ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ (ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ) ΔΙΑΦΟΡΩΝ
Αριθμός απόφασης 729/2026
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
[ΤΜΗΜΑ 3ο]
Αποτελούμενο από την Δικαστή Ελένη Πρέντζα, Εφέτη, την οποία όρισε η Διευθύνουσα το Εφετείο, Πρόεδρος Εφετών και την Γραμματέα, Ε.Δ.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στον Πειραιά την ………….. για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της εκκαλούσας, ασκούσας τους πρόσθετους λόγους: Ανώνυμης εταιρίας, με την επωνυμία «…………» και τον διακριτικό τίτλο «………..», που εδρεύει στις ……… Αττικής, επί της οδού ………, με ΑΦΜ ……… Δ.Ο.Υ. ΚΕΦΟΔΕ Αττικής, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία παραστάθηκε δια του, με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πληρεξούσιου δικηγόρου, Δημήτριου Περπατάρη (ΑΜ ΔΣΑ …), μέλους της ΔΕ Δημήτριος Περπατάρης και Συνεργάτες – Δικηγορική Εταιρία [με ΑΜ …], η οποία [ΔΕ] κατέθεσε για λογαριασμό του το με Νο ……/08.10.2026 γραμμάτιο προείσπραξης τού ως άνω ΔΣ.
Του εφεσίβλητου – καθ΄ ου οι πρόσθετοι λόγοι: ………….., ο οποίος παραστάθηκε δια του, με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πληρεξούσιου δικηγόρου, Δημήτριου Κούτλα (ΑΜ ΔΣΑ ……….), ο οποίος κατέθεσε το με Νο ………../30.03.2026 γραμμάτιο προείσπραξης τού ως άνω ΔΣ.
Ο εφεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς [διαδικασία εργατικών διαφορών] την από 23.12.2024 (ΓΑΚ/ΕΑΚ ………./23.12.2024) αγωγή του, την οποία ζήτησε να γίνει δεκτή. Επί της αγωγής αυτής, εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, η υπ’ αριθμ. 4958/2025 οριστική απόφαση, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή. Η εν μέρει ηττηθείσα εναγόμενη εναντίον της απόφασης αυτής άσκησε: 1)Την από 16.12.2025 (ΓΑΚ/ΕΑΚ αντίστοιχα ΜΠΡΑΘ ………./17.12.2025 και ΓΑΚ/ΕΑΚ ΜΕΦΠΕΙΡ …………/17.12.2025) έφεσή της, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε αρχικά η 02.04.2026 (αρ. πιν. …) και μετά από αναβολή η στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη [αρ. πιν. …..] και 2)Το από 31-03-2026 [ΓΑΚ/ΕΑΚ ΜΕΦΠΕΙΡ ………../31.03.2026) δικόγραφο πρόσθετων λόγων, δικάσιμος του οποίου ορίστηκε η στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη [αρ. πιν. ….]. Κατά την δικάσιμο αυτή οι υποθέσεις συνεκφωνήθηκαν με την σειρά του οικείου πινακίου και συζητήθηκαν. Οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις νομίμως προκατατεθείσες προτάσεις τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτές.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη από 16.12.2025 (ΓΑΚ-ΕΑΚ Πρωτοδικείου …………./17.12.2025, ΓΑΚ/ΕΑΚ Εφετείου …../17.12.2025) έφεση της μερικώς ηττηθείσας ενάγουσας, κατά της υπ’ αριθμ. 4958/2025 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών και ειδικότερα εργατικών διαφορών (άρθρα 591, 614 αρ. 3 περ. α, 621 ΚΠολΔ), έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 511, 513 § 1β’, 516 § 1, 517, 518 § 1 ΚΠολΔ), εντός της τριακονθήμερης προθεσμίας από την επομένη της επίδοσης της εκκαλουμένης απόφασης, που έλαβε χώρα στις 20.11.2025, όπως αποδεικνύεται από την επισημείωση επί του σώματος της εκκαλουμένης απόφασης, του δικαστικού επιμελητή, …………., η δεν κατάθεση της έφεσης στην Γραμματεία του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση έλαβε χώρα την 17.12.2025. Για το παραδεκτό, δε, της έφεσης δεν απαιτείται η κατάθεση του παραβόλου του άρθρου 495 αρ. 3β ΚΠολΔ, λόγω της φύσης της προκείμενης διαφοράς ως εργατικής (άρθρο 495 αρ. 3 εδ. τελευταίο {διαφορές της περ. 3 του άρθρου 614 ΚΠολδ}, όπως η παρ. 3 τροποποιήθηκε εκ νέου από το άρθρο 22 του ν. 5134/2024, ΦΕΚ Α΄146/11.09.2024 –έναρξη ισχύος 16.09.2024, άρθ. 120 παρ. 1 ν. 5134/2024. Επειδή, δε, εκ παραδρομής η εκκαλούσα κατέβαλε το με αρ. ………….. e-παράβολο, για την άσκηση της έφεσης, ποσού εκατό (100) ευρώ, όπως αναφέρεται και στην έκθεση κατάθεσης του ένδικου μέσου στην Γραμματεία του Δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, σε συνδ. και με την από 16.12.2025 βεβαίωση πληρωμής της τράπεζας Πειραιώς, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του.
Επίσης, νομότυπα ασκήθηκαν οι από 31.03.2026 (ΓΑΚ/ΕΑΚ Εφετ ………/31.03.2026) πρόσθετοι αυτής λόγοι, καθόσον περιέχονται σε ιδιαίτερο δικόγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου και επικυρωμένο αντίγραφό τους επιδόθηκε στον εφεσίβλητο προ οκτώ (8) τουλάχιστον ημερών πριν από την συζήτηση, όπως αποδεικνύεται από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από την εκκαλούσα υπ’ αριθμ. …….΄/01.04.2026 έκθεση επίδοσης, του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, ……….., μέλους της αστικής εταιρείας δικαστικών επιμελητών με την επωνυμία «………………», που εδρεύει στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Συνεπώς, πρέπει η έφεση και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι, αφού συνεκδικαστούν οι τελευταίοι με την έφεση, λόγω του παρακολουθηματικού τους χαρακτήρα να γίνουν τυπικά δεκτά και να ερευνηθούν, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους, εντός των ορίων που καθορίζονται με αυτούς (άρθρα 522, 533 § 1 του ΚΠολΔ) και κατά την ίδια διαδικασία, που εκδόθηκε η εκκαλουμένη και μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού της αποτελέσματος (άρθρα 522 και 533 αρ. 1 ΚΠολΔ).
Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος, με την από 23.12.2024 αγωγή που άσκησε ενώπιον της Γραμματείας του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς [διαδικασία εργατικών διαφορών], με ΓΑΚ/ΕΑΚ …………/23.12.2024, εναντίον της εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας εξέθετε ότι την 18.10.2018 προσλήφθηκε από την νόμιμη εκπρόσωπο της εναγόμενης εταιρείας, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης, ως υπάλληλος. Ότι ο μηνιαίος του μισθός ορίστηκε συμβατικά σύμφωνα με τον κατώτατο νομοθετημένο βασικό μισθό. Ότι κατά την πρόσληψή του, η εναγόμενη εταιρεία, μεταξύ άλλων, του ζήτησε και βεβαίωση προϋπηρεσίας, την οποία και προσκόμισε στην προϊσταμένη του, χωρίς η τελευταία να του χορηγήσει απόδειξη περί τούτου. Ότι από την εν λόγω βεβαίωση προϋπηρεσίας, την οποία προσκόμιζε στην εναγόμενη κάθε έτος, κατ’ απαίτησή της, αποδεικνυόταν ότι μέχρι την 14.2.2012 είχε τουλάχιστον τρεις τριετίες προϋπηρεσίας σε άλλο εργοδότη και ζήτησε να προσαυξηθεί ο μισθός του κατά 30% [10% για κάθε τριετία], λαμβάνοντας αρνητική απάντηση, με την αιτιολογία ότι δεν δικαιούται, διότι οι τριετίες έχουν «παγώσει» νομοθετικά. Κατόπιν αυτών ζήτησε κυρίως με τις διατάξεις για έγκυρη σύμβαση άλλως και επικουρικά με αυτές του αδικαιολόγητου πλουτισμού να υποχρεωθεί η εναγόμενη να του καταβάλει το συνολικό ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων επτακοσίων τριάντα ευρώ και πενήντα ενός λεπτών [15.730,51€], νομιμοτόκως από την δήλη ημέρα καταβολής εκάστου κονδυλίου, άλλως και επικουρικά από την επίδοση της αγωγής, που αφορά διαφορές δεδουλευμένων αποδοχών, επιδομάτων εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα και επιδομάτων αδείας και διαφορές αμοιβής νυκτερινής εργασίας, όπως ειδικότερα έκαστο κονδύλιο αναλύεται στην αγωγή, να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγόμενη στη δικαστική του δαπάνη. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του δικάζοντας αντιμωλία των διαδίκων, αφού έκρινε ότι η αγωγή είναι ορισμένη, νόμιμη και παραδεκτή την έκανε κατά ένα μέρος δεκτή ως βάσιμη στην ουσία της, υποχρέωσε την εναγόμενη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των δεκαπέντε χιλιάδων εκατόν σαράντα ευρώ και εβδομήντα έξι λεπτών (15.140,76 €), με το νόμιμο τόκο κατά τις αναφερόμενες στο σκεπτικό της διακρίσεις και μέχρι την πλήρη εξόφληση και καταδίκασε την εναγόμενη σε μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος, τα οποία όρισε στο ποσό των πεντακοσίων ευρώ (500 €). Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η εναγόμενη – εκκαλούσα με την έφεσή της και τους πρόσθετους αυτής λόγους, που συνιστούν αιτιάσεις, αναγόμενες σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί, μετά την τυπική παραδοχή τους, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση, να απορριφθεί η αγωγή στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος στην καταβολή των δικαστικών της εξόδων και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
Από την επανεκτίμηση της ένορκης κατάθεσης της μάρτυρος ανταπόδειξης, …………….., που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης και από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τον εφεσίβλητο υπ΄ αριθμ. ………../11.02.2025 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος απόδειξης, ………, που λήφθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών, ………., ύστερα από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση της εκκαλούσας (βλ. την με αριθμό …../06.02.2025 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιά, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, ………), από την νομότυπα, το πρώτον στο Εφετείο, επικαλούμενη και προσκομιζόμενη υπ΄ αριθμ. ΔΣΠ_ΕΒ_……./07.10.2026 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρος ανταπόδειξης, ……….., που δόθηκε ενώπιον της δικηγόρου Πειραιά, ………., με ΑΜ ……….., κατόπιν νόμιμης και εμπρόθεσμη κλήτευση του εφεσίβλητου (βλ. την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από την εκκαλούσα με αριθμό ……..΄/02.10.2026 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, ……….., μέλους της αστικής εταιρείας δικαστικών επιμελητών με την επωνυμία «……………., που εδρεύει στο Πρωτοδικείο Αθηνών) και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε ως δικαστικά τεκμήρια, χωρίς να έχει παραλειφθεί κάποιο από αυτά για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, από τις ομολογίες των διαδίκων, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο και χωρίς απόδειξη (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει έγκυρης σύμβασης εξαρτημένης εργασίας, αορίστου χρόνου, η οποία καταρτίστηκε στις 18.10.2018 μεταξύ του εφεσίβλητου και της νόμιμης εκπροσώπου της εκκαλούσας εταιρείας, η οποία έχει ως αντικείμενο δραστηριότητας, μεταξύ άλλων και την λειτουργία διαδικτυακού σούπερ μάρκετ, ο εφεσίβλητος προσλήφθηκε ως υπάλληλος, με την ειδικότητα του αποθηκάριου. Έκτοτε, παρείχε την εργασία του στις εγκαταστάσεις της εκκαλούσας (αποθήκη), στον δήμο ……………Αττικής (επί της οδού ………..), έναντι (μεικτού) μηνιαίου μισθού ανερχόμενου αρχικά σε 670,39€, από 1.5.2022 σε 713€ και από 1.4.2023 σε 780€. Ο εφεσίβλητος σε εκτέλεση της σύμβασης αυτής απασχολήθηκε στην εκκαλούσα από τις 18.10.2018 έως τις 20.3.2024, οπότε και απολύθηκε. Ειδικότερα ο εφεσίβλητος εκτελούσε εργασίες φορτοεκφόρτωσης προϊόντων, τακτοποίησης αυτών στα ράφια και στα ψυγεία της αποθήκης και προετοιμασίας των παραγγελιών των πελατών, από δε την πρόσληψή του και έως τις 30.6.2023 απασχολούταν καθημερινά στη νυκτερινή βάρδια από 10.00 μ.μ. έως 6.00 π.μ., με ωράριο πλήρους απασχόλησης (5 ημέρες εβδομαδιαίως, από Τρίτη έως Σάββατο και οκτώ (8) ώρες ημερησίως), μετά, δε, την ημερομηνία αυτή παρείχε την εργασία του από ώρα 12:00 έως 20:00. Τις αμέσως επόμενες ημέρες της πρόσληψής του ο εφεσίβλητος, όπως του ζητήθηκε από την εκκαλούσα και συμμορφούμενος προς το άρθρο 2 παρ. 6 του Εσωτερικού Κανονισμού Εργασίας της τελευταίας, που κυρώθηκε με την υπ΄ αριθμ. 2257/15.10.2015 απόφαση της Περιφ/κης Δ/ντριας Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Ανατ. Αττικής και Βορείου Αιγαίου, προσκόμισε και παρέδωσε στην προϊσταμένη του και προστηθείσα της εκκαλούσας εταιρείας, …………. τα αναγκαία για την πρόσληψή του έγγραφα, μεταξύ των οποίων και βεβαίωση προϋπηρεσίας, προκειμένου να καθοριστεί το ύψος των αποδοχών του με βάση την προϋπηρεσία του, ήτοι των τριών τριετιών που διέθετε, διανυθείσα έως τις 14.2.2012, καθώς από τον Ιανουάριο του έτους 2002 έως τον Ιανουάριο του έτους 2012 εργαζόταν ως υπάλληλος γραφείου σε άλλους εργοδότες (διαφημιστικές εταιρείες). Στο σχετικό, μάλιστα, αίτημα του εφεσίβλητου για αναπροσαρμογή των αποδοχών του, η προϊστάμενη και προστηθείσα της εκκαλούσας εταιρείας, ……………., του απάντησε ότι οι τριετίες “έχουν παγώσει νομοθετικά” και ο εφεσίβλητος καλόπιστα δεν προέβη σε περαιτέρω οχλήσεις. Επίσης, προσκόμισε και αντίγραφο του ατομικού του λογαριασμού ως ασφαλισμένου στο ΕΦΚΑ. Από τα παραπάνω έγγραφα αποδεικνυόταν η ως άνω προϋπηρεσία του εφεσίβλητου, χωρίς, ωστόσο, η εκκαλούσα να του χορηγήσει, όπως όφειλε σύμφωνα με τον ως άνω Κανονισμό, σχετική απόδειξη κατάθεσης. Σχετική με την πάγια και αντίθετη προς τον Κανονισμό της εκκαλούσας πρακτική της να παραλείπει να χορηγεί γραπτή απόδειξη παραλαβής των αποδεικτικών εγγράφων της προϋπηρεσίας προς τους εργαζόμενούς της είναι και η κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης, …………., συναδέλφου του εφεσίβλητου, που εργάστηκε στην εκκαλούσα κατά τα έτη 2017-2021, η οποία, αφού περιγράφει την εσωτερική διαδικασία που είχε ακολουθήσει η εκκαλούσα τόσο κατά την πρόσληψη της ίδιας και του τότε συντρόφου της, …………, όσο και κατά την πρόσληψη του εφεσίβλητου, καταθέτει συγκεκριμένα ότι ο τελευταίος λίγες ημέρες μετά την πρόσληψή του, ήτοι σε ανύποπτο χρόνο σε σχέση με την παρούσα αντιδικία, της είχε αναφέρει ότι, όπως του ζητήθηκε από την εκκαλούσα, προσκόμισε στην ως άνω προϊσταμένη του βεβαίωση προϋπηρεσίας, χωρίς η τελευταία να του χορηγήσει σχετική απόδειξη προς τούτο, γεγονός που είχε συμβεί και στην ίδια και στον τότε σύντροφό της (οι οποίοι ομοίως είχαν καταθέσει αντίστοιχες βεβαιώσεις προϋπηρεσίας στην ίδια ως άνω υπάλληλο της εκκαλούσας, χωρίς να τους χορηγηθεί σχετική απόδειξη κατάθεσης). Μάλιστα, όπως συνεχίζει η εν λόγω μάρτυρας, τα δικαιολογητικά που αποδείκνυαν την προϋπηρεσία του εφεσίβλητου ζητήθηκαν εκ νέου από αυτόν, λίγους μήνες μετά την πρόσληψή του. Σε εκτέλεση του νέου αυτού αιτήματος της εκκαλούσας εταιρείας, ο εφεσίβλητος εξέδωσε την 8η Φεβρουαρίου 2019 από το ηλεκτρονικό σύστημα του ΕΦΚΑ αντίγραφο του λογαριασμού του ως ασφαλισμένου από 1/2002 έως και το έτος 2018 και το προσκόμισε εκ νέου στην ως άνω προϊσταμένη του. Η ηλεκτρονική εκτύπωση του δημοσίου αυτού εγγράφου (8.2.2019) συμπίπτει χρονικά με τον χρόνο που η μάρτυρας απόδειξης, . …….., καταθέτει ότι ζητήθηκαν και προσκομίστηκαν από τον εφεσίβλητο εκ νέου τα ένσημά του, ήτοι «λίγους μήνες μετά την πρόσληψή του», τον Οκτώβριο του έτους 2018 και αποτελεί δικαστικό τεκμήριο ότι το έγγραφο αυτό εκδόθηκε αποκλειστικά για να παραδοθεί στην εκκαλούσα – εργοδότρια εταιρεία, για δεύτερη φορά, προς απόδειξη της προϋπηρεσίας του εφεσίβλητου – εργαζόμενου. Ο, δε, περί του αντιθέτου ισχυρισμός της εκκαλούσας, που προβάλλεται με τον υπό τον αριθμό 3 πρόσθετο λόγο έφεσης, ότι το έγγραφο, ελλείψει σχετικής απόδειξης παραλαβής του από την ίδια, ή άλλου προσοδοφόρου αποδεικτικού μέσου, θα μπορούσε να εκτυπώθηκε τυχαία για άλλη χρήση πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Περαιτέρω και ο ισχυρισμός της εκκαλούσας ότι ο εφεσίβλητος ουδέποτε γνωστοποίησε την προϋπηρεσία του πριν το έτος 2024, καθώς και ο ισχυρισμός της ότι η ίδια εφαρμόζει πάγια τακτική αναγνώρισης προϋπηρεσίας στο σύνολο του προσωπικού της, πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι. Ειδικότερα, πέραν του ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν αποδείχθηκαν, έρχονται σε αντίθεση και με το περιεχόμενο του από 15 Ιανουαρίου 2024 γραπτού μηνύματος viber του προϊσταμένου του εφεσίβλητου, …………. στο οποίο αναφέρει επί λέξει προς τον εφεσίβλητο τα εξής: «θα χρειαστεί να μου φέρεις πάλι τα ένσημα. Γιατί δεν τα έχουν στο γραφείο πάλι». Η επανειλημμένη χρήση της λέξης «πάλι» από τον εκπρόσωπο της εταιρείας αποτελεί έμμεση πλην σαφή ομολογία ότι η εκκαλούσα είχε πράγματι παραλάβει από τον εφεσίβλητο τα έγγραφα αυτά στο παρελθόν (ήτοι κατά την πρόσληψή του τον Οκτώβριο του έτους 2018 και λίγους μήνες αργότερα, ήτοι την 08.02.2019) και ότι η μη καταχώρησή τους οφείλεται σε απώλειά τους από το αρμόδιο γραφείο μισθοδοσίας και όχι σε παράλειψη, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα, του ίδιου του εφεσίβλητου να τα προσκομίσει, ενισχύοντας, έτσι, την αξιοπιστία της κατάθεσης τής ως άνω μάρτυρα απόδειξης. Το ως άνω δε μήνυμα ενισχύει και την ουσιαστική βασιμότητα του εφεσίβλητου, ότι αυτός προσκόμιζε κάθε έτος τα ίδια δικαιολογητικά προϋπηρεσίας του, προκειμένου να υπολογίζονται οι ημέρες της ετήσιας άδειάς του. Εξάλλου, η ένορκη ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου κατάθεση της ……………, μάρτυρα ανταπόδειξης, λογίστριας και προϊσταμένης του τμήματος μισθοδοσίας της εκκαλούσας εταιρείας, η οποία προσλήφθηκε στην τελευταία το έτος 2021, ήτοι μεταγενέστερα από την πρόσληψη του εφεσίβλητου – και συνεπώς, όπως έκρινε και η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν μπορούσε να γνωρίζει αν πράγματι ο εφεσίβλητος κατά την πρόσληψή του, τον Οκτώβριο του έτους 2018, είχε καταθέσει στην εκκαλούσα τα σχετικά με την προϋπηρεσία του έγγραφα -, με την οποία (κατάθεση) ισχυρίζεται πως έλεγξε το αρχείο και δεν βρήκε τα ένσημα του εφεσίβλητου δεν αποδεικνύει από μόνο το γεγονός αυτό την μη προσκόμισή τους από τον εφεσίβλητο αλλά αντίθετα, σύμφωνα και με όσα έγιναν παραπάνω δεκτά επιβεβαιώνει την κακή διαχείριση στην οργάνωση της εκκαλούσας, όσον αφορά την ασφαλή τήρηση των αρχείων των εργαζόμενων σε αυτήν και την, επανειλημμένα, απώλεια των εγγράφων του εφεσίβλητου. Εξάλλου, η εκκαλούσα, ως είχε υποχρέωση, ανήγγειλε την πρόσληψη του εφεσίβλητου στις αρμόδιες αρχές, στο δε έντυπο της αναγγελίας σημειώθηκε ότι ο τελευταίος δεν αναλάμβανε εργασία για πρώτη φορά ως μισθωτός και επομένως και από το γεγονός αυτό αποδεικνύεται ότι ο εφεσίβλητος, κατά την πρόσληψή του, γνωστοποίησε στην εκκαλούσα την προϋπηρεσία του και η τελευταία, ενώ τη γνώριζε, αφού δεν αποκλείεται η γνώση αυτή με οποιονδήποτε τρόπο, παρά ταύτα, κατά το διάστημα της απασχόλησής του, δεν λάμβανε υπόψη την προϋπηρεσία του κατά την εκκαθάριση των αποδοχών του. Το γεγονός, δε, ότι ο εφεσίβλητος δεν ανέγραψε την προϋπηρεσία του στο έντυπο πρόσληψης – υπεύθυνη δήλωση που συμπλήρωσε για την εκκαλούσα δεν αναιρεί την ανωτέρω κρίση, καθότι στο εν λόγω έντυπο υπήρχε μόνο το πεδίο «προϋπηρεσία στην ίδια ειδικότητα», την οποία πράγματι δεν διέθετε, δεδομένου ότι, όπως λέχθηκε, την κρίσιμη για την προϋπηρεσία του δεκαετία (2002-2012) εργαζόταν ως υπάλληλος γραφείου στο διαφημιστικό κλάδο και όχι ως αποθηκάριος. Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου περί της έγκαιρης γνωστοποίησης της προϋπηρεσίας του εφεσίβλητου ήδη από τον χρόνο της πρόσληψής του (τον Οκτώβριο του έτους 2018) σύμφωνα με όσα λέχθηκαν παραπάνω δεν αναιρείται από την στάση που τήρησε η εκκαλούσα εταιρεία κατά την συζήτηση της σχετικής εργατικής διαφοράς, ενώπιον του Τμήματος Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Νίκαιας (Δελτίο Εργατικής Διαφοράς με αρ. πρωτ. ……./22-5-2024) να αναγνωρίσει τις επίδικες τριετίες αναδρομικά και αποκλειστικά από την 1η Ιανουαρίου 2024, η οποία, σε κάθε περίπτωση κρίνεται ως προσχηματική. Πιο συγκεκριμένα, αν η εκκαλούσα είχε πράγματι λάβει γνώση της προϋπηρεσίας του εφεσίβλητου το πρώτον μέσω του από 15-01-2024 μηνύματος Viber, η έναρξη της μισθολογικής αναπροσαρμογής θα συνέπιπτε λογικά με την ημερομηνία εκείνη. Η επιλογή, όμως, της εκκαλούσας να μεταθέσει την αναγνώριση αναδρομικά στην 1η Ιανουαρίου 2024 έγινε με προφανή σκοπό να εναρμονιστεί με την γενική νομοθετική έναρξη του “ξεπαγώματος” των τριετιών, επιχειρώντας, έτσι, να αποσυνδέσει την υποχρέωσή της από την πρόσληψη του εφεσίβλητου και να αποφύγει την καταβολή των οφειλόμενων αναδρομικών διαφορών τής περιόδου 2018-2023, τις οποίες, όμως, αποδείχθηκε ότι όφειλε, καθώς τελούσε σε γνώση της προϋπηρεσίας του, ήδη από το έτος 2018. Σύμφωνα, εξάλλου, με το ν. 4093/2012 (υποπαράγραφος ΙΑ.11), η αναστολή της ισχύος των διατάξεων νόμων, συλλογικών συμβάσεων ή διαιτητικών αποφάσεων που προβλέπουν προσαυξήσεις μισθού λόγω προϋπηρεσίας (τριετίες), αφορούσε αποκλειστικά το χρονικό διάστημα από 14-2-2012 έως 31-12-2023, οπότε και άρθηκε η αναστολή με το ν. 5078/2023). Η προϋπηρεσία, ωστόσο, που είχε ήδη συμπληρωθεί πριν από την 14-2-2012, όπως εν προκειμένω η προϋπηρεσία του εφεσίβλητου, από 1-1-2002 έως 31-1-2012, ήτοι τρεις πλήρεις τριετίες, παρέμεινε ισχυρή και έπρεπε να συνυπολογίζεται στον μισθό του από την πρώτη ημέρα της πρόσληψής του, εφόσον, κατά τα παραπάνω αποδειχθέντα, είχε προβεί σε γνωστοποίησή της. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε τα ίδια, με αιτιολογία η οποία συμπληρώνεται και από την παρούσα και δέχθηκε την αγωγή ως προς το κεφάλαιο των διαφορών δεδουλευμένων αποδοχών εξαιτίας της προσαύξησης 30% για τις τρεις τριετίες από τον χρόνο της πρόσληψής του (18-10-2018) ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε και πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμοι οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της έφεσης και άπαντες [πρώτος έως και τέταρτος] εκ των πρόσθετων αυτής λόγων, ενώ πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας ο τρίτος λόγος της έφεσης. Ειδικότερα, με τον λόγο αυτόν η εκκαλούσα διαμαρτύρεται για εσφαλμένο υπολογισμό από την εκκαλουμένη των επιδικασθέντων ποσών και έλλειψη αριθμητικής αιτιολογίας, εκτενείς υπολογισμούς χωρίς σαφή διάκριση μισθολογικών περιόδων, χωρίς βάση υπολογισμού και χωρίς διασταύρωση με τα εκκαθαριστικά σημειώματα της εργοδότριας. Σύμφωνα με το άρθρο 520 ΚΠολΔ, οι λόγοι έφεσης πρέπει να είναι σαφείς και συγκεκριμένοι, ώστε ο εφεσίβλητος να μπορεί να αμυνθεί και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο να ελέγξει την νομική και ουσιαστική βασιμότητα τής προσβαλλόμενης απόφασης. Στην προκειμένη περίπτωση, η εκκαλούσα περιορίζεται σε μια γενικόλογη αναφορά περί «εσφαλμένου υπολογισμού», χωρίς να εξειδικεύει ποιό συγκεκριμένο αριθμητικό σφάλμα εμφιλοχώρησε, ποιά έπρεπε να είναι η ορθή βάση υπολογισμού ανά μισθολογική περίοδο, ποιά ποσά έλαβε ο εφεσίβλητος και σε ποιό ακριβώς σημείο αμφισβητεί τα επιδικασθέντα κονδύλια (διαφορές μισθών, δώρων, επιδομάτων άδειας). Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο λόγος αυτός είναι και ουσιαστικά αβάσιμος και απορριπτέος. Από την επισκόπηση της εκκαλουμένης απόφασης προκύπτει ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο διέλαβε πλήρη, σαφή και λεπτομερή αιτιολογία, παραθέτοντας αναλυτικούς πίνακες ανά έτος και μήνα, με βάση τους εκάστοτε νομοθετημένους βασικούς μισθούς (670,93 €, 713,00 € και 780,00 €), επί των οποίων υπολόγισε ορθά την προσαύξηση 30% των τριών τριετιών, αφαιρώντας τα ποσά που αποδεδειγμένα είχαν καταβληθεί στον εφεσίβλητο, ενώ η μη ταύτιση με τα εκκαθαριστικά της εργοδότριας οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι τα εν λόγω εκκαθαριστικά ήταν εσφαλμένα, καθώς δεν συμπεριλάμβαναν τις επίδικες τριετίες. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης ή πρόσθετος λόγος προς έρευνα, πρέπει η έφεση και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής να απορριφθούν κατ’ ουσίαν στο σύνολό τους. Τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, για τον παρόντα δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, πρέπει, κατόπιν υποβολής σχετικού νόμιμου αιτήματός του με τις έγγραφες προτάσεις του, να επιβληθούν σε βάρος της εκκαλούσας, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Συνεκδικάζει την έφεση και τους πρόσθετους λόγους αντιμωλία των διαδίκων.
Διατάσσει την επιστροφή στην εκκαλούσα του υπ’ αριθμ. ……………. ηλεκτρονικού παραβόλου, ποσού εκατό (100€) ευρώ, που κατέβαλε εκ παραδρομής κατά την άσκηση της έφεσης.
Δέχεται τυπικά την έφεση και τους πρόσθετους λόγους και απορρίπτει αυτούς κατ’ ουσίαν.
Καταδικάζει την εκκαλούσα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του εφεσίβλητου για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600€) ευρώ.
Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στον Πειραιά, σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, στις 12.11.2026
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ