Δήμου Πειραιά, με θέμα “Διακοπή εργασιών της υπ’ αρ. …./2022 έγκρισης εργασιών μικρής κλίμακας”, αποδεικνύεται ότι η διακοπή και η συνακόλουθη λήξη ισχύος των οικοδομικών εργασιών της ενάγουσας στην οδό …., στις ……, δεν προκλήθηκε από την άρνηση απόδοσης των επίδικων τμημάτων εκ μέρους των εναγόμενων αλλά από πολεοδομικές παραβάσεις της ίδιας της ενάγουσας και του μηχανικού της, ……….. Όπως βεβαιώνεται στο ως άνω δημόσιο έγγραφο, κατά τον έλεγχο του σύννομου της εκδοθείσας έγκρισης, διαπιστώθηκε ότι: α) οι προτεινόμενες εργασίες αποκατάστασης φέροντος οργανισμού (γκρέμισμα και μεταφορά τοίχων) δεν επιτρέπονταν νομίμως με απλή έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας, κατά παράβαση του άρθρου 29 παρ. 2 του ν. 4495/2017 αλλά απαιτούσαν την έκδοση άδειας δόμησης και β) για τις εργασίες επί των όψεων είχε παραλειφθεί η υποχρεωτική γνωμοδότηση του Συμβουλίου Αρχιτεκτονικής, κατά παράβαση του άρθρου 7 παρ. 1α του ν. 4495/2017. Συνεπώς, η ανάκληση της άδειας και η απώλεια της προθεσμίας του προγράμματος “Εξοικονομώ” αποτελούν άμεση συνέπεια των υπαίτιων παραβάσεων της ίδιας της ενάγουσας κατά την υποβολή του πολεοδομικού φακέλου από τον μηχανικό της, η δε διακοπή των εργασιών θα επερχόταν από την ίδια την αρμόδια διοικητική αρχή σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως της συμπεριφοράς των εναγόμενων. Ως εκ τούτου, οι τελευταίες δεν υπέχουν υποχρέωση αποζημίωσης έναντι της ενάγουσας για τις δαπάνες έκδοσης νέας άδειας. Περαιτέρω, και όσον αφορά το κόστος των τεχνικών εργασιών και των ενσήμων ΙΚΑ, ύψους 12.184€, που ζητεί να της καταβληθούν η ενάγουσα, τα ποσά αυτά αφορούν μελλοντικές δαπάνες που η ίδια δεν έχει ακόμη καταβάλει και τυγχάνουν απορριπτέες ως προώρως ασκηθείσες. Εξάλλου, δυνάμει του εκτελεστού τίτλου της παρούσας απόφασης, η ενάγουσα δύναται, κατά το στάδιο της αναγκαστικής εκτέλεσης και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 945 ΚΠολΔ, να προβεί η ίδια στις εργασίες καθαίρεσης του τοίχου με δαπάνες των εναγόμενων, οι οποίες θα βεβαιωθούν και θα εισπραχθούν αναγκαστικά κατά την εκτέλεση, χωρίς να απαιτείται η προκαταβολική επιδίκασή τους. Κατόπιν τούτων και το ως άνω κονδύλιο αποζημίωσης [ύψους 30.784€], πρέπει να απορριφθεί. Από τα ίδια, περαιτέρω, ως άνω αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκε ότι η συμπεριφορά των εναγόμενων, οι οποίες από τον Σεπτέμβριο του έτους 2022 μετέβαλαν κακόπιστα και εκβιαστικά την συγγενική ανοχή σε υπαίτια και ρητή αμφισβήτηση της κυριότητας της ενάγουσας, αρνούμενες την απόδοση των επίδικων τμημάτων των 23,70 τ.μ. εάν δεν εξαναγκαζόταν η τελευταία να τους πωλήσει το ισόγειο τμήμα, συνιστά παράνομη και υπαίτια προσβολή του απόλυτου δικαιώματος της κυριότητας και της προσωπικότητας της ενάγουσας. Οι εναγόμενες τελούσαν σε γνώση του ότι ο επίδικος χώρος ανήκε αποκλειστικά στο “Τμήμα Β” της ενάγουσας, όπως τούτο συνομολογήθηκε από τις ίδιες κατά τις συναντήσεις και τις επανειλημμένες προτάσεις αγοράς των ετών 2020-2022 αλλά και από την τυπική αποδοχή των ορίων στο υπ’ αρ. ……/2009 συμβόλαιο γονικής παροχής. Εξαιτίας της ως άνω υπαίτιας και αδικοπρακτικής συμπεριφοράς των εναγόμενων, οι οποίες ενέπλεξαν την ενάγουσα σε πολυδάπανους δικαστικούς αγώνες, η ενάγουσα υπέστη ηθική βλάβη. Ειδικότερα, η ενάγουσα, φιλήσυχος άνθρωπος και σε προχωρημένη ηλικία, η οποία ουδέποτε είχε εμπλακεί σε δικαστικές αντιδικίες, δοκίμασε έντονη ψυχική στεναχώρια, θλίψη, ανασφάλεια και διαρκές άγχος με εμφανή ψυχοσωματικά συμπτώματα (διαταραχές ύπνου, ημικρανίες) και την συμπεριφορά των συγγενικών της προσώπων να στερείται στοιχειώδους ευγνωμοσύνης για την επί δεκαετίες άνευ ανταλλάγματος παραχώρηση του χώρου. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη το είδος, την έκταση και τη βαρύτητα της προσβολής, τον βαθμό υπαιτιότητας των εναγόμενων (δόλος), την κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διάδικων μερών, καθώς και τις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος), κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί στην ενάγουσα, ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ποσό των τεσσάρων χιλιάδων (4.000€) ευρώ, το οποίο βαρύνει τις εναγόμενες αλληλεγγύως και εις ολόκληρον (άρθρο 926 ΑΚ), νομιμοτόκως από την επομένη της επίδοση της αγωγής, ήτοι από την 01.02.2023 [βλ. τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες από την ενάγουσα υπ΄ αριθμ. … και ….. αμφότερες από 31.01.2023 εκθέσεις επίδοσης της αγωγής προς την πρώτη και δεύτερη, αντίστοιχα, των εναγόμενων, του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, ………., εταίρου της Α.Ε.Ε.Δ.Ε. με την επωνυμία «……..»],  ενώ το υπερβάλλον αιτούμενο ποσό των 20.500€ πρέπει να απορριφθεί ως υπέρογκο και ουσία αβάσιμο. Κατόπιν της μερικής παραδοχής της αγωγής ως προς την εμπράγματη βάση της, το αίτημα μελλοντικής διατάραξης και το κονδύλιο της ηθικής βλάβης, τα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας πρέπει να επιβληθούν εν μέρει σε βάρος των εναγόμενων, λόγω της ήττας τους επί του κυρίου αντικειμένου της διαφοράς (άρθρα 176, 178 παρ. 1 ΚΠολΔ). Το Δικαστήριο προβαίνει στην εκκαθάριση και τον προσδιορισμό των εξόδων αυτών κατ’ άρθρο 189 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, με βάση τον νόμιμα υποβληθέντα στο πρωτοβάθμιο και στο παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο πίνακα εξόδων, λαμβάνοντας υπόψη τις νόμιμες αναλογικές αμοιβές της πληρεξουσίας δικηγόρου της ενάγουσας για τη σύνταξη της αγωγής και των προτάσεων αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας, οι οποίες υπολογίζονται ποσοστιαίως (2%, 1% και 2% αντίστοιχα) επί της πραγματικής αξίας του αντικειμένου της δίκης (ήτοι επί του ποσού των 26.000€ [22.000€ αξία ακινήτου + 4.000€ χρηματική ικανοποίηση ηθικής βλάβης]), σύμφωνα με τα άρθρα 63 επ. του Ν. 4194/2013 (Κώδικας Δικηγόρων). Συνυπολογιζομένων των πραγματικών εξόδων, ήτοι του καταβληθέντος τέλους δικαστικού ενσήμου, ύψους 776,08€ (υπ’ αρ. ……… ηλεκτρονικό παράβολο της Γ.Γ.Π.Σ.), των εξόδων επιδόσεων, εγγραφής διεκδικήσεων και διαμεσολάβησης, η δικαστική δαπάνη, κατόπιν ανάλογης περικοπής των κονδυλίων που αντιστοιχούσαν στο απορριφθέν οικονομικό αίτημα (θετική ζημία), πρέπει να οριστεί ενιαία στο εύλογο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500€) ευρώ, κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.

Εξαφανίζει την εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 3918/2024 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά.

Διατάσσει την επιστροφή στην εκκαλούσα του υπ’ αριθμ. ………./22.01.2025 ηλεκτρονικού παραβόλου άσκησης της έφεσης, ποσού εκατό (100€) ευρώ.

Κρατεί την υπόθεση και δικάζει την από 19-01-2023 αγωγή.

Απορρίπτει ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.

Δέχεται εν μέρει την αγωγή.

Αναγνωρίζει την ενάγουσα αποκλειστική κυρία τής υπό στοιχείο Β’ κάθετης ιδιοκτησίας και ειδικότερα: α) του ισόγειου τμήματος εμβαδού 11,85 τ.μ. (στοιχεία ΑΚ1-ΑΚ2-ΑΚ3-ΑΚ4) και β) του ορόφου τμήματος εμβαδού 11,85 τ.μ. (στοιχεία ΙΚ1-ΙΚ2-ΙΚ3-ΙΚ4), όπως αυτά αποτυπώνονται στο από Δεκεμβρίου 2022 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ……….

Υποχρεώνει τις εναγόμενες να αποδώσουν στην ενάγουσα τη νομή και κατοχή των ως άνω δύο τμημάτων, διατασσομένης της βίαιης αποβολής τους σε περίπτωση άρνησης.

Απαγορεύει στις εναγόμενες κάθε μελλοντική διατάραξη της κυριότητας, νομής και κατοχής της ενάγουσας επί του συνόλου της κάθετης ιδιοκτησίας της (Τμήμα Β’) και

Απειλεί κατά καθεμίας των εναγομένων χρηματική ποινή χιλίων (1.000,00) ευρώ και προσωπική κράτηση διάρκειας ενός (1) μηνός για κάθε μελλοντική παραβίαση.

Υποχρεώνει τις εναγόμενες, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, να καταβάλουν στην ενάγουσα ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των τεσσάρων χιλιάδων (4.000,00) ευρώ, με το νόμιμο επιτόκιο επιδικίας από την επίδοση της αγωγής μέχρι και την ολοσχερή εξόφληση.

Καταδικάζει τις εναγόμενες σε μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, το οποίο ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500€) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά, σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, στις 4.11.2026

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                         Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ