Μενού Κλείσιμο

Αριθμός απόφασης 715/2026

ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΤΜΗΜΑ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ  715/2026

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Νικολέττα Λαμπρίδου, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Πειραιώς και από τη Γραμματέα Ε.Δ.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του την ………… για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της εκκαλούσας : Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «…………….», που εδρεύει στο ……. Αττικής, ……….., νομίμως εκπροσωπούμενης, ΑΦΜ : ……., η οποία εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Χιωτέλη  (ΑΜΔΣΠ : ……….).

Του εφεσίβλητου : Του ΝΠΔΔ με την επωνυμία «ΝΑΥΤΙΚΟ ΑΠΟΜΑΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ» (Ν.Α.Τ.), που εδρεύει στον Πειραιά, ………… όπως νόμιμα εκπροσωπείται, το οποίο εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελένη Γιαννιώτη (ΑΜΔΣΠ : ………..).

Η ανακόπτουσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς την από 19-2-2024 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου  ………./2024 ανακοπή της κατά του καθ’ ου η ανακοπή, επί της οποίας εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών η με αριθμό 3495/2024 οριστική απόφαση του παραπάνω πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών), με την οποία η ανακοπή απορρίφθηκε, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα σε αυτή (απόφαση).

Η ηττηθείσα στον πρώτο βαθμό ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα με την από 17-3-2025 με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. …………/2025 ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ……/2025 ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου έφεσή της, η οποία προσδιορίσθηκε προς συζήτηση για τη δικάσιμο που αναγράφεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, προσβάλλει την ανωτέρω απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Κατά τη συζήτηση της έφεσης στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου στην αναγραφόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο, που εκφωνήθηκε με τον προσήκοντα τρόπο από τη σειρά του οικείου πινακίου, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο, αλλά προκατέθεσαν δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και έγγραφες προτάσεις, ζητώντας να γίνουν δεκτά όσα σε αυτές αναφέρονται, αντίστοιχα.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη από 17-3-2025 με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………/2025  ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. …………/2025 ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου έφεση της ηττηθείσας στον πρώτο βαθμό ανακόπτουσας και ήδη εκκαλούσας κατά του καθ’ ου η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητου και κατά της με αριθμό 3495/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών), η οποία εκδόθηκε κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων στην πρωτοβάθμια δίκη, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, επί της ασκηθείσας σε βάρος του εφεσίβλητου – καθ’ ου η ανακοπή από 19-2-2024 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου ………../2024 ανακοπής της εκκαλούσας – ανακόπτουσας, διώκουσας με αυτήν τη μεταρρύθμιση του προσβαλλόμενου πίνακα κατάταξης δανειστών της αναφερόμενης συμβολαιογράφου, την αποβολή του καθ’ ου η ανακοπή από τον ανακοπτόμενο πίνακα κατάταξης και την κατάταξή της σε αυτόν προνομιακά για το ποσό των 800.399,15 ευρώ, για το οποίο αναγγέλθηκε στον ένδικο πλειστηριασμό πλοίου, και με την οποία (πρωτόδικη απόφαση) απορρίφθηκε η ανακοπή της, έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις (άρθρα 495, 498, 511, 513 παρ.1 στοιχ. β, 516 παρ.1, 517 εδαφ. α, 518 παρ. 2 και 520 παρ. 1 ΚΠολΔ), με την κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου την 15-4-2025  (βλ. τη με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………../15-4-2025  στη γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου), ήτοι πριν από επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης (άρθρο 499 ΚΠολΔ), εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 518 παρ. 2 ΚΠολΔ (σε συνδυασμό με άρθρο 591 παρ. 1 εδ. α ΚΠολΔ) καταχρηστικής διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, που έλαβε χώρα την 31-10-2024, καθότι ουδείς των διαδίκων επικαλείται και ούτε από τα έγγραφα της δικογραφίας προέκυψε επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης, και δεν συντρέχει άλλος λόγος απαραδέκτου, ενώ για το παραδεκτό της έχει κατατεθεί από την εκκαλούσα το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 παρ. 3 περ. Α (β) ΚΠολΔ παράβολο, ποσού 100,00 ευρώ (βλ. τη με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………../15-4-2025 του γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιώς με αναφορά στο με αριθμό …………./2025 e-παράβολο ποσού 100,00 ευρώ). Πρέπει επομένως, η ένδικη έφεση, η οποία αρμόδια φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, που είναι καθ’ ύλην, κατά τόπον και λειτουργικά αρμόδιο προς εκδίκασή της (άρθρο 19 ΚΠολΔ και άρθρο 51 παρ. 6 στοιχ. α του Ν. 2172/1993), να γίνει τυπικά δεκτή και να διερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, κατά την αυτή (ειδική) διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρα 532, 533 παρ. 1 και 591 παρ. 1 εδ. α και παρ. 7 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς με την από 19-2-2024 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου ………../2024 ανακοπή της, η ανακόπτουσα εξέθετε ότι με επίσπευση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «………….» και το διακριτικό τίτλο «………….» (μη διαδίκου στην ανακοπή), για την ικανοποίηση χρηματικής απαίτησής της, σε εκτέλεση του με αριθμό …/2019 πρώτου (Α΄) εκτελεστού απογράφου της με αριθμό …../2019 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς και δυνάμει της με αριθμό …/24-11-2022 έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης κινητών του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς με έδρα το Πρωτοδικείο Πειραιώς ………… και του με αριθμό …../6-12-2022 αποσπάσματος της ανωτέρω κατασχετήριας έκθεσης του ίδιου δικαστικού επιμελητή, εκπλειστηριάστηκε αναγκαστικώς με ηλεκτρονικά μέσα την 4-1-2023 και κατακυρώθηκε στην υπερθεματίστρια ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «……………» και το διακριτικό τίτλο «………..» το υπό σημαία Ελλάδας Ε/Γ-Ο/Γ πλοίο (Β΄ Κλάσης) με το όνομα «Τ», νηολογίου …, αριθμ. …, ΙΜΟ …. και ΔΔΣ ….., που ανήκε στην καθ’ ης η εκτέλεση ναυτιλιακή εταιρία με την επωνυμία «……………», αντί πλειστηριάσματος ποσού 120.012,00 ευρώ, συνταχθείσας προς τούτο της με αριθμό ………/4-1-2023 έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού της συμβολαιογράφου Αθηνών ………….. ως επί του πλειστηριασμού υπαλλήλου. Στη συνέχεια, ιστορούσε ότι η ίδια (ανακόπτουσα) αναγγέλθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον ένδικο πλειστηριασμό με την από 17-1-2023 αναγγελία της, νομίμως επιδοθείσα στην επί του πλειστηριασμού υπάλληλο και στην καθ’ ης η εκτέλεση, για τις εκτιθέμενες στο δικόγραφο της ανακοπής απαιτήσεις της, ύψους 800.399,15 ευρώ, νομιμοτόκως, που αφορούν α) σε τέλη ελλιμενισμού, τέλη υδροδότησης και τέλη υγρών και στερεών αποβλήτων, όπως η εν λόγω οφειλή επιδικάστηκε δυνάμει της με αριθμό 34/2019 ήδη τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, β) σε τέλη επιβατών και οχημάτων της Κοινοπραξίας με την επωνυμία «……………», μέλος της οποίας τύγχανε και η καθ’ ης η εκτέλεση, η οποία κρίθηκε ότι ευθύνεται εις ολόκληρον με την ανωτέρω Κοινοπραξία ως έχουσα την ιδιότητα της ομορρύθμου εταίρου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 293 παρ. 3 του Ν. 4072/2012, όπως η εν λόγω οφειλή επιδικάστηκε δυνάμει της με αριθμό 2936/2018 ήδη τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, γ) σε οφειλή από παροχή υδροδότησης προς το πλοίο AJ, του οποίου η καθ’ ης η εκτέλεση τύγχανε εφοπλίστρια κατά το χρόνο παροχής των υπηρεσιών, όπως η εν λόγω οφειλή επιδικάστηκε με τη με αριθμό  2935/2018 ήδη τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, δ) σε οφειλές από την παραχώρηση χρήσης χώρου για τη λειτουργία του πρακτορείου της και την ηλεκτροδότηση αυτού, με βάση τα επικαλούμενα στην ανακοπή τιμολόγια, καθώς και ότι εμπρόθεσμα κατέθεσε τα απαιτούμενα έγγραφα, που αποδεικνύουν τις απαιτήσεις της, συνταχθείσας προς τούτο της με αριθμό ……../18-1-2023 πράξης κατάθεσης εγγράφων αναγγελθέντος δανειστή της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου. Κατόπιν, ανέφερε ότι εκ παραδρομής κατά δήλωσή της η πιο πάνω συμβολαιογράφος ανέγραψε εσφαλμένα στον προσβαλλόμενο με αριθμό …………./25-10-2023 πίνακα κατάταξης δανειστών την αναγγελλόμενη απαίτηση ως προερχόμενη από τον «……..» αντί του ορθού «……..» και αντιλαμβανόμενη το λάθος της και την παράλειψη επίδοσης του πίνακα κατάταξης δανειστών και πρόσκλησης δανειστών στην ανακόπτουσα, προέβη έπειτα σε επίδοση αυτού την 6-2-2024 στην τελευταία. Ακόμα, εξηγούσε ότι, αφού προέβη σε προαφαίρεση των εξόδων εκτέλεσης συνολικού ποσού 14.758,98 ευρώ, ακολούθως, λόγω ανεπάρκειας του απομείναντος πλειστηριάσματος ποσού 105.253,02 ευρώ, η ως άνω συμβολαιογράφος ως επί του πλειστηριασμού υπάλληλος συνέταξε τον προσβαλλόμενο ως άνω με αριθμό ………./25-10-2023 πίνακα κατάταξης δανειστών, στον οποίο κατέταξε προνομιακά, στην πρώτη τάξη ναυτικών προνομίων του άρθρου 205 περ. α ΚΙΝΔ και οριστικά στο απομένον υπόλοιπο πλειστηρίασμα το καθ’ ου η ανακοπή «ΝΑΥΤΙΚΟ ΑΠΟΜΑΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ» (Ν.Α.Τ.) για μέρος της αναγγελθείσας απαίτησής του ποσού 1.653.592,47 ευρώ, ενώ ισχυρίστηκε ότι δεν κατατάχθηκε η αναγγελθείσα απαίτηση της ίδιας (ανακόπτουσας), διότι κρίθηκε εσφαλμένα από την επί του πλειστηριασμού υπάλληλο ότι η αναγγελθείσα αξίωση δεν αναφέρεται στο πλοίο που εκλπειστηριάστηκε (Τ) και του οποίου το εκπλειστηρίασμα διανέμεται, αλλά σε άλλο πλοίο (AJ), το οποίο και φέρεται ανήκον στην ίδια οφειλέτιδα του αναγγέλλοντος εταιρία και συνεπώς, η αναγγελθείσα αξίωση δεν απολαμβάνει προνομίου κατά το άρθρο 205 ΚΙΝΔ, κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στην ανακοπή. Με βάση το ιστορικό αυτό και για τους ειδικότερα εκτιθέμενους στην ανακοπή λόγους και επικαλούμενη έννομο συμφέρον, διότι δεν κατατάχθηκε στον ανακοπτόμενο πίνακα κατάταξης δανειστών, ζήτησε να μεταρρυθμιστεί αυτός, ώστε να αποβληθεί το καθ’ ου και ήδη εφεσίβλητο για το σύνολο της αναγγελθείσας απαίτησής του και στη θέση του να καταταγεί η ίδια (ανακόπτουσα) προνομιακά, άλλως και επικουρικά συμμέτρως, για ολόκληρο το ποσό των αναγγελθεισών απαιτήσεών της. Επίσης, ζήτησε να καταδικαστεί το καθ’ ου η ανακοπή στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του (3495/2024), αφού έκρινε ότι η ένδικη ανακοπή ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, απέρριψε αυτήν (ανακοπή) στο σύνολό της και συμψήφισε τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων. Κατά της απόφασης αυτής (3495/2024) παραπονείται η ανακόπτουσα και ήδη εκκαλούσα με την κρινόμενη έφεσή της και τους διαλαμβανόμενους σε αυτή λόγους, που ανάγονται σε εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, με σκοπό να γίνει δεκτή η ανακοπή της.

ΙΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 979 παρ. 2, 933 και 585 παρ. 2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 216 παρ. 1 και 217 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικόγραφο της ανακοπής κατά του πίνακα κατάταξης πρέπει να περιέχει, εκτός από τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 118 και 120 του ίδιου Κώδικα και τους λόγους αυτής, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στον καθ’ ου να αμυνθεί και στο δικαστήριο να ελέγξει τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα της απαίτησης, καθώς και την ύπαρξη του προνομίου της. Ειδικότερα, η ανακοπή, ως εισαγωγικό δικόγραφο της περί την εκτέλεση δίκης, πρέπει να περιέχει ακριβή περιγραφή της απαίτησης, της οποίας ζητείται η κατάταξη και του προνομίου της, δηλαδή παράθεση των πραγματικών περιστατικών, τα οποία κατά νόμο θεμελιώνουν την ενεργητική νομιμοποίηση του ανακόπτοντος, αλλά και τη συγκεκριμένη έννομη σχέση, από την οποία πηγάζει η απαίτησή του και το προνόμιό της. Η ελλιπής παράθεση των περιστατικών τούτων καθιστά την ανακοπή αόριστη και ως εκ τούτου απορριπτέα, η αοριστία δε αυτή δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις ή με την αναφορά σε άλλα έγγραφα (ΑΠ 697/2021, ΑΠ 461/2018, ΑΠ 240/2015, ΑΠ 1281/2011 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1012 παρ. 1 και 4 ΚΠολΔ και 205 του Κ.Ι.Ν.Δ. (Ν. 3816/1958), ως ίσχυε κατά το χρόνο του πλειστηριασμού (4-1-2023), προκύπτει ότι επί κατασχεμένου πλοίου το οποίο πλειστηριάστηκε, η κατάταξη των δανειστών στον πίνακα κατάταξης γίνεται κατά πρώτο λόγο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ι.Ν.Δ. Προηγούνται οι κατ’ άρθρο 205 του Κ.Ι.Ν.Δ. προνομιούχες απαιτήσεις, οι οποίες κατατάσσονται σε τέσσερις κατηγορίες. Τα προνόμια του άρθρου αυτού είναι ειδικά και έχουν ως αντικείμενο ορισμένο πλοίο ή το ναύλο, εκτοπίζουν δε κάθε άλλο προνόμιο του κοινού δικαίου ή του ΚΠολΔ, όταν αντικείμενο του πλειστηριασμού είναι το πλοίο. Ως εκ τούτου, κατατάσσονται κατά πρώτο λόγο οι κατά το άρθρο 205 προνομιούχες απαιτήσεις, ακολουθούν οι ενυπόθηκες επί του πλοίου και μετά την πλήρη ικανοποίηση των απαιτήσεων αυτών, επί του τυχόν υπολοίπου του εκπλειστηριάσματος, γίνεται η κατάταξη των κατά το άρθρο 975 και 976 ΚΠολΔ προνομιούχων απαιτήσεων, κατά την έκταση κατά την οποία οι τελευταίες δεν καλύπτονται από το άρθρο 205 του Κ.Ι.Ν.Δ. (ΑΠ 86/2021, ΑΠ 1556/1998, ΑΠ 466/1996, ΕφΠειρ 501/2008, ΕφΠειρ 497/2003 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 205 του ΚΙΝΔ, όπως ίσχυε μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 214 του Ν.4072/2012, υπό τον τίτλο «Περί ναυτικών προνομίων», ορίζεται ότι «Είναι προνομιούχοι επί του πλοίου και του ναύλου κατά την κατωτέρω τάξιν μόνον οι ακόλουθοι απαιτήσεις:  α) οι συναφείς προς την ναυσιπλοΐαν φόροι, τα δικαστικά έξοδα τα γενόμενα προς το κοινόν συμφέρον των δανειστών, τα βαρύνοντα το πλοίον τέλη και δικαιώματα ως και τα εκ της ναυτολογήσεως των ναυτικών δικαιώματα του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου και τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν ή επιβάλλονται από το Γραφείο Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας υπέρ του Κεφαλαίου Ανεργίας και Ασθενείας Ναυτικών (Κ.Α.Α.Ν.), β) αι εκ της συμβάσεως εργασίας πηγάζουσαι απαιτήσεις του πλοιάρχου και του πληρώματος ως και από του κατάπλου του πλοίου εις τον τελευταίον λιμένα έξοδα φυλάξεως και συντηρήσεως, γ) τα έξοδα και αι αμοιβαί λόγω επιθαλασσίου αρωγής διασώσεως και ναυαγιαιρέσεως, δ) αι λόγω συγκρούσεως ή προσκρούσεως πλοίων οφειλόμενοι αποζημιώσεις εις τα πλοία, τους επιβάτας και τα φορτία. Τα προνόμια προηγούνται της υποθήκης.» (ΜονΕφΠειρ 51/2024 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Ήδη με το νέο Κώδικα Ιδιωτικού Ναυτικού Δικαίου (Ν. 5020/2023), με έναρξη ισχύος από 1-5-2023 (άρα σε ισχύ κατά τον κρίσιμο χρόνο κατάρτισης του ένδικου πίνακα κατάταξης, την 25-10-2023), και στο άρθρο 42 αυτού, με τίτλο «Προνομιούχες απαιτήσεις», ορίζεται ότι «1. Από τις απαιτήσεις κατά προσώπου που εκμεταλλεύεται πλοίο για δικό του λογαριασμό, εξοπλίζονται με προνόμιο επί του πλοίου από τη γέννησή τους μόνο: α) οι συναφείς προς τη ναυσιπλοΐα φόροι, τα βαρύνοντα το πλοίο τέλη και δικαιώματα, κατά το τελευταίο, πριν την αναγκαστική κατάσχεση, εξάμηνο, και τα έξοδα συντήρησης του πλοίου από τον κατάπλου του στον λιμένα όπου κατασχέθηκε (πρώτη τάξη), β) οι απαιτήσεις του πλοιάρχου και του πληρώματος που πηγάζουν από τη σύμβαση της ναυτικής εργασίας τους και οι απαιτήσεις των φορέων της κοινωνικής ασφάλισής τους, στην έκταση που προσδιορίζεται από τις εκάστοτε ισχύουσες ειδικές διατάξεις (δεύτερη τάξη), γ) τα έξοδα και οι αμοιβές λόγω επιθαλάσσιας αρωγής (τρίτη τάξη) και δ) οι οφειλόμενες στα πλοία, τους επιβάτες και τα φορτία αποζημιώσεις λόγω σύγκρουσης ή πρόσκρουσης πλοίων (τέταρτη τάξη). 2. Τα προνόμια προηγούνται κάθε υποθήκης.». Εξάλλου, κατά την έννοια του νόμου, βαρύνοντα το πλοίο τέλη και δικαιώματα είναι τα δια νόμου επιβαλλόμενα απευθείας επί του πλοίου υπέρ τρίτων οργανισμών και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου τέλη, που αφορούν δηλαδή στην ίδια τη λειτουργία του πλοίου ως πλωτού μέσου (π.χ. τέλη διελεύσεως, πλοηγήσεως, φαρικά τέλη και τέλη αγκυροβολίας, προσορμίσεως, πρυμνοδετήσεως, μεθορμίσεως κλπ.). Δεν εμπίπτουν, επομένως, στην ανωτέρω έννοια του τέλους εκείνα που βαρύνουν τρίτους κατά τη λειτουργία του πλοίου και απλώς εισπράττονται από τον πλοιοκτήτη ή τον αντιπρόσωπό του ή τη ναυτική επιχείρηση με την υποχρέωση αποδόσεώς των στον δικαιούχο, όπως είναι τα υπέρ λιμενικών ταμείων τέλη χρήσεως του λιμένα, τα οποία συνίστανται στην προσαύξηση του εισιτηρίου των επιβατών και βαρύνουν τον επιβάτη, εισπραττόμενα απλώς από τον πλοιοκτήτη κατά την έκδοση του εισιτηρίου (ΜονΕφΠειρ 292/2024 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ).

IV. Με τον πρώτο λόγο της ανακοπής της η ανακόπτουσα ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «……….» ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος απέρριψε την από 17-1-2023 αναγγελία της με την αιτιολογία ότι τούτη αφορούσε τρίτο πλοίο και όχι το εκπλειστηριασθέν, μολονότι από το περιεχόμενο της αναγγελίας της πρόκυπτε σαφώς ότι μόνο η με αριθμό 3 απαίτησή της αφορούσε τρίτο πλοίο και δη το πλοίο AJ, ενώ οι με αριθμό 1 και 2 απαιτήσεις της αφορούσαν το εκπλειστηριασθέν πλοίο Τ, και η τελευταία με αριθμό 4 απαίτηση προερχόταν από την παραχώρηση χρήσης χώρου για τη λειτουργία του πρακτορείου της καθ’ ης η εκτέλεση και την ηλεκτροδότηση αυτού. Ως προς τον πιο πάνω λόγο ανακοπής, λεκτέα τα ακόλουθα: Ειδικότερα, όπως η ανακόπτουσα ρητά συνομολογεί με το συγκεκριμένο λόγο ανακοπής, η με αριθμό 3 απαίτησή της, συνολικού ποσού 65.375,95 ευρώ, αφορά, κατά τα εκτιθέμενα στην ανακοπή, σε οφειλή από παροχή υδροδότησης σε άλλο πλοίο και συγκεκριμένα στο πλοίο AJ, του οποίου η καθ’ ης η εκτέλεση ασκούσε τον εφοπλισμό κατά το χρόνο παροχής των σχετικών υπηρεσιών, και όχι στο εκπλειστηριασθέν πλοίο Τ, όπως η εν λόγω οφειλή επιδικάστηκε δυνάμει της με αριθμό 2935/2018 ήδη τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Περαιτέρω, η με αριθμό 2 απαίτησή της, ανερχόμενη στο συνολικό ποσό των 243.296,91 ευρώ, αφορά, κατά τα εκτιθέμενα στην ανακοπή, σε οφειλή από τέλη επιβατών και οχημάτων της Κοινοπραξίας με την επωνυμία «…………….», της οποίας μέλος τύγχανε και η καθ’ ης η εκτέλεση και για την οποία η τελευταία ευθύνεται εις ολόκληρον με την ως άνω Κοινοπραξία ως ομόρρυθμο μέλος της σύμφωνα με το άρθρο 293 παρ. 3 του Ν. 4072/2012, όπως η εν λόγω οφειλή επιδικάστηκε δυνάμει της με αριθμό 2936/2018 ήδη τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Επίσης, η με αριθμό 1 απαίτησή της, ανερχόμενη στο συνολικό ποσό των 486.958,14 ευρώ, αφορά, κατά τα εκτιθέμενα στην ανακοπή, σε τέλη υδροδότησης έτους 2012, 2013, 2014, 2015, ποσού 16.921,75 ευρώ, 24.865,55 ευρώ, 43.295,95 ευρώ και 17.916,15 ευρώ, αντιστοίχως, τέλη ελλιμενισμού έτους 2014, 2015, 2016, 2017, ποσού 1.002,06 ευρώ, 55.580,72 ευρώ, 80.109,11 ευρώ και 79.890,17 ευρώ, αντιστοίχως, και τέλη υγρών και στερεών αποβλήτων έτους 2016, ποσού 6.605,36 ευρώ, όπως η εν λόγω οφειλή επιδικάστηκε δυνάμει της με αριθμό 34/2019 ήδη τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Ακόμα, η με αριθμό 4 απαίτησή της, ανερχόμενη στο συνολικό ποσό των 4.768,15 ευρώ, αφορά, κατά τα εκτιθέμενα στην ανακοπή, σε οφειλή από την παραχώρηση χρήσης χώρου για τη λειτουργία του πρακτορείου της καθ’ ης η εκτέλεση και την ηλεκτροδότηση αυτού, με βάση τα επικαλούμενα σε πίνακα τιμολόγια. Αν και οι αναγγελλόμενες απαιτήσεις της ανακόπτουσας περιγράφονται στο δικόγραφο της ανακοπής κατά τρόπο επαρκώς σαφή και ορισμένο, τόσο ως προς τη γενεσιουργό αιτία τους όσο και ως προς το φερόμενο προνομιακό χαρακτήρα τους, εντούτοις αυτές δεν δύνανται να καταταγούν προνομιακά για τους κάτωθι αναφερόμενους λόγους : Συγκεκριμένα, αναφορικά με τη με αριθμό 1 απαίτηση από τέλη ελλιμενισμού και άλλα ως άνω συναφή τέλη από την παροχή προς το εκπλειστηριασθέν πλοίο λιμενικών υπηρεσιών, που αφορούν στην ίδια τη λειτουργία του πλοίου ως πλωτού μέσου, συνιστούν μεν βαρύνοντα το πλοίο τέλη και δικαιώματα, πλην όμως, δεν εμπίπτουν, ως προς τη γέννησή τους, κατά το τελευταίο, πριν την αναγκαστική κατάσχεση, εξάμηνο, όπως ο χρονικός αυτός περιορισμός προβλέπεται με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 στοιχ. α του νέου ΚΙΝΔ (Ν. 5020/2023, με έναρξη ισχύος την 1-5-2023), ο οποίος εφαρμόζεται κατά τον κρίσιμο χρόνο της σύνταξης του προσβαλλόμενου πίνακα κατάταξης (25-10-2023) [ΑΠ 1820/2023, ΑΠ 1820/2022, ΑΠ 1151/2021 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ], διότι, κατά τα εκτιθέμενα στην ανακοπή, η απαίτηση από τέλη ελλιμενισμού και λοιπά συναφή τέλη αφορά σε προγενέστερα έτη (2012 – 2017). Σε κάθε περίπτωση, εφόσον η επίμαχη διαδικασία της επισπευδόμενης σε βάρος της πλοιοκτήτριας αναγκαστικής εκτέλεσης ανάγεται σε χρόνο μεταγενέστερο της αλλαγής της νομικής φύσης της ανακόπτουσας, η απαίτηση της τελευταίας (……………), που δεν αποτελεί πλέον νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου «διφυούς χαρακτήρα», αλλά ιδιωτική κερδοσκοπική ανώνυμη εταιρία με αμιγή χαρακτήρα επιχειρηματικής εκμετάλλευσης, από την παροχή προς το πλοίο λιμενικών υπηρεσιών, όπως είναι και η εν λόγω αναγγελλόμενη απαίτηση, δεν απολαύει πλέον του προβλεπόμενου στη διάταξη του άρθρου 205 στοιχ. α του ΚΙΝΔ – Ν. 3816/1958 (ήδη του άρθρου 42 του νέου ΚΙΝΔ – Ν. 5020/2023) προνομίου κατάταξης κατά τη διανομή του πλειστηριάσματος του πλοίου, ως τέλη και δικαιώματα βαρύνοντα το πλοίο και δη προνομίου της πρώτης τάξης των ειδικότερα με τη διάταξη αυτή θεσπιζομένων προνομίων, κατ’ ανάλογη εφαρμογή των όσων έχουν κριθεί για τις απαιτήσεις της ……………. μετά την ισχύ του Ν. 4404/2016, δηλαδή μετά την ιδιωτικοποίησή του και τη μετατροπή του σε ανώνυμη εταιρία (πρβλ. ΑΠ 1820/2023 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ). Επίσης, η με αριθμό 2 απαίτηση αφορά σε τέλη επιβατών και οχημάτων, τα οποία όμως, βαρύνουν τρίτους και απλώς εισπράττονται από τον πλοιοκτήτη με την υποχρέωση απόδοσης αυτών στο δικαιούχο, όπως είναι τα υπέρ λιμενικού ταμείου τέλη χρήσης του λιμένα, τα οποία συνίστανται στην προσαύξηση του εισιτηρίου των επιβατών και βαρύνουν τον επιβάτη, εισπραττόμενα απλώς από τον πλοιοκτήτη κατά την έκδοση του εισιτηρίου, όπως εκτέθηκε στην παραπάνω σχετική μείζονα σκέψη και ως εκ τούτου, δεν πρόκειται για τέλη βαρύνοντα το πλοίο και συνακόλουθα, η εν λόγω απαίτηση δεν είναι προνομιακή. Επιπλέον, η με αριθμό 3 απαίτηση από παροχή υδροδότησης σε άλλο πλοίο εκτός του πλειστηριαζόμενου δεν είναι προνομιακή. Η δε με αριθμό 4 απαίτηση ομοίως δεν είναι προνομιακή, καθώς προέρχεται από την παραχώρηση χρήσης χώρου, προφανώς της χερσαίας ζώνης του λιμένα, για τη λειτουργία πρακτορείου και την ηλεκτροδότηση αυτού, δηλαδή πρόκειται για οφειλή ενοικίου και παροχής ηλεκτροδότησης. Επομένως και με βάση τις προδιαληφθείσες παραδοχές, πρέπει, κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, ο πιο πάνω λόγος ανακοπής να απορριφθεί ως μη νόμιμος ως προς τις ένδικες απαιτήσεις, που αναγγέλθηκαν και των οποίων ζητείται η προνομιακή κατάταξή τους εν γένει και δη ως τέλη και δικαιώματα βαρύνοντα το πλοίο που πλειστηριάστηκε. Το δε πρωτοβάθμιο δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφαση (3495/2024), αφού εξέτασε τον παραπάνω λόγο ανακοπής, τον απέρριψε ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας. Συνεπώς, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τον πρώτο λόγο έφεσης, με τον οποίο η εκκαλούσα παραπονείται ότι κατ’ εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε τον πρώτο λόγο ανακοπής ως αόριστο, ενώ έπρεπε αυτός να γίνει δεκτός ως ορισμένος, νόμιμος και βάσιμος κατ’ ουσίαν, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα, όπως και ο πιο πάνω λόγος έφεσης στο σύνολό του. Σημειωτέον ότι το παρόν Δικαστήριο δεν δύναται, απορρίπτοντας τον πιο πάνω λόγο έφεσης, να αντικαταστήσει την αιτιολογία της εκκαλουμένης απόφασης με την αιτιολογία της παρούσας απόφασης, διότι σε μία τέτοια περίπτωση, ήτοι αντικατάστασης της πρωτόδικης αιτιολογίας περί απόρριψης του λόγου ανακοπής ως απαράδεκτου λόγω αοριστίας με εκείνη της απόρριψης αυτού ως νόμω αβάσιμου, θα πρόκυπτε εντεύθεν δεδικασμένο και η νέα αιτιολογία θα επέφερε δυσμενέστερες για την εκκαλούσα συνέπειες, τέτοια όμως, δυνατότητα δεν έχει το παρόν Δικαστήριο χωρίς να εξαφανίσει την εκκαλουμένη απόφαση μετά από παραδοχή αντίθετης έφεσης ή αντέφεσης του εφεσίβλητου, όρος που δεν συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση (άρθρο 536 ΚΠολΔ) [ΑΠ 224/2016, ΑΠ 1566/1998 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ].

V. Σε άσκηση ανακοπής κατά του πίνακα κατάταξης νομιμοποιούνται μόνο ο επισπεύδων, οι αναγγελθέντες δανειστές και ο καθ’ ου η εκτέλεση, εφόσον έχουν έννομο συμφέρον, το οποίο ως θεσμός επιβάλλει και περιορίζει τη δικαιοδοτική παρέμβαση μόνο στις περιπτώσεις που η δικαστική απόφαση είναι αναγκαία και ικανή να προστατεύσει το προβαλλόμενο δικαίωμα ή προστατευτέο έννομο συμφέρον. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής και των άρθρων 68 και 262 παρ. 2 ΚΠολΔ, υπάρχει έννομο συμφέρον για άσκηση ανακοπής από τον επισπεύδοντα και τους αναγγελθέντες δανειστές, όταν η παραδοχή του αιτήματος της ανακοπής περιλαμβάνει όχι μόνο την ακύρωση της κατάταξης του καθ’ ου η ανακοπή, αλλά και τη δυνατότητα κατάταξης του ανακόπτοντος, με συνέπεια, αν, παρά την ακύρωση της κατάταξης του καθ’ ου η ανακοπή, κριθεί ότι ο ανακόπτων δεν έχει δικαίωμα κατάταξης, η ανακοπή να απορρίπτεται ως απαράδεκτη για έλλειψη εννόμου συμφέροντος (ΑΠ 1227/2014, ΑΠ 120/2005, ΑΠ 1777/2001 Τ.Ν.Π.ΝΟΜΟΣ).

VI. Με το δεύτερο λόγο της ανακοπής της η ανακόπτουσα βάλλει κατά της κατάταξης του καθ’ ου προνομιακά και οριστικά στην πρώτη τάξη των ναυτικών προνομίων του άρθρου 205 ΚΙΝΔ, και ειδικότερα α) αρνούμενη την αναγγελλόμενη απαίτηση του καθ’ ου τόσο ως προς την ύπαρξη και το ύψος της όσο και ως προς τον προνομιακό της χαρακτήρα, β) επικαλούμενη αοριστία της αναγγελίας του καθ’ ου, λόγω παραπομπής, ως προς τον προσδιορισμό της αναγγελθείσας απαίτησης, σε άλλα Φύλλα Εκκαθάρισης και ενσωμάτωσης σε αυτήν (αναγγελία) μόνο του Συνολικού Φύλλου Οφειλών, αλλά και λόγω μη αναφοράς σε αυτήν του αριθμού των μελών της νόμιμης σύνθεσης του πληρώματος, των ονομάτων των υπηρετούντων στο πλοίο ναυτικών και του μισθολογίου, με βάση το οποίο έγινε ο υπολογισμός των εισφορών από το καθ’ ου, γ) επικαλούμενη αντισυνταγματικότητα του άρθρου 214 του Ν. 4072/2012, δυνάμει του οποίου τροποποιήθηκε το άρθρο 205 του ΚΙΝΔ, στο οποίο στηρίζεται η προνομιακή κατάταξη της απαίτησης του καθ’ ου στην πρώτη τάξη των ναυτικών προνομίων και δ) επικαλούμενη ανυπαρξία βεβαίωσης της απαίτησης του καθ’ ου στο Δημόσιο Ταμείο. Ωστόσο, ο υπό εξέταση λόγος ανακοπής τυγχάνει απορριπτέος ως απαράδεκτος στο σύνολό του, καθώς η ανακόπτουσα στερείται έννομου συμφέροντος για την προβολή του, δοθέντος ότι, σύμφωνα και με τα εκτιθέμενα στην πιο πάνω υπό στοιχείο V μείζονα σκέψη, έννομο συμφέρον έχει ο ανακόπτων, όταν η παραδοχή του αιτήματος της ανακοπής του δεν εξαντλείται μόνο στην ακύρωση της κατάταξης του καθ’ ου, αλλά συνδέεται συγχρόνως και με τη δυνατότητα δικής του κατάταξης στον πίνακα, προϋπόθεση όμως, που δεν συντρέχει εν προκειμένω. Ειδικότερα, στην κρινόμενη υπόθεση, ακόμη κι αν ήθελε κριθεί ως βάσιμος ο ισχυρισμός της ανακόπτουσας περί αοριστίας της αναγγελίας του καθ’ ου, άλλως περί νομικής και ουσιαστικής αβασιμότητας της απαίτησής του, ο λόγος αυτός δεν συνεπάγεται άνευ άλλου τινός την κατάταξη της ιδίας (ανακόπτουσας), δοθέντος ότι μετά την απόρριψη του πρώτου λόγου ανακοπής κατά τα προεκτεθέντα, η ανακόπτουσα δεν δύναται να καταταγεί στον ανακοπτόμενο πίνακα κατάταξης. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που με την εκκαλουμένη απόφαση (3495/2024), καταλήγοντας στην ίδια κρίση, απέρριψε τον ως άνω λόγο ανακοπής, ορθώς εφάρμοσε το νόμο και δεν έσφαλε και συνεπώς, τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα με το δεύτερο λόγο έφεσης, με τον οποίο παραδεκτώς επαναφέρεται ο δεύτερος λόγος ανακοπής, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα, όπως και ο πιο πάνω λόγος έφεσης στο σύνολό του.

VII. Κατόπιν τούτων και μη υπάρχοντος άλλου λόγου έφεσης προς έρευνα, πρέπει η ένδικη έφεση να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας. Τέλος, πρέπει τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του νόμιμου σχετικού αιτήματός του, να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλούσας, λόγω της ήττας της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας, ενώ επίσης, πρέπει και να διαταχθεί η εισαγωγή του προαναφερόμενου παραβόλου, που κατατέθηκε από την εκκαλούσα για την άσκηση της έφεσης (βλ. τη με αυξ. αριθμ. εκθ. καταθ. δικογρ. ………../15-4-2025 του αρμόδιου γραμματέα του Πρωτοδικείου Πειραιώς), στο Δημόσιο Ταμείο, διότι η ένδικη έφεσή της απορρίφθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλίαν των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσίαν την έφεση κατά της με αριθμό 3495/2024 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς (Τμήμα Ναυτικών Διαφορών).

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του αναφερόμενου στο σκεπτικό παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εκκαλούσας τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500,00) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την   6η  Νοεμβρίου 2026, απόντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ                                                         Η  ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ